LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

adumbrātiō

adumbrātiō f (genitive adumbrātiōnis)
Classical[a.dʊmˈbraː.ti.oː]Ecclesiastical[a.dumˈbrat.t͡si.o]

Meaning

  1. sketch, outline, silhouette
  2. semblance, pretense

Declension

declension
formsingularplural
nominativeadumbrātiōadumbrātiōnēs
genitiveadumbrātiōnisadumbrātiōnum
dativeadumbrātiōnīadumbrātiōnibus
accusativeadumbrātiōnemadumbrātiōnēs
ablativeadumbrātiōneadumbrātiōnibus
vocativeadumbrātiōadumbrātiōnēs

ădumbrātĭo, ōnis, f. id.,
I. a sketch in shadow, à la silhouette, a perspective sketch or draft (cf. adumbro).
I. Lit.: scenographia est frontis et laterum abscedentium adumbratio, Vitr. 1, 2.—
II. Fig., a sketch, outline: nulla est laus oratoris, cujus in nostris orationibus non sit aliqua, si non perfectio, at conatus tamen atque adumbratio, * Cic. Or. 29.—Hence,
B. A false show, the semblance of a thing, pretence: insidiosa beneficii adumbratio, Val. Max. 7, 3, 8; cf. Cic. Off. 1, 14, 44.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin adumbrātiō From adumbrō (“to cast a shadow upon”, “to sketch”, “to imitate or counterfeit”) + -tiō.

Descendants
  • Englishadumbration
  • Englishadumbrationism

In English words that came into English from adumbrātiō

  • adumbrationadumbrātiō

Quick answers

What does adumbrātiō mean in Latin?
adumbrātiō, a noun, means “sketch, outline, silhouette; semblance, pretense”.
What is the genitive of adumbrātiō?
The genitive singular is adumbrātiōnis. adumbrātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce adumbrātiō?
In classical Latin, [a.dʊmˈbraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.dumˈbrat.t͡si.o].