noun · femininethird declension
audītiō
audītiō f (genitive audītiōnis)
Classical[au̯ˈdiː.ti.oː]Ecclesiastical[au̯ˈdit.t͡si.o]
Meaning
- a listening, hearing
- a rumor, hearsay, report
- a lesson, instruction, lecture
- the sense of hearing
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | audītiō audītiuncula | audītiōnēs audītiunculae |
| genitive | audītiōnis audītiunculae | audītiōnum audītiunculārum |
| dative | audītiōnī audītiunculae | audītiōnibus audītiunculīs |
| accusative | audītiōnem audītiunculam | audītiōnēs audītiunculās |
| ablative | audītiōne audītiunculā | audītiōnibus audītiunculīs |
| vocative | audītiō audītiuncula | audītiōnēs audītiunculae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- auditione et fama accepisse aliquid
- to know from hearsay.
audītĭo, ōnis, f. audio.
I. A hearing, a listening to (syn.:
auditus, auscultatio): (pueri) fabellarum auditione ducuntur, Cic. Fin. 5, 15, 42: qui est versatus in auditione et cogitatione, quae studio et diligentiā praecurrit aetatem, id. de Or. 2, 30, 131; Quint. 2, 2, 11; 10, 1, 10: audite auditionem in terrore vocis ejus, hear a hearing (after the Heb.), i. e. hear attentively, Vulg. Job, 37, 2.—II. Hearsay:
hoc solum auditione expetere coepit, cum id ipse non vidisset? Cic. Verr. 2, 4, 46.—Hence, meton., (a). (Abstr. pro concr.) A report, hearsay, news (also in plur.):
si accepissent famā et auditione esse quoddam numen et vim deorum, Cic. N. D. 2, 37, 95: fictae auditiones, id. Planc. 23, 56: ne tenuissimam quidem auditionem de eā re accepi, not even the slightest inkling, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1: His rebus atque auditionibus permoti etc., Caes. B. G. 4, 5; 7, 42: falsae auditiones, Tac. A. 4, 11 fin.: ab auditione malā non timebit, Vulg. Psa. 111, 7; ib. Nah. 3, 19.— And (b). Effect for cause, the voice:
Domine, audivi auditionem tuam et timui, Vulg. Hab. 3, 2.—III. The hearing of a pupil (cf. audio, II. A. 2.); hence, meton. (abstr. pro concr.), a lecture, lesson, discourse (perh. only post-Aug.):
Sedere in scholis auditioni operatos, Plin. 26, 2, 6, § 11: egressus ex auditione, Gell. 14, 1; 18, 2; 19, 8.—*IV. For auditus, the sense of hearing, the hearing, App. Dogm. Plat. p. 9, 27.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
audītiō ōnis, f
audio, a hearing, listening to: fabellarum: hoc solum auditione expetere, by hearsay. — Talk, rumor, report, news: levis, Cs.: si accepissent famā et auditione, esse, etc.: fictae auditiones: falsae, Ta.: auditionibus permoti, Cs.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ewis
- Proto-Indo-European*dʰeh₁-
- Proto-Italic*awizdiō
- Latinaudītiō
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin audītiō From audiō (“to hear”) + -tiō.
Descendants
- Catalanaudició
- Englishaudition
- Frenchaudition
- Italianaudizione
- Portugueseaudição
- Romanianaudiție
- Spanishaudición
- Asturianaudición
- Hebrewאוֹדִישֶׁןfrom English audition
- Japaneseオーディションfrom English audition