LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

audītiō

audītiō f (genitive audītiōnis)
Classical[au̯ˈdiː.ti.oː]Ecclesiastical[au̯ˈdit.t͡si.o]

Meaning

  1. a listening, hearing
  2. a rumor, hearsay, report
  3. a lesson, instruction, lecture
  4. the sense of hearing

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaudītiō
audītiuncula
audītiōnēs
audītiunculae
genitiveaudītiōnis
audītiunculae
audītiōnum
audītiunculārum
dativeaudītiōnī
audītiunculae
audītiōnibus
audītiunculīs
accusativeaudītiōnem
audītiunculam
audītiōnēs
audītiunculās
ablativeaudītiōne
audītiunculā
audītiōnibus
audītiunculīs
vocativeaudītiō
audītiuncula
audītiōnēs
audītiunculae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

auditione et fama accepisse aliquid
to know from hearsay.

audītĭo, ōnis, f. audio.
I. A hearing, a listening to (syn.: auditus, auscultatio): (pueri) fabellarum auditione ducuntur, Cic. Fin. 5, 15, 42: qui est versatus in auditione et cogitatione, quae studio et diligentiā praecurrit aetatem, id. de Or. 2, 30, 131; Quint. 2, 2, 11; 10, 1, 10: audite auditionem in terrore vocis ejus, hear a hearing (after the Heb.), i. e. hear attentively, Vulg. Job, 37, 2.—
II. Hearsay: hoc solum auditione expetere coepit, cum id ipse non vidisset? Cic. Verr. 2, 4, 46.—Hence, meton.,
(a). (Abstr. pro concr.) A report, hearsay, news (also in plur.): si accepissent famā et auditione esse quoddam numen et vim deorum, Cic. N. D. 2, 37, 95: fictae auditiones, id. Planc. 23, 56: ne tenuissimam quidem auditionem de eā re accepi, not even the slightest inkling, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1: His rebus atque auditionibus permoti etc., Caes. B. G. 4, 5; 7, 42: falsae auditiones, Tac. A. 4, 11 fin.: ab auditione malā non timebit, Vulg. Psa. 111, 7; ib. Nah. 3, 19.— And
(b). Effect for cause, the voice: Domine, audivi auditionem tuam et timui, Vulg. Hab. 3, 2.—
III. The hearing of a pupil (cf. audio, II. A. 2.); hence, meton. (abstr. pro concr.), a lecture, lesson, discourse (perh. only post-Aug.): Sedere in scholis auditioni operatos, Plin. 26, 2, 6, § 11: egressus ex auditione, Gell. 14, 1; 18, 2; 19, 8.—*
IV. For auditus, the sense of hearing, the hearing, App. Dogm. Plat. p. 9, 27.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ewis
  2. Proto-Indo-European*dʰeh₁-
  3. Proto-Italic*awizdiō
  4. Latinaudītiō

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin audītiō From audiō (“to hear”) + -tiō.

Descendants
  • Catalanaudició
  • Englishaudition
  • Frenchaudition
  • Italianaudizione
  • Portugueseaudição
  • Romanianaudiție
  • Spanishaudición
  • Asturianaudición
  • Hebrewאוֹדִישֶׁןfrom English audition
  • Japaneseオーディションfrom English audition

Quick answers

What does audītiō mean in Latin?
audītiō, a noun, means “a listening, hearing; a rumor, hearsay, report; a lesson, instruction, lecture”.
What is the genitive of audītiō?
The genitive singular is audītiōnis. audītiō is feminine, third declension.
How do you pronounce audītiō?
In classical Latin, [au̯ˈdiː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [au̯ˈdit.t͡si.o].
Where does audītiō come from?
Proto-Indo-European *h₂ewis → Proto-Indo-European *dʰeh₁- → Proto-Italic *awizdiō → Latin audītiō.