verbfirst conjugation
adumbrō
adumbrō (present infinitive adumbrāre, perfect active adumbrāvī, supine adumbrātum)
Classical[aˈdʊm.broː]Ecclesiastical[aˈdum.bro]
Meaning
- to bring a shadow over something, cast a shadow on, shade or overshadow something, cover, screen
- especiallyto represent an object with light and shade, shade
- especiallyto represent something only in outline, sketch in shadow, silhouette, outline, sketch
- to imitate, copy, counterfeit
Qua re nolite existimare me ipsum, qui non heroum veteres casus fictosque luctus velim imitari atque adumbrare dicendo neque actor sim alienae personae […]
Do not therefore imagine that I, who had no desire to imitate or represent the calamities or fictitious sorrows of the heroes of antiquity in my speech, and was no actor of a foreign and personated part […]55 BCE, Cicero, De oratore 2.47 - to foreshadow
Credendo enim et sperando in Deum liberatore et protettore, sensim accedebant ad Deum, seque disponebant ad Dei gratia et amicitiam, praesertim accedente fide Christ, qui per Cyrum hic adumbrabratur.
For which is to be believed and hoped [for] in the liberator and protector of God, the sense was acceding unto God, and themselves were disposing unto the grace and friendship of God, particularly acceding unto the faith of Christ, Who through this Cyrus was being foreshadowed.Cornelius a Lapide, Tomus IX, p38, London,1839
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adumbrō | adumbrābam | adumbrābō | adumbrāvī | adumbrāveram | adumbrāverō adumbrārō |
| 2nd sg. | adumbrās | adumbrābās | adumbrābis | adumbrāvistī adumbrāstī | adumbrāverās adumbrārās | adumbrāveris |
| 3rd sg. | adumbrat | adumbrābat | adumbrābit | adumbrāvit | adumbrāverat adumbrārat | adumbrāverit adumbrārit |
| 1st pl. | adumbrāmus | adumbrābāmus | adumbrābimus | adumbrāvimus | adumbrāverāmus | adumbrāverimus adumbrārimus |
| 2nd pl. | adumbrātis | adumbrābātis | adumbrābitis | adumbrāvistis adumbrāstis | adumbrāverātis adumbrārātis | adumbrāveritis adumbrāritis |
| 3rd pl. | adumbrant | adumbrābant | adumbrābunt | adumbrāvērunt adumbrāvēre, adumbrārunt | adumbrāverant adumbrārant | adumbrāverint adumbrārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adumbrem | adumbrārem | adumbrāverim adumbrārim | adumbrāvissem adumbrāssem |
| 2nd sg. | adumbrēs | adumbrārēs | adumbrāverīs | adumbrāvissēs adumbrāssēs |
| 3rd sg. | adumbret | adumbrāret | adumbrāverit adumbrārit | adumbrāvisset adumbrāsset |
| 1st pl. | adumbrēmus | adumbrārēmus | adumbrāverīmus adumbrārīmus | adumbrāvissēmus adumbrāssēmus |
| 2nd pl. | adumbrētis | adumbrārētis | adumbrāverītis adumbrārītis | adumbrāvissētis adumbrāssētis |
| 3rd pl. | adumbrent | adumbrārent | adumbrāverint adumbrārint | adumbrāvissent adumbrāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | adumbror | adumbrābar | adumbrābor |
| 2nd sg. | adumbrāris adumbrāre | adumbrābāris adumbrābāre | adumbrāberis adumbrābere |
| 3rd sg. | adumbrātur | adumbrābātur | adumbrābitur |
| 1st pl. | adumbrāmur | adumbrābāmur | adumbrābimur |
| 2nd pl. | adumbrāminī | adumbrābāminī | adumbrābiminī |
| 3rd pl. | adumbrantur | adumbrābantur | adumbrābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | adumbrer | adumbrārer |
| 2nd sg. | adumbrēris adumbrēre | adumbrārēris adumbrārēre |
| 3rd sg. | adumbrētur | adumbrārētur |
| 1st pl. | adumbrēmur | adumbrārēmur |
| 2nd pl. | adumbrēminī | adumbrārēminī |
| 3rd pl. | adumbrentur | adumbrārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | adumbrā | adumbrāre |
| pres. 2nd pl. | adumbrāte | adumbrāminī |
| fut. 2nd sg. | adumbrātō | adumbrātor |
| fut. 3rd sg. | adumbrātō | adumbrātor |
