volō1
Meaning
- suppletiveto wish, to please
Tibi bene ex animō volō.
I wish you well with all my heart.Hanc rem pūblicam salvam esse volumus.
We wish this republic to be safe. - suppletiveto want
Quid vīs?
What do you want?Nummōs volō.
I want money.70 BCE, Cicero, In Verrem 2.3.196 - suppletiveto mean, to intend
Et dixit ad socerum, "Quid est quod facere voluisti?
And he said to his father-in-law: "What is it that thou didst mean to do?"c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Genesis 29:25Quibus ad se accersitis rex ait: "Quidnam est hoc quod facere voluistis ut pueros servaretis?"
And the king called for them, and said: "What is it that you meant to do, that you would save the men children?"c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Exodus 1:18 - suppletiveto be willing, to consent
- suppletiveto be going to, to intend, to be about to, to be on the point of
In the readers how our graded readers gloss it
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Potentia · Potentatus · Potestas · Vis · Robur
Potentia, potentatus, and potestas (πότνιος) denote an exterior power, which acts by means of men, and upon men; whereas vis and robur denote an interior power and strength, independent of the co-operation and good-will of others. Potentia denotes a merely factitious power, which can be exerted at will, like δύναμις; potentatus, the exterior rank of the ruler, which is acknowledged by those who are subject to him, like δυναστεία; potestas, a just and lawful power, with which a person is entrusted, like ἐξουσία. Tac. Ann. xiii. 19. Nihil tam fluxum est quam fama potentiæ non sua vi nixæ. Vis (ἴς) is the strength which shows itself in moving and attacking, as an ability to constrain others, like κράτος; robur (from ἐῤῥῶσθαι) the strength which shows itself in remaining quiet, as an ability to resist attack, and remain firm, like ῥώμη. (v. 83.)
Velle · Optare · Expetere · Cupere · Avere · Gestire
1. Velle, optare, and expetere, are acts of calm reason and self-determination; whereas cupere, avere, and gestire, acts of excited feeling and of passion. Senec. Ep. 116. Cum tibi cupere interdixero, velle permittam. 2. Velle (ἑλεῖν) means to wish, and co-operate towards the realization of one’s wish, like θέλειν and βούλεσθαι; optare (from ποθεῖν) to wish, and leave the realization of one’s wish to others, or to fate, like ποθεῖν; expetere, to wish, and apply to others for the realization of one’s wish, like ὀρέγεσθαι. Sen. Ep. 95. Sæpe aliud volumus, aliud optamus. Cic. Off. i. 20. Nihil nisi quod honestum sit homines aut admirari aut optare aut expetere oportet. 3. Cupere (κάπτειν) denotes a vehement, passionate desire; gestire (γηθεῖν), a lively desire, showing itself by gestures; avere (from χαίνειν, χάος), an impatient, hasty desire. Cupidus means, being eagerly desirous of something, like ἐπιθυμῶν; gestiens, rejoicing in anticipation of something, like χρῄζων; avidus, being greedy after something. Cic. Sen. 8. Græcas literas sic avide arripui, quasi diuturnam sitim explere cupiens; comp. with Att. ii. 18. Intellexi quam suspenso animo et sollicito scire averes, quid esset novi. And, iv. 11. Perge reliqua; gestio scire ista omnia. (v. 57.)
