verbthird conjugation
dēcoquō
dēcoquō (present infinitive dēcoquere, perfect active dēcoxī, supine dēcoctum)
Classical[ˈdeː.kɔ.kʷoː]Ecclesiastical[ˈdɛː.ko.kʷo]
Meaning
- to boil away or down; to boil (cook)
- to diminish, repress, consume, waste
- to concoct, fabricate, invent
- to become bankrupt
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēcoquō | dēcoquēbam | dēcoquam | dēcoxī | dēcoxeram | dēcoxerō |
| 2nd sg. | dēcoquis | dēcoquēbās | dēcoquēs | dēcoxistī | dēcoxerās | dēcoxeris |
| 3rd sg. | dēcoquit | dēcoquēbat | dēcoquet | dēcoxit | dēcoxerat | dēcoxerit |
| 1st pl. | dēcoquimus | dēcoquēbāmus | dēcoquēmus | dēcoximus | dēcoxerāmus | dēcoxerimus |
| 2nd pl. | dēcoquitis | dēcoquēbātis | dēcoquētis | dēcoxistis | dēcoxerātis | dēcoxeritis |
| 3rd pl. | dēcoquunt | dēcoquēbant | dēcoquent | dēcoxērunt dēcoxēre | dēcoxerant | dēcoxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēcoquam | dēcoquerem | dēcoxerim | dēcoxissem |
| 2nd sg. | dēcoquās | dēcoquerēs | dēcoxerīs | dēcoxissēs |
| 3rd sg. | dēcoquat | dēcoqueret | dēcoxerit | dēcoxisset |
| 1st pl. | dēcoquāmus | dēcoquerēmus | dēcoxerīmus | dēcoxissēmus |
| 2nd pl. | dēcoquātis | dēcoquerētis | dēcoxerītis | dēcoxissētis |
| 3rd pl. | dēcoquant | dēcoquerent | dēcoxerint | dēcoxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēcoquor | dēcoquēbar | dēcoquar |
| 2nd sg. | dēcoqueris dēcoquere | dēcoquēbāris dēcoquēbāre | dēcoquēris dēcoquēre |
| 3rd sg. | dēcoquitur | dēcoquēbātur | dēcoquētur |
| 1st pl. | dēcoquimur | dēcoquēbāmur | dēcoquēmur |
| 2nd pl. | dēcoquiminī | dēcoquēbāminī | dēcoquēminī |
| 3rd pl. | dēcoquuntur | dēcoquēbantur | dēcoquentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | dēcoquar | dēcoquerer |
| 2nd sg. | dēcoquāris dēcoquāre | dēcoquerēris dēcoquerēre |
| 3rd sg. | dēcoquātur | dēcoquerētur |
| 1st pl. | dēcoquāmur | dēcoquerēmur |
| 2nd pl. | dēcoquāminī | dēcoquerēminī |
| 3rd pl. | dēcoquantur | dēcoquerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dēcoque | dēcoquere |
| pres. 2nd pl. | dēcoquite | dēcoquiminī |
| fut. 2nd sg. | dēcoquitō | dēcoquitor |
| fut. 3rd sg. | dēcoquitō | dēcoquitor |
| fut. 2nd pl. | dēcoquitōte | — |
| fut. 3rd pl. | dēcoquuntō | dēcoquuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dēcoquere | dēcoquī |
| perfect infinitive | dēcoxisse | dēcoctum esse |
| future infinitive | dēcoctūrum esse | dēcoctum īrī |
| present participle | dēcoquēns | — |
| perfect participle | — | dēcoctus dēcocta, dēcoctā, dēcoctae, dēcoctam, dēcoctārum, dēcoctās, dēcocte, dēcoctī, dēcoctīs, dēcoctō, dēcoctōrum, dēcoctōs |
| future participle | dēcoctūrus | dēcoquendus dēcoquenda, dēcoquendā, dēcoquendae, dēcoquendam, dēcoquendārum, dēcoquendās, dēcoquende, dēcoquendīs, dēcoquendōrum, dēcoquendōs |
gerunddēcoquendī, dēcoquendō, dēcoquendumsupinedēcoctum, dēcoctū
dē-cŏquo, xi, ctum, 3, v. a.
