LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

adumbrō

adumbrō (present infinitive adumbrāre, perfect active adumbrāvī, supine adumbrātum)
Classical[aˈdʊm.broː]Ecclesiastical[aˈdum.bro]

Meaning

  1. to bring a shadow over something, cast a shadow on, shade or overshadow something, cover, screen
  2. especiallyto represent an object with light and shade, shade
  3. especiallyto represent something only in outline, sketch in shadow, silhouette, outline, sketch
  4. to imitate, copy, counterfeit
    Qua re nolite existimare me ipsum, qui non heroum veteres casus fictosque luctus velim imitari atque adumbrare dicendo neque actor sim alienae personae […]Do not therefore imagine that I, who had no desire to imitate or represent the calamities or fictitious sorrows of the heroes of antiquity in my speech, and was no actor of a foreign and personated part […]55 BCE, Cicero, De oratore 2.47
  5. to foreshadow
    Credendo enim et sperando in Deum liberatore et protettore, sensim accedebant ad Deum, seque disponebant ad Dei gratia et amicitiam, praesertim accedente fide Christ, qui per Cyrum hic adumbrabratur.For which is to be believed and hoped [for] in the liberator and protector of God, the sense was acceding unto God, and themselves were disposing unto the grace and friendship of God, particularly acceding unto the faith of Christ, Who through this Cyrus was being foreshadowed.Cornelius a Lapide, Tomus IX, p38, London,1839

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adumbrōadumbrābamadumbrābōadumbrāvīadumbrāveramadumbrāverō
adumbrārō
2nd sg.adumbrāsadumbrābāsadumbrābisadumbrāvistī
adumbrāstī
adumbrāverās
adumbrārās
adumbrāveris
3rd sg.adumbratadumbrābatadumbrābitadumbrāvitadumbrāverat
adumbrārat
adumbrāverit
adumbrārit
1st pl.adumbrāmusadumbrābāmusadumbrābimusadumbrāvimusadumbrāverāmusadumbrāverimus
adumbrārimus
2nd pl.adumbrātisadumbrābātisadumbrābitisadumbrāvistis
adumbrāstis
adumbrāverātis
adumbrārātis
adumbrāveritis
adumbrāritis
3rd pl.adumbrantadumbrābantadumbrābuntadumbrāvērunt
adumbrāvēre, adumbrārunt
adumbrāverant
adumbrārant
adumbrāverint
adumbrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adumbremadumbrāremadumbrāverim
adumbrārim
adumbrāvissem
adumbrāssem
2nd sg.adumbrēsadumbrārēsadumbrāverīsadumbrāvissēs
adumbrāssēs
3rd sg.adumbretadumbrāretadumbrāverit
adumbrārit
adumbrāvisset
adumbrāsset
1st pl.adumbrēmusadumbrārēmusadumbrāverīmus
adumbrārīmus
adumbrāvissēmus
adumbrāssēmus
2nd pl.adumbrētisadumbrārētisadumbrāverītis
adumbrārītis
adumbrāvissētis
adumbrāssētis
3rd pl.adumbrentadumbrārentadumbrāverint
adumbrārint
adumbrāvissent
adumbrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adumbroradumbrābaradumbrābor
2nd sg.adumbrāris
adumbrāre
adumbrābāris
adumbrābāre
adumbrāberis
adumbrābere
3rd sg.adumbrāturadumbrābāturadumbrābitur
1st pl.adumbrāmuradumbrābāmuradumbrābimur
2nd pl.adumbrāminīadumbrābāminīadumbrābiminī
3rd pl.adumbranturadumbrābanturadumbrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adumbreradumbrārer
2nd sg.adumbrēris
adumbrēre
adumbrārēris
adumbrārēre
3rd sg.adumbrēturadumbrārētur
1st pl.adumbrēmuradumbrārēmur
2nd pl.adumbrēminīadumbrārēminī
3rd pl.adumbrenturadumbrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adumbrāadumbrāre
pres. 2nd pl.adumbrāteadumbrāminī
fut. 2nd sg.adumbrātōadumbrātor
fut. 3rd sg.adumbrātōadumbrātor
fut. 2nd pl.adumbrātōte—
fut. 3rd pl.adumbrantōadumbrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadumbrāreadumbrārī
perfect infinitiveadumbrāvisse
adumbrāsse
adumbrātum esse
future infinitiveadumbrātūrum esseadumbrātum īrī
present participleadumbrāns
adumbrante, adumbrantem, adumbrantēs, adumbrantī, adumbrantia, adumbrantibus, adumbrantis, adumbrantīs, adumbrantium
—
perfect participle—adumbrātus
adumbrāta, adumbrātā, adumbrātae, adumbrātam, adumbrātārum, adumbrātās, adumbrātī, adumbrātōrum, adumbrātōs
future participleadumbrātūrus
adumbrātūra, adumbrātūrā, adumbrātūrae, adumbrātūram, adumbrātūrārum, adumbrātūrās, adumbrātūre, adumbrātūrī, adumbrātūrīs, adumbrātūrō, adumbrātūrōrum, adumbrātūrōs, adumbrātūrum
adumbrandus
adumbranda, adumbrandā, adumbrandae, adumbrandam, adumbrandārum, adumbrandās, adumbrande, adumbrandīs, adumbrandōrum, adumbrandōs
gerundadumbrandī, adumbrandō, adumbrandumsupineadumbrātum, adumbrātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

