LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

obumbrō

obumbrō (present infinitive obumbrāre, perfect active obumbrāvī, supine obumbrātum)
Classical[ɔˈbʊm.broː]Ecclesiastical[oˈbum.bro]

Meaning

  1. to overshadow
  2. figurativelyto darken, obscure
  3. figurativelyto overcloud
  4. figurativelyto cloak, conceal, disguise

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.obumbrōobumbrābamobumbrābōobumbrāvīobumbrāveramobumbrāverō
obumbrārō
2nd sg.obumbrāsobumbrābāsobumbrābisobumbrāvistī
obumbrāstī
obumbrāverās
obumbrārās
obumbrāveris
3rd sg.obumbratobumbrābatobumbrābitobumbrāvitobumbrāverat
obumbrārat
obumbrāverit
obumbrārit
1st pl.obumbrāmusobumbrābāmusobumbrābimusobumbrāvimusobumbrāverāmusobumbrāverimus
obumbrārimus
2nd pl.obumbrātisobumbrābātisobumbrābitisobumbrāvistis
obumbrāstis
obumbrāverātis
obumbrārātis
obumbrāveritis
obumbrāritis
3rd pl.obumbrantobumbrābantobumbrābuntobumbrāvērunt
obumbrāvēre, obumbrārunt
obumbrāverant
obumbrārant
obumbrāverint
obumbrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.obumbremobumbrāremobumbrāverim
obumbrārim
obumbrāvissem
obumbrāssem
2nd sg.obumbrēsobumbrārēsobumbrāverīsobumbrāvissēs
obumbrāssēs
3rd sg.obumbretobumbrāretobumbrāverit
obumbrārit
obumbrāvisset
obumbrāsset
1st pl.obumbrēmusobumbrārēmusobumbrāverīmus
obumbrārīmus
obumbrāvissēmus
obumbrāssēmus
2nd pl.obumbrētisobumbrārētisobumbrāverītis
obumbrārītis
obumbrāvissētis
obumbrāssētis
3rd pl.obumbrentobumbrārentobumbrāverint
obumbrārint
obumbrāvissent
obumbrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.obumbrorobumbrābarobumbrābor
2nd sg.obumbrāris
obumbrāre
obumbrābāris
obumbrābāre
obumbrāberis
obumbrābere
3rd sg.obumbrāturobumbrābāturobumbrābitur
1st pl.obumbrāmurobumbrābāmurobumbrābimur
2nd pl.obumbrāminīobumbrābāminīobumbrābiminī
3rd pl.obumbranturobumbrābanturobumbrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.obumbrerobumbrārer
2nd sg.obumbrēris
obumbrēre
obumbrārēris
obumbrārēre
3rd sg.obumbrēturobumbrārētur
1st pl.obumbrēmurobumbrārēmur
2nd pl.obumbrēminīobumbrārēminī
3rd pl.obumbrenturobumbrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.obumbrāobumbrāre
pres. 2nd pl.obumbrāteobumbrāminī
fut. 2nd sg.obumbrātōobumbrātor
fut. 3rd sg.obumbrātōobumbrātor
fut. 2nd pl.obumbrātōte—
fut. 3rd pl.obumbrantōobumbrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveobumbrāreobumbrārī
perfect infinitiveobumbrāvisse
obumbrāsse
obumbrātum esse
future infinitiveobumbrātūrum esseobumbrātum īrī
present participleobumbrāns
obumbrante, obumbrantem, obumbrantēs, obumbrantī, obumbrantia, obumbrantibus, obumbrantis, obumbrantīs, obumbrantium
—
perfect participle—obumbrātus
obumbrāta, obumbrātā, obumbrātae, obumbrātam, obumbrātārum, obumbrātās, obumbrātī, obumbrātōrum, obumbrātōs
future participleobumbrātūrus
obumbrātūra, obumbrātūrā, obumbrātūrae, obumbrātūram, obumbrātūrārum, obumbrātūrās, obumbrātūre, obumbrātūrī, obumbrātūrīs, obumbrātūrō, obumbrātūrōrum, obumbrātūrōs, obumbrātūrum
obumbrandus
obumbranda, obumbrandā, obumbrandae, obumbrandam, obumbrandārum, obumbrandās, obumbrande, obumbrandīs, obumbrandōrum, obumbrandōs
gerundobumbrandī, obumbrandō, obumbrandumsupineobumbrātum, obumbrātū

ŏb-umbro, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to overshadow, to shade (poet. and in post-Aug. prose; cf.: opaco, obscuro).
I. Lit.: gramineus madidam caespes obumbrat humum, Ov. Am. 2, 16, 10: coma umeros obumbrat, id. M. 13, 845: templum, id. ib. 14, 837; Verg. G. 4, 20 Jahn (al. inumbret): sibi, to shade itself, Plin. 17, 21, 35, § 165: obumbratus amnis, Curt. 5, 4, 8; Vulg. Luc. 1, 35; 9, 34.—
II. Transf.
A. To darken, obscure: obumbrant aethera telis, Verg. A. 12, 578: nubes solem obumbrant, Plin. 2, 42, 42, § 111.—
2. In gen., to cover over: germina obumbrata, Pall. 12, 1.—
B. Trop.
1. To overcloud, darken, obscure: nomina, Tac. H. 2, 32: candorem aequitatis, Mamert. Grat. Act. ad Julian. 5.—Prov.: sapientia vino obumbratur, Plin. 23, 1, 23, § 41; cf.: fidem amittunt propter id, quod sensus obumbrant, Quint. 8 prooem. § 8. —
2. To cover, cloak, conceal, disguise, palliale; to screen, defend, protect: crimen, Ov. P. 3, 3, 75: simulationem lacrimis, Petr. 101: magnum reginae nomen (eum) obumbrat, Verg. A. 11, 223.

Origins

From ob- + umbrō (“shade, overshadow”).

Descendants
  • Englishobumbrate
  • Englishovershadow
  • Middle Englishobumbrenfrom Old French obumbrer
  • Middle Englishaboumbrenfrom Old French obumbrer

In English words that came into English from obumbrō

  • obumbrateobumbrātus
  • obumbrationobumbrātiō

Quick answers

What does obumbrō mean in Latin?
obumbrō, a verb, means “to overshadow; to darken, obscure; to overcloud”.
What are the principal parts of obumbrō?
obumbrō, obumbrāre, obumbrāvī, obumbrātum (first conjugation).
How do you pronounce obumbrō?
In classical Latin, [ɔˈbʊm.broː]; in ecclesiastical (church) Latin, [oˈbum.bro].