| fut. 2nd pl. | adumbrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | adumbrantō | adumbrantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | adumbrāre | adumbrārī |
| perfect infinitive | adumbrāvisse adumbrāsse | adumbrātum esse |
| future infinitive | adumbrātūrum esse | adumbrātum īrī |
| present participle | adumbrāns adumbrante, adumbrantem, adumbrantēs, adumbrantī, adumbrantia, adumbrantibus, adumbrantis, adumbrantīs, adumbrantium | — |
| perfect participle | — | adumbrātus adumbrāta, adumbrātā, adumbrātae, adumbrātam, adumbrātārum, adumbrātās, adumbrātī, adumbrātōrum, adumbrātōs |
| future participle | adumbrātūrus adumbrātūra, adumbrātūrā, adumbrātūrae, adumbrātūram, adumbrātūrārum, adumbrātūrās, adumbrātūre, adumbrātūrī, adumbrātūrīs, adumbrātūrō, adumbrātūrōrum, adumbrātūrōs, adumbrātūrum | adumbrandus adumbranda, adumbrandā, adumbrandae, adumbrandam, adumbrandārum, adumbrandās, adumbrande, adumbrandīs, adumbrandōrum, adumbrandōs |
gerundadumbrandī, adumbrandō, adumbrandumsupineadumbrātum, adumbrātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- adumbrare aliquid (Or. 14. 43)
- to roughly sketch a thing.
- imaginem perfecti oratoris adumbrare
- to sketch the ideal of an orator.
- intellegentiae adumbratae or incohatae (De Leg. 1. 22. 59)
- vague, undeveloped ideas.
ăd-umbro, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to bring a shadow over a thing, to cast a shadow on, to shade or overshadow by something.
I. In gen.
A. Lit., constr.:
aliquid aliqua re (so only in later authors): palmeis tegetibus vineas, Col. 5, 5: adumbrantur stramentis uvae, id. 11, 2, 61.—B. Trop.:
ut notae quoque litterarum, non adumbratae comarum praesidio, totae ad oculos legentium accederent, Petr. Sat. 105.—II. Esp. in painting, to shade, to represent an object with the due mingling of light and shade, σκιαγραφέω (therefore not of the sketch in shadow, as the first outline of a figure, but of a picture already fully sketched, and only wanting the last touches for its completion):
quis pictor omnia, quae in rerum natura sunt, adumbrare didicit? Quint. 7, 10, 9: Quod pictor adumbrare non valuit, casus imitatus est, Val. Max. 8, 11 fin.—B. Fig.
1. To represent a thing in the appropriate manner:
quo in genere orationis utrumque oratorem cognoveramus, id ipsum sumus in eorum sermone adumbrare conati, Cic. de Or. 3, 4; 2, 47; id. Fin. 5, 22: rerum omnium quasi adumbratas intellegentias animo ac mente concipere, i. e. preconceptions, innate ideas, Gr. προλήψεις, id. Leg. 1, 20.—2. To represent a thing only in outline, and, consequently, imperfectly: cedo mihi istorum adumbratorum deorum lineamenta atque formas, these semblances, outlines of deities (of the gods of Epicurus), Cic. N. D. 1, 27:
consectatur nullam eminentem effigiem virtutis, sed adumbratam imaginem gloriae, imperfectly represented, id. Tusc. 3, 2.—Hence, ădumbrātus, a, um, P. a. A. Delineated only in semblance, counterfeited, feigned, false:
comitia (opp. vera), Cic. Agr. 2, 12, 31: indicium, id. Sull. 18 fin.: Aeschrio, Pippae vir adumbratus, Cic. Verr. 2, 3, 33, § 77: laetitia, * Tac. A. 4, 31.—Also, B. Devised in darkness, dark, secret:
fallaciae, Amm. 14, 11.—Comp., sup., and adv. not used.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
adumbrō āvī, ātus, āre
ad + umbra, to sketch in shadow, outline, represent vaguely: res expressa, non adumbrata.—To imitate, copy, Cu.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadumbrō
Latin umbrō Latin adumbrō From ad- (“to, towards, at”) + umbrō (“shade, shadow, cover”).
Descendants
- Catalanaombrar
- Englishadumbrate
- Italianadombrare
- Portugueseadumbrar
- Romanianadumbri
- Aromanianaumbredz, aumbrari
- Polishadumbrować
In English words that came into English from adumbrō
- adumbrateadumbrātus
- adumbrationadumbrātiō
- adumbrantadumbrāns