LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

circumsedeō

circumsedeō (present infinitive circumsedēre, perfect active circumsēdī, supine circumsessum)
Classical[kɪr.kũːˈsɛ.de.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈsɛː.de.o]
circumsessus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. transitiveto sit around, surround, encompass
  2. transitiveto besiege, blockade, beset, invest, surround, encompass

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumsedeōcircumsedēbamcircumsedēbōcircumsēdīcircumsēderamcircumsēderō
2nd sg.circumsedēscircumsedēbāscircumsedēbiscircumsēdistīcircumsēderāscircumsēderis
3rd sg.circumsedetcircumsedēbatcircumsedēbitcircumsēditcircumsēderatcircumsēderit
1st pl.circumsedēmuscircumsedēbāmuscircumsedēbimuscircumsēdimuscircumsēderāmuscircumsēderimus
2nd pl.circumsedētiscircumsedēbātiscircumsedēbitiscircumsēdistiscircumsēderātiscircumsēderitis
3rd pl.circumsedentcircumsedēbantcircumsedēbuntcircumsēdērunt
circumsēdēre
circumsēderantcircumsēderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumsedeamcircumsedēremcircumsēderimcircumsēdissem
2nd sg.circumsedeāscircumsedērēscircumsēderīscircumsēdissēs
3rd sg.circumsedeatcircumsedēretcircumsēderitcircumsēdisset
1st pl.circumsedeāmuscircumsedērēmuscircumsēderīmuscircumsēdissēmus
2nd pl.circumsedeātiscircumsedērētiscircumsēderītiscircumsēdissētis
3rd pl.circumsedeantcircumsedērentcircumsēderintcircumsēdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumsedeorcircumsedēbarcircumsedēbor
2nd sg.circumsedēris
circumsedēre
circumsedēbāris
circumsedēbāre
circumsedēberis
circumsedēbere
3rd sg.circumsedēturcircumsedēbāturcircumsedēbitur
1st pl.circumsedēmurcircumsedēbāmurcircumsedēbimur
2nd pl.circumsedēminīcircumsedēbāminīcircumsedēbiminī
3rd pl.circumsedenturcircumsedēbanturcircumsedēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumsedearcircumsedērer
2nd sg.circumsedeāris
circumsedeāre
circumsedērēris
circumsedērēre
3rd sg.circumsedeāturcircumsedērētur
1st pl.circumsedeāmurcircumsedērēmur
2nd pl.circumsedeāminīcircumsedērēminī
3rd pl.circumsedeanturcircumsedērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumsedēcircumsedēre
pres. 2nd pl.circumsedētecircumsedēminī
fut. 2nd sg.circumsedētōcircumsedētor
fut. 3rd sg.circumsedētōcircumsedētor
fut. 2nd pl.circumsedētōte—
fut. 3rd pl.circumsedentōcircumsedentor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumsedērecircumsedērī
perfect infinitivecircumsēdissecircumsessum esse
future infinitivecircumsessūrum essecircumsessum īrī
present participlecircumsedēns—
perfect participle—circumsessus
circumsessa, circumsessā, circumsessae, circumsessam, circumsessārum, circumsessās, circumsesse, circumsessī, circumsessīs, circumsessō, circumsessōrum, circumsessōs
future participlecircumsessūrus
circumsessūra, circumsessūrā, circumsessūrae, circumsessūram, circumsessūrārum, circumsessūrās, circumsessūre, circumsessūrī, circumsessūrīs, circumsessūrō, circumsessūrōrum, circumsessūrōs, circumsessūrum
circumsedendus
circumsedenda, circumsedendā, circumsedendae, circumsedendam, circumsedendārum, circumsedendās, circumsedende, circumsedendīs, circumsedendōrum, circumsedendōs
gerundcircumsedendī, circumsedendō, circumsedendumsupinecircumsessum, circumsessū

circum-sĕdĕo (sĭdĕo), sēdi, sessum, 2, v. a.,
I. to sit around a person or thing, to surround.
I. In gen., absol.: inter tot milia populi circumsedentis, App. M. 3, p. 130, 2; Sid. Ep. 3, 13.—With acc.: florentes amicorum turba circumsedet: circa eversos ingens solitudo est, Sen. Ep. 9, 9.— Esp.,
II. To encamp around in a hostile manner, to besiege, blockade, invest, encompass, beset (in Cic. and Liv. several times; elsewhere rare): qui Mutinam circumsedent, Cic. Phil. 7, 8, 21; 10, 4, 10; id. Deiot. 9, 25; id. Att. 9, 12, 3; 9, 18, 2; 14, 9, 3; 15, 9, 2; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 14; Sall. J. 21, 3; Nep. Eum. 5, 4; Liv. 21, 10, 5; 23, 15, 3; 25, 13, 1; 25, 22, 7; 42, 65, 12: vallo et armis, Tac. A. 1, 42: curiam militibus, Val. Max. 3, 8, 5: legatus populi Romani circumsessus, non modo igni, ferro, manu, copiis oppugnatus, sed aliquā ex parte violatus, Cic. Verr. 2, 1, 31, § 79: circumsessus es. A quibus? id. ib. 2, 1, 32, § 81: populus, qui te circumsedit, id. ib. 2, 1, 33, § 83; id. Phil. 12, 10, 24; Tac. A. 4, 36: opem circumsessis ferre, Liv. 25, 22, 10: castra circumsessa, id. 3, 4, 8; 9, 42, 6: Capitolium, id. 5, 53, 5.—
B. Trop.: non ego sum ille ferreus, qui... non movear horum omnium lacrimis, a quibus me circumsessum videtis, Cic. Cat. 4, 2, 3; so, circumsessum muliebribus blanditiis, Liv. 24, 4, 4: circumsederi urbem Romanam ab invidiā et odio finitimorum, id. 6, 6, 11.

Origins

Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *sed- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *sedéh₁yeti Proto-Italic *sedēō Latin sedeō Latin circumsedeō From circum- + sedeō (“sit”).

Quick answers

What does circumsedeō mean in Latin?
circumsedeō, a verb, means “to sit around, surround, encompass; to besiege, blockade, beset, invest, surround, encompass”.
What are the principal parts of circumsedeō?
circumsedeō, circumsedēre, circumsēdī, circumsessum (second conjugation).
How do you pronounce circumsedeō?
In classical Latin, [kɪr.kũːˈsɛ.de.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈsɛː.de.o].