I. To boil away, boil down, diminish by boiling.
A. Lit.:
usque quo ad tertiam partem decoxeris, Varr. R. R. 1, 2, 26; so acetum ad quartas, ad tertias, Col. 12, 34; Plin. 22, 25, 69, § 140: in dimidiam partem, Col. 12, 24, 1: aquam, id. 12, 26: pars quarta (argenti) decocta erat, had melted away, passed off into dross, Liv. 32, 2.—B. Trop.
1. With acc., to diminish, repress, consume, waste:
multum inde decoquent anni, Quint. 2, 4, 7; Plin. 21, 6, 17, § 31: accensam sed qui bene decoquat iram, Claud. in Eutrop. 2, 349.—Poet., with a personal object: hic campo indulget, hunc alea decoquit, Pers. 5, 57.—2. Absol.
a. Of personal subjects, to run through the property of one's self or others; to become a bankrupt:
tenesne memoria, praetextatum te decoxisse? Cic. Phil. 2, 18: qui primus hoc cognomen acceperit decoxit creditoribus suis, Plin. 33, 10, 47, § 133.—b. To waste away, become impaired, decline:
res ipsa jam domino decoxit, Col. 11, 1, 28: quibus (annis) inertiā Caesarum (imperium) quasi decoxit, Flor. 1, prooem. 8. templorum vectigalia cotidie decoquunt, Tert. adv. Gent. 42: spero non tibi decoquet ornithon, Varr. R. R. 3, 2, 16.II. To boil, cook.
A. Lit.:
axungiam fictili novo, Plin. 28, 9, 37, § 138: cyathum aceti in calice novo, id. 32, 7, 25, § 78: lentem in vino, id. 22, 25, 77, § 147: rapa aqua, id. 18, 13, 34, § 126: olus, * Hor. S. 2, 1, 74 et saep.—Hence, 2. Part. perf. subst.
a. dēcocta, ae, f. (sc. aqua), an icy-cold decoction, invented by Nero as a drink, Suet. Ner. 48; Juv. 5, 50; cf. Plin. 31, 3, 23, § 39. With aqua, Mart. 14, 116.—
b. dē-coctum, i, n., a medicinal drink, potion, Plin. 22, 20, 23, § 49; 27, 12, 84, § 108 al.—
B. Transf., pass. (acc. to coquo, no. I. b.), to ripen, dry, Plin. 17, 24, 37, § 226; Pall. 1, 34, 7.—
2. To concoct, fabricate, invent: consilia nefarii facinoris, Decl. M. Posc. Latr.—
3. Trop.: suavitatem habeat orator austeram et solidam, non dulcem et decoctam, a severe and solid, not a luscious and mellow sweetness (the fig. being taken from wine), Cic. de Or. 3, 26, 104.—Hence, dēcoctĭus, adj. comp. (cf. no. II. B. 2.), riper, of composition; more carefully elaborated:
aspice et haec, si forte aliquid decoctius audis, Pers. 1, 125.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dē-coquō coxī, coctus, ere,
to boil away, boil down, diminish by boiling: pars quarta (argenti) decocta erat, lost (in testing), L.: musti umorem, V.—To boil, cook: holus, H.: ardenti aeno, Iu.— Fig., to ruin oneself, become bankrupt: tenesne memoriā, te decoxisse?
Origins
- Proto-Indo-European*de
- Proto-Indo-European*déh₁
- Proto-Italic*dē
- Latindēcoquō
Latin dē- Proto-Indo-European *pekʷ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *pékʷeti Proto-Italic *kʷekʷō Latin *quoquō Latin coquō Latin dēcoquō From dē- + coquō.
Descendants
- Italiandecuocere
- Englishdecoct