LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

audītōrius

audītōrius (feminine audītōria, neuter audītōrium)
Classical[au̯.diːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[au̯.diˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveOf or pertaining to hearing or a hearer; auditory.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeaudītōriusaudītōriaaudītōrium
genitiveaudītōriīaudītōriaeaudītōriī
dativeaudītōriōaudītōriaeaudītōriō
accusativeaudītōriumaudītōriamaudītōrium
ablativeaudītōriōaudītōriāaudītōriō
vocativeaudītōrieaudītōriaaudītōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeaudītōriīaudītōriaeaudītōria
genitiveaudītōriōrumaudītōriārumaudītōriōrum
dativeaudītōriīsaudītōriīsaudītōriīs
accusativeaudītōriōsaudītōriāsaudītōria
ablativeaudītōriīsaudītōriīsaudītōriīs
vocativeaudītōriīaudītōriaeaudītōria

audītōrĭus, a, um, adj. auditor,
I. relating to a hearer or hearing.
I. As adj. only once: cavernae, the auditory passages, Cael. Aur. Tard. 2, 3.—Far more freq.,
II. Subst.: audītōrĭum, ii, n.
A. A hearing of a cause at law, a judicial examination (cf. audio, II. A. 3.), Dig. 4, 8, 41.—
B. The place where something (a discourse, a lecture) is heard, a lecture-room, hall of justice (not in Cic.; perh. in gen. not before the Aug. period): cujus rei gratiā plenum sit auditorium, Quint. 2, 11, 3: domum mutuatur et auditorium exstruit etc., Tac. Or. 9; 10; 39: nonnulla in coetu familiarium velut in auditorio recitavit, Suet. Aug. 85; id. Tib. 11; id. Claud. 41; id. Rhet. 6; * Vulg. Act. 25, 23; Dig. 42, 1, 54; 49, 9, 1; 4, 4. 18 al.—Trop., of the forum: non rudibus dimicantes nec auditorium semper plenum, Tac. Or. 34.—
C. A school, in opp. to public life: condicio fori et auditorii, Quint. 10, 1, 36.—
D. The assembled hearers themselves, the audience, auditory: nuper adhibito ingenti auditorio, Plin. Ep. 4, 7; so App. Mag. p. 320, 33.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ewis
  2. Proto-Indo-European*dʰeh₁-
  3. Proto-Italic*awizdiō
  4. Latinaudītōrius

Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -tōrius ▲ Latin audiō ▲ Latin -tor Latin audītor ▲ Latin -ius Latin audītōrius From audiō (“to hear”) + -tōrius (“-tory”, adjectival suffix), or audītor (“a hearer, listener”) + -ius (adjectival suffix).

Descendants
  • Englishauditory

Quick answers

What does audītōrius mean in Latin?
audītōrius, a adjective, means “Of or pertaining to hearing or a hearer; auditory.”.
How do you pronounce audītōrius?
In classical Latin, [au̯.diːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [au̯.diˈtɔː.ri.us].
Where does audītōrius come from?
Proto-Indo-European *h₂ewis → Proto-Indo-European *dʰeh₁- → Proto-Italic *awizdiō → Latin audītōrius.