adumbrare aliquid (Or. 14. 43)
to roughly sketch a thing.
imaginem perfecti oratoris adumbrare
to sketch the ideal of an orator.
intellegentiae adumbratae or incohatae (De Leg. 1. 22. 59)
vague, undeveloped ideas.

ăd-umbro, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to bring a shadow over a thing, to cast a shadow on, to shade or overshadow by something.
I. In gen.
A. Lit., constr.: aliquid aliqua re (so only in later authors): palmeis tegetibus vineas, Col. 5, 5: adumbrantur stramentis uvae, id. 11, 2, 61.—
B. Trop.: ut notae quoque litterarum, non adumbratae comarum praesidio, totae ad oculos legentium accederent, Petr. Sat. 105.—
II. Esp. in painting, to shade, to represent an object with the due mingling of light and shade, σκιαγραφέω (therefore not of the sketch in shadow, as the first outline of a figure, but of a picture already fully sketched, and only wanting the last touches for its completion): quis pictor omnia, quae in rerum natura sunt, adumbrare didicit? Quint. 7, 10, 9: Quod pictor adumbrare non valuit, casus imitatus est, Val. Max. 8, 11 fin.—
B. Fig.
1. To represent a thing in the appropriate manner: quo in genere orationis utrumque oratorem cognoveramus, id ipsum sumus in eorum sermone adumbrare conati, Cic. de Or. 3, 4; 2, 47; id. Fin. 5, 22: rerum omnium quasi adumbratas intellegentias animo ac mente concipere, i. e. preconceptions, innate ideas, Gr. προλήψεις, id. Leg. 1, 20.—
2. To represent a thing only in outline, and, consequently, imperfectly: cedo mihi istorum adumbratorum deorum lineamenta atque formas, these semblances, outlines of deities (of the gods of Epicurus), Cic. N. D. 1, 27: consectatur nullam eminentem effigiem virtutis, sed adumbratam imaginem gloriae, imperfectly represented, id. Tusc. 3, 2.—Hence, ădumbrātus, a, um, P. a.
A. Delineated only in semblance, counterfeited, feigned, false: comitia (opp. vera), Cic. Agr. 2, 12, 31: indicium, id. Sull. 18 fin.: Aeschrio, Pippae vir adumbratus, Cic. Verr. 2, 3, 33, § 77: laetitia, * Tac. A. 4, 31.—Also,
B. Devised in darkness, dark, secret: fallaciae, Amm. 14, 11.—Comp., sup., and adv. not used.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadumbrō

Latin umbrō Latin adumbrō From ad- (“to, towards, at”) + umbrō (“shade, shadow, cover”).

Descendants
  • Catalanaombrar
  • Englishadumbrate
  • Italianadombrare
  • Portugueseadumbrar
  • Romanianadumbri
  • Aromanianaumbredz, aumbrari
  • Polishadumbrować

In English words that came into English from adumbrō

  • adumbrateadumbrātus
  • adumbrationadumbrātiō
  • adumbrantadumbrāns

Quick answers

What does adumbrō mean in Latin?
adumbrō, a verb, means “to bring a shadow over something, cast a shadow on, shade or overshadow something, cover, screen; to represent an object with light and shade, shade; to represent something only in outline, sketch in shadow, silhouette, ”.
What are the principal parts of adumbrō?
adumbrō, adumbrāre, adumbrāvī, adumbrātum (first conjugation).
How do you pronounce adumbrō?
In classical Latin, [aˈdʊm.broː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈdum.bro].
Where does adumbrō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adumbrō.
Which English words come from adumbrō?
English words that go back to Latin adumbrō include adumbrate, adumbrant and adumbration.