LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

inumbrō

inumbrō (present infinitive inumbrāre, perfect active inumbrāvī, supine inumbrātum)
Classical[ɪˈnʊm.broː]Ecclesiastical[iˈnum.bro]

Meaning

  1. transitiveto cast a shadow upon, shade, darken
  2. transitiveto cover, obscure

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.inumbrōinumbrābaminumbrābōinumbrāvīinumbrāveraminumbrāverō
2nd sg.inumbrāsinumbrābāsinumbrābisinumbrāvistīinumbrāverāsinumbrāveris
3rd sg.inumbratinumbrābatinumbrābitinumbrāvitinumbrāveratinumbrāverit
1st pl.inumbrāmusinumbrābāmusinumbrābimusinumbrāvimusinumbrāverāmusinumbrāverimus
2nd pl.inumbrātisinumbrābātisinumbrābitisinumbrāvistisinumbrāverātisinumbrāveritis
3rd pl.inumbrantinumbrābantinumbrābuntinumbrāvērunt
inumbrāvēre
inumbrāverantinumbrāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.inumbreminumbrāreminumbrāveriminumbrāvissem
2nd sg.inumbrēsinumbrārēsinumbrāverīsinumbrāvissēs
3rd sg.inumbretinumbrāretinumbrāveritinumbrāvisset
1st pl.inumbrēmusinumbrārēmusinumbrāverīmusinumbrāvissēmus
2nd pl.inumbrētisinumbrārētisinumbrāverītisinumbrāvissētis
3rd pl.inumbrentinumbrārentinumbrāverintinumbrāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.inumbrorinumbrābarinumbrābor
2nd sg.inumbrāris
inumbrāre
inumbrābāris
inumbrābāre
inumbrāberis
inumbrābere
3rd sg.inumbrāturinumbrābāturinumbrābitur
1st pl.inumbrāmurinumbrābāmurinumbrābimur
2nd pl.inumbrāminīinumbrābāminīinumbrābiminī
3rd pl.inumbranturinumbrābanturinumbrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.inumbrerinumbrārer
2nd sg.inumbrēris
inumbrēre
inumbrārēris
inumbrārēre
3rd sg.inumbrēturinumbrārētur
1st pl.inumbrēmurinumbrārēmur
2nd pl.inumbrēminīinumbrārēminī
3rd pl.inumbrenturinumbrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.inumbrāinumbrāre
pres. 2nd pl.inumbrāteinumbrāminī
fut. 2nd sg.inumbrātōinumbrātor
fut. 3rd sg.inumbrātōinumbrātor
fut. 2nd pl.inumbrātōte—
fut. 3rd pl.inumbrantōinumbrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinumbrāreinumbrārī
perfect infinitiveinumbrāvisseinumbrātum esse
future infinitiveinumbrātūrum esseinumbrātum īrī
present participleinumbrāns—
perfect participle—inumbrātus
future participleinumbrātūrusinumbrandus
gerundinumbrandī, inumbrandō, inumbrandumsupineinumbrātum, inumbrātū

ĭn-umbro, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to cast a shadow upon, to shade (mostly poet. and in post-Aug. prose; syn. opaco).
I. Lit.: terraque inumbratur, Lucr. 5, 289: toros obtentu frondis, Verg. A. 11, 66: forum velis, Plin. 19, 1, 6, § 24; Curt. 3, 4, 9; Quint. 12, 10, 60.—
B. Transf.
1. To cause darkness: inumbrante vespera, Tac. H. 3, 19.—
2. To cover: ora coronis, Lucr. 3, 913: pubem pallio, App. M. 10, p. 254: ante genas quam flos juvenilis inumbret, Claud. Prob. et Olyb. 69.—
3. To mark the shadows upon, to mark out, lay out (anteclass.): solarium, Varr. L. L. 6, § 4 Müll. —
II. Trop., to obscure: imperatoris adventu legatorum dignitas inumbratur, Plin. Pan. 19, 1: inumbrata quies, apparent, Dig. 41, 2, 18, § 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latininumbrō

Latin umbrō Latin inumbrō From in- + umbrō (“to shade, overshadow”).

Quick answers

What does inumbrō mean in Latin?
inumbrō, a verb, means “to cast a shadow upon, shade, darken; to cover, obscure”.
What are the principal parts of inumbrō?
inumbrō, inumbrāre, inumbrāvī, inumbrātum (first conjugation).
How do you pronounce inumbrō?
In classical Latin, [ɪˈnʊm.broː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈnum.bro].
Where does inumbrō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin inumbrō.