noun · femininethird declension
circumsessiō
circumsessiō f (genitive circumsessiōnis)
Classical[kɪr.kũːˈsɛs.si.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈsɛs.si.o]
Meaning
- surrounding, mobbing
- besieging
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | circumsessiō | circumsessiōnēs |
| genitive | circumsessiōnis | circumsessiōnum |
| dative | circumsessiōnī | circumsessiōnibus |
| accusative | circumsessiōnem | circumsessiōnēs |
| ablative | circumsessiōne | circumsessiōnibus |
| vocative | circumsessiō | circumsessiōnēs |
circumsessĭo, ōnis, f. circumsedeo, II.,
I. a hoslile encompassing, a besieging, Cic. Verr. 2, 1, 33, § 83.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circumsessiō ōnis, f
circumsedeo, a hostile encompassing, besieging.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin circumsessiō From circumsedeō + -tiō.