noun · femininefirst declension
audientia
audientia f (genitive audientiae)
Classical[au̯.diˈɛn.ti.a]Ecclesiastical[au̯.diˈɛn.t͡si.a]
Meaning
- feminineThe act of hearing or listening; attention, heed.
- feminineThe faculty of hearing.
- feminineA group of listeners, audience.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | audientia | audientiae |
| genitive | audientiae | audientiārum |
| dative | audientiae | audientiīs |
| accusative | audientiam | audientiās |
| ablative | audientiā | audientiīs |
| vocative | audientia | audientiae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- audientiam sibi (orationi) facere
- to obtain a hearing.
audĭentĭa, ae, f. audio,
I. a hearing, a listening to something; audience, attention; mostly in the phrase, audientiam facere, to cause to give attention, to procure a hearing.
I. Lit: exsurge, praeco; fac populo audientiam, i. e. command silence, * Plaut. Poen. prol. 11: Illi praeco faciebat audientiam, Auct ad Her. 4, 55, 68;
audientiam facere praeconem jussit, Liv. 43, 16: quantam denique audientiam orationi meae improbitas illius factura, Cic. Div in Caeeil. 13, 42; so id. Sen. 9, 28; id. de Or. 2, 80, 325: tribuere, to give a hearing, App. M. 3, p. 131, 14: praebere, Cod. 7, 19, 7: impertiri, ib. 2, 13, 1.—II. Meton.
A. The faculty of hearing, hearing, Prud. στεφ. 954. —
B. The ears (abstr. for concr.), Arn. 3, p. 117; 5, p. 178.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
audientia ae, f
audio, a hearing, attention: facit ipsa sibi audientiam oratio, commands: audientiam orationi facere.
Origins
From audiēns (with -ia suffix), present active participle of audiō (“hear, listen”).
Descendants
- Catalanaudiència
- Englishaudience
- Frenchaudience
- GermanAudienz
- Italianudienza
- Portugueseaudiência
- Romanianaudiență
- Spanishaudiencia
- Galicianaudiencia
- Polishaudiencja
In English words that came into English from audientia
- audienceaudientia