Conjugation future irregular no supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | volō | volēbam volābam | volam volābō | voluī volāvī | volueram volāveram | voluerō volārō, volāverō |
| 2nd sg. | vīs volās | volēbās volābās | volēs volābis | voluistī volāstī, volāvistī | voluerās volārās, volāverās | volueris volāveris |
| 3rd sg. | vult volt, volat | volēbat volābat | volet volābit | voluit volāvit | voluerat volārat, volāverat | voluerit volārit, volāverit |
| 1st pl. | volumus volāmus | volēbāmus volābāmus | volēmus volābimus | voluimus volāvimus | voluerāmus volāverāmus | voluerimus volārimus, volāverimus |
| 2nd pl. | vultis voltis, volātis | volēbātis volābātis | volētis volābitis | voluistis volāstis, volāvistis | voluerātis volārātis, volāverātis | volueritis volāritis, volāveritis |
| 3rd pl. | volunt volant | volēbant volābant | volent volābunt | voluērunt voluēre, volārunt, volāvēre, volāvērunt | voluerant volārant, volāverant | voluerint volārint, volāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | velim volim, volem | vellem volārem | voluerim volārim, volāverim | voluissem volāssem, volāvissem |
| 2nd sg. | velīs volīs | vellēs volārēs | voluerīs volāverīs | voluissēs volāssēs, volāvissēs |
| 3rd sg. | velit volit | vellet volāret | voluerit volārit, volāverit | voluisset volāsset, volāvisset |
| 1st pl. | velīmus volīmus | vellēmus volārēmus | voluerīmus volārīmus, volāverīmus | voluissēmus volāssēmus, volāvissēmus |
| 2nd pl. | velītis volītis | vellētis volārētis | voluerītis volārītis, volāverītis | voluissētis volāssētis, volāvissētis |
| 3rd pl. | velint volint | vellent volārent | voluerint volārint, volāverint | voluissent volāssent, volāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | — | — | — |
| 2nd sg. | — | — | — |
| 3rd sg. | volātur | volābātur | volābitur |
| 1st pl. | — | — | — |
| 2nd pl. | — | — | — |
| 3rd pl. | — | — | — |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | — |
| 2nd sg. | — | — |
| 3rd sg. | volētur | volārētur |
| 1st pl. | — | — |
| 2nd pl. | — | — |
| 3rd pl. | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | volā | — |
| pres. 2nd pl. | volāte | — |
| fut. 2nd sg. | volātō | — |
| fut. 3rd sg. | volātō | volātor |
| fut. 2nd pl. | volātōte | — |
| fut. 3rd pl. | volantō | — |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | velle volāre | volārī |
| perfect infinitive | voluisse volāsse, volāvisse | — |
| future infinitive | volitūrum esse | — |
| present participle | volēns volāns, volante, volantem, volantēs, volantī, volantia, volantibus, volantis, volantīs, volantium, volente, volentem, volentēs, volentī, volentia, volentibus, volentis, volentīs, volentium | — |
| perfect participle | — | volāta volātā, volātae, volātam, volātārum, volātās, volāte, volātī, volātīs, volātō, volātōrum, volātōs, volātum, volātus |
| future participle | volitūrus volātūra, volātūrā, volātūrae, volātūram, volātūrārum, volātūrās, volātūre, volātūrī, volātūrīs, volātūrō, volātūrōrum, volātūrōs, volātūrum, volātūrus, volitūra, volitūrā, volitūrae, volitūram, volitūrārum, volitūrās, volitūre, volitūrī, volitūrīs, volitūrō, volitūrōrum, volitūrōs, volitūrum | — |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- vis dicendi
- oratorical power.
- quid tibi vis?
- what do you mean to do?
- paucis te volo
- a word with you.
- quid hoc sibi vult?
- what is the meaning of this?
- tribus verbis te volo
- a word with you.
- librum evolvere, volvere
- to open a book.
- ingenii vis or celeritas
- vivid, lively imagination.
- quae est vis huius verbi?
- what is the meaning, the original sense of this word?
10 more phrases
- velim tibi ita persuadeas
- convince yourself of this; rest assured on this point.
- ad id quod voluit pervenit
- he attained his object.
- sic volo te tibi persuadere
- convince yourself of this; rest assured on this point.
- vis et notio verbi, vocabuli
- the fundamental meaning of a word.
- id quod voluit consecutus est
- he attained his object.
- alicuius causa velle or cupere
- to be favourably disposed towards.
- tanta vis frigoris insecuta est, ut
- the frost set in so severely that...
- velle aliquem (Plaut. Capt. 5. 2. 24)
- to wish to speak to some one.
- ponere iubere, qua de re quis audire velit (Fin. 2. 1. 1)
- to let those present fix any subject they like for discussion.
- ardor, inflammatio animi, incitatio mentis, mentis vis incitatior
- enthusiasm.
also volt, Cic. Verr. 2, 2, 17, § 42; 2, 5, 49, § 128; id. Sest. 42, 90; id. Phil. 8, 9, 26; id. Par. 5, 1, 34; id. Rep. 3, 33, 45: voltis, Cic. Verr. 2, 3, 53, § 122; 2, 3, 94, § 219; 2, 5, 5, § 11; 2, 3, 89, § 208; id. Clu. 30, 83; id. Rab. Perd. 12, 33; id. Sest. 30, 64; id. Par. 1, 2, 11 et saep. —Pres. subj. velim, but sometimes volim, Plaut. Merc. 1, 2, 44 Ritschl; cf. Prisc. 9, 1, 8, p. 848 P.; so volint, Plaut. Most. 1, 3, 65 Ritschl), velle, volui (part. fut. voliturus, Serv. ad Verg. A. 5, 712; contr. forms, vin for visne, freq. in Plaut. and Ter., also Hor. S. 1, 9, 69; Pers. 6, 63: sis for si vis, Plaut. Capt. 1, 2, 70; id. Merc. 4, 4, 37; id. Pers. 3, 3, 8; Ter. Eun. 2, 3, 20; id. Heaut. 1, 2, 38; Cic. Tusc. 2, 18, 42; id. Rosc. Am. 16, 48; id. Mil. 22, 60; Liv. 34, 32, 20: sultis for si voltis, only ante-class., Plaut. Stich. 1, 2, 8; id. As. prol. 1; id. Capt. 2, 3, 96; 3, 5, 9; 4, 4, 11), v. irreg. a. [Sanscr. var-; Gr. βολ-, βούλομαι; cf. the strengthened root ϝελ- in ἐέλδομαι, ἔλπομαι; Germ. wollen; Engl. will], expressing any exercise of volition, and corresponding, in most cases, to the Germ. wollen; in Engl. mostly rendered, to wish, want, intend, purpose, propose, be willing, consent, mean, will, and, impersonally, it is my will, purpose, intention, plan, policy (syn.: cupio, opto; but volo properly implies a purpose). potare ego hodie tecum volo, id. Aul. 3, 6, 33: ego quoque volo esse liber: nequiquam volo, id. Trin. 2, 4, 39; so id. ib. 2, 4, 164: ait rem seriam agere velle mecum, Ter. Eun. 3, 3, 8: natus enim debet quicunque est velle manere In vitā, Lucr. 5, 177: video te alte spectare et velle in caelum migrare, Cic. Tusc. 1, 34, 82: quid poëtae? Nonne post mortem nobilitari volunt? id. ib. 1, 15, 34: si innocentes existimari volumus, Cic. Verr. 2, 2, 10, § 28: quoniam opinionis meae voluistis esse participes, id. de Or. 1, 37, 172: quod eas quoque nationes adire et regiones cognoscere volebat, Caes. B. G. 3, 7: si velit suos recipere, obsides sibi remittat, id. ib. 3, 8 fin.: dominari illi volunt, vos liberi esse, Sall. J. 31, 23: si haec relinquere voltis, id. C. 58, 15: priusquam liberi estis, dominari jam in adversarios vultis, Liv. 3, 53, 7: si quis vestrum suos invisere volt, commeatum do, id. 21, 21, 5: non enim vincere tantum noluit, sed vinci voluit, id. 2, 59, 2: suspitionem Caesar quibusdam reliquit, neque voluisse se diutius vivere, neque curasse, Suet. Caes. 85: Eutrapelus cuicunque nocere volebat, Vestimenta dabat pretiosa, Hor. Ep. 1, 18, 31.—neque enim aut hiare semper vocalibus aut destitui temporibus volunt sermo atque epistula, Quint. 9, 4, 20; cf. id. 8, prooem. 23.—in acdibus quid tibi meis erat negoti ... ? Volo scire, Plaut. Aul. 3, 2, 14; 3, 2, 17; 3, 2, 18; 3, 6, 27; id. Curc. 4, 3, 11; id. Ep. 3, 4, 74; id. Mil. 2, 3, 74; 3, 1, 17; id. Stich. 1, 2, 56; Ter. And. 1, 2, 9; 4, 2, 17: maximā voce clamat populus, neque se uni, nec paucis velle parere, Cic. Rep. 1, 35, 55: consuesse deos immortalis, quos pro scelere eorum ulcisci velint, etc., Caes. B. G. 1, 13: hic experiri vim virtutemque volo, Liv. 23, 45, 9.—ac volui inicere tragulam in nostrum senem, Plaut. Ps. 1, 4, 14: eadem quae illis voluisti facere tu, faciunt tibi, id. Mil. 3, 1, 11; so id. Most. 2, 2, 5: puerumque clam voluit exstinguere, Ter. Hec. 5, 1, 23: necare candem voluit, Cic. Cael. 13, 31: quid enim ad illum qui te captare vult, utrum tacentem te irretiat an loquentem? id. Ac. 2, 29, 94: hostis hostem occidere volui, Liv. 2, 12, 9; 7, 34, 11: volui interdiu eum ... occidere; volui, cum ad cenam invitavi, veneno scilicet tollere; volui ... ferro interficere (ironically), id. 40, 13, 2: tuum crimen erit, hospitem occidere voluisse, the intention to kill your guest-friend, Val. Max. 5, 1, 3 fin.; 6, 1, 8: non enim vult mori, sed invidiam filio facere, Quint. 9, 2, 85.— Pregn., opp. optare: non vult mori qui optat, Sen. Ep. 117, 24: sed eo die is, cui dare volueram (epistulam), non est profectus, Cic. Att. 9, 7, 1: cum de senectute vellem aliquid scribere, id. Sen. 1, 2: ego te volui castigare, tu mihi accussatrix ades, Plaut. As. 3, 1, 10: bonus volo jam ex hoc die esse, id. Pers. 4, 3, 10: ego jam a principio amici filiam, Ita ut aequom fuerat, volui uxorem ducere, Ter. Phorm. 4, 3, 46: at etiam eo negotio M. Catonis splendorem maculare voluerunt, it was their purpose, Cic. Sest. 28, 60: eum (tumulum) non tam capere sine certamine volebat, quam causam certaminis cum Minucio contrahere, his plan was, Liv. 22, 28, 4.—Of things: cum lex venditionibus occurrere voluit, when it was the purpose of the law, Dig. 46, 1, 46: sed quid eā drachumā facere vis? Ca. Restim volo Mihi emere ... qui me faciam pensilem, Plaut. Ps. 1, 1, 87: Ch. Revorsionem ad terram faciunt vesperi. Ni. Aurum hercle auferre voluere, id. Bacch. 2, 3, 63: si iis qui haec omnia flammā ac ferro delere voluerunt ... bellum indixi, etc., Cic. Prov. Cons. 10, 24: (plebem) per caedem senatūs vacuam rem publicam tradere Hannibali velle, Liv. 23, 2, 7: rem Nolanam in jus dicionemque dare voluerat Poeno, id. 23, 15, 9: qui (majores nostri) tantā curā Siculos tueri ac retinere voluerunt ut, etc., whose policy it was to protect, etc., Cic. Verr. 2, 3, 6, § 14: ut qui a principio mitis omnibus Italicis praeter Romanos videri vellet, etc., Liv. 23, 15, 4: idem istuc, si in vilitate largiri voluisses, derisum tuum beneficium esset, if you had offered to grant the same thing during low prices, etc., Cic. Verr. 2, 3, 92, § 215.—quas (i. e. magnas res) qui impedire vult, is et infirmus est mobilisque naturā, et, etc., Cic. Lael. 20, 75: nam si quando id (exordium) primum invenire volui, nullum mihi occurrit, nisi aut exile, aut, etc., id. Or. 2, 77, 315: de Antonio dico, numquam illum ... nonnullorum de ipso suspitionem infitiando tollere voluisse, that he never attempted to remove, id. Sest. 3, 8; id. Div. 1, 18, 35: audes Fatidicum fallere velle deum? do you dare attempt? Ov. F. 2, 262.—hic respondere voluit, non lacessere, the latter meant to answer, not to provoke, Ter. Phorm. prol. 19: non te judices urbi sed carceri reservarunt, neque to retinere in civitate, sed exilio privare voluerunt, Cic. Att. 1, 16, 9.—So, volo dicere, I mean (lit. I intend to say): quid aliud volui dicere? Ter. Eun. 3, 2, 51: volo autem dicere, illud homini longe optimum esse quod ipsum sit optandum per se, Cic. Tusc. 2, 20, 46.—Often with the acc. illud or id, as a correction: Tr. Specta quam arcte dormiunt. Th. Dormiunt? Tr. Illut quidem ut conivent volui dicere, I mean how they nod, Plaut. Most. 3, 2, 145: Py. Quid? bracchium? Ar. Illud dicere volui femur, id. Mil. 1, 1, 27: adduxi volui dicere, id. Ps. 2, 4, 21; id. Am. 1, 1, 233; 1, 1, 235; id. Cas. 2, 6, 14; id. Mil. 3, 2, 7; id. Ps. 3, 2, 54; id. Rud. 2, 4, 9.—nunc quod relicuom restat volo persolvere, id. Cist. 1, 3, 40: sustine hoc, Penicule, exuvias facere quas vovi volo, id. Men. 1, 3, 13: sinite me prospectare ne uspiam insidiae sint, consilium quod habere volumus, id. Mil. 3, 1, 3; id. As. 2, 2, 113; id. Cas. 4, 2, 3; id. Bacch. 1, 1, 61: si Prometheus, cum mortalibus ignem dividere vellet, ipse a vicinis carbunculos conrogaret, ridiculus videretur, Auct. Her. 4, 6, 9: ait se velle de illis HS. LXXX. cognoscere, Cic. Verr. 2, 2, 23, § 56: hinc se recipere cum vellent, rursus illi ex loco superiore nostros premebant, Caes. B. C. 1, 45. —quotiens ire volo foras, retines me, rogitas quo ego eam, Plaut. Men. 1, 2, 5: quae sese in ignem inicere voluit, prohibui, Ter. And. 1, 1, 113: si scires aspidem latere uspiam, et velle aliquem imprudentem super eam adsidere, Cic. Fin. 2, 18, 59; id. Div. 1, 52, 118: quod cum facere vellent, intervenit M. Manilius, id. Rep. 1, 12, 18: qui cum opem ferre vellet, nuntiatum sibi esse aliam classem ad Aegates insulas stare, Liv. 22, 56, 7: at Libys obstantes dum vult obvertere remos, In spatium resilire manus breve vidit, Ov. M. 3, 676; 1, 635: P. Claudius cum proelium navale committere vellet, Val. Max. 1, 4, 3.—sed, nisi molestum est, nomen dare vobis volo comediai, id. Poen. prol. 50: vos ite intro. Interea ego ex hac statuā verbereā volo erogitare ... quid sit factum, id. Capt. 5, 1, 30: i tu atque arcessi illam: ego intus quod facto est opus volo adcurare, id. Cas. 3, 3, 35; id. Cist. 1, 1, 113; id. Most. 1, 1, 63; id. Poen. 2, 44; id. Pers. 1, 3, 85; id. Rud. 1, 2, 33: cum vero (gemitus) nihil imminuat doloris, cur frustra turpes esse volumus? why will (would) we be disgraceful to no purpose? Cic. Tusc. 2, 24, 57: illa enim (ars) te, verum si loqui volumus, ornaverat, id. ib. 1, 47, 112: ergo, si vere aestimare volumus, etc., Val. Max. 7, 5, 6: si vere aestimare Macedonas, qui tunc erant, volumus, Curt. 4, 16, 33: ejus me compotem facere potestis, si meminisse vultis, etc., Liv. 7, 40, 5: visne igitur, dum dies ista venit ... interea tu ipse congredi mecum ut, etc. ...? id. 8, 7, 7: volo tibi Chrysippi quoque distinctionem indicare, Sen. Ep. 9, 14: vis tu homines urbemque feris praeponere silvis? will you prefer, etc., Hor. S. 2, 6, 92; cf. velim and vellem, would, II. A. 2.—uti tamen tuo consilio volui, still I concluded to follow your advice, Cic. Att. 8, 3, 1.—is dare volt, is se aliquid posci, likes to give, id. As. 1, 3, 29: hoc dixit, si hoc de cellā concederetur, velle Siculos senatui polliceri frumentum in cellam gratis, Cic. Verr. 2, 3, 87, § 200: ei laxiorem daturos, si venire ad causam dicendam vellet, Liv. 39, 17, 2; 5, 36, 4: nemo invenitur qui pecuniam suam dividere velit. Sen. Brev. Vit. 3, 1: plerique concessam sibi sub condicione vitam si militare adversus eum vellent, recusarunt, Suet. Caes. 68: dedere etiam se volebant, si toleranda viris imperarentur, Flor. 1, 33 (2, 18), 12.—So with negatives, to be not willing, not to suffer, not to like, not to allow, refuse: heri nemo voluit Sostratam intro admittere, Ter. Hec. 3, 1, 49: cum alter verum audire non vult, Cic. Lael. 26, 98: a proximis quisque minime anteiri vult, likes least to be surpassed, etc., Liv. 6, 34, 7: nihil ex his praeter ... accipere voluit, refused to accept, Val. Max. 4, 3, 4.—si jussus est, necessitati, if he accused of his own free will, I ascribe it to his filial love, Cic. Cael. 1, 2: utrum statuas voluerint tibi statuere, an coacti sint, Cic. Verr. 2, 2, 65, § 157: de risu quinque sunt quae quaerantur ... sitne oratoris risum velle permovere, on purpose, id. Or. 2, 58, 235: laedere numquam velimus, Quint. 6, 3, 28.—So, non velle with inf., to do something unwillingly, with reluctance: vivere noluit qui mori non vult, who dies with reluctance, Sen. Ep. 30, 10.—haec tibi scripsi ut isto ipso in genere in quo aliquid posse vis, te nihil esse cognosceres, in which you imagine you have some influence, Cic. Fam. 7, 27, 2: in hoc homo luteus etiam callidus ac veterator esse vult, quod ita scribit, etc., pretends, means to be, Cic. Verr. 2, 3, 14, § 35: sed idem Aelius Stoicus esse voluit, orator autem nec studuit um quam, nec fuit, id. Brut. 56, 206: Pythago. ras, qui etiam ipse augur esse vellet, id. Div. 1, 3, 5.—magis eum delectat qui se ait philosophari velle sed paucis: nam omnino haud placere, that he liked, had no objection to philosophizing, Cic. Rep. 1, 18, 30; v. also II. A.—nunc bene vivo et fortunate atque ut volo, i. e. vivere, as I wish, Plaut. Mil. 3, 1, 111: quod diu vivendo multa quae non volt (i. e. videre) videt, Caecil. ap. Cic. Sen. 8, 25: proinde licet quotvis vivendo condere saecla, Lucr. 3, 1090: nec tantum proficiebam quantum volebam, Cic. Att. 1, 17, 1: tot autem rationes attulit, ut velle (i. e. persuadere) ceteris, sibi certe persuasisse videatur, id. Tusc. 1, 21, 49: sed liceret, si velint, in Ubiorum finibus considere, Caes. B. G. 4, 81: quo praesidio senatus libere quae vellet decernere auderet, id. B. C. 1, 2.—Of things: neque chorda sonum reddit quem vult manus et mens, Hor. A. P. 348.—tum mihi faciat quod volt magnus Juppiter, Plaut. Aul. 4, 10, 50: id repetundi copia est, quando velis, id. Trin. 5, 2, 7: habuit aurum quamdiu voluit, Cic. Cael. 13, 31: rapiebat et asportabat quantum a quoque volebat Apronius, Cic. Verr. 2, 3, 12, § 29: provincias quas vellet, quibus vellet, venderet? id. Sest. 39, 84: quotiens ille tibi potestatem facturus sit ut eligas utrum velis, id. Div. in Caecil. 14, 45: daret utrum vellet subclamatum est, Liv. 21, 18, 14: senatus consultum factum est ut plebes praeficeret quaestioni quem vellet, id. 4, 51, 2: saxi materiaeque caedendae unde quisque vellet jus factum, id. 5, 55, 3; cf. id. 2, 13, 9; 5, 46, 10; 6, 25, 5; 22, 10, 23; 23, 6, 2; 23, 15, 15; 23, 45, 10; 23, 47, 2; 26, 21, 11: vicem suam conquestus, quod sibi soli non liceret amicis, quatenus vellet, irasci, Suet. Aug. 66: at tu quantum vis tolle, Hor. Ep. 1, 7, 16.—sine me pervenire quo volo, let me come to my point, Ter. Eun. 1, 2, 44: scripsi igitur Aristotelio more, quemadmodum quidem volui, tres libros ... de Oratore, as I intended, Cic. Fam. 1, 9, 23: ut meliore condicione quam quā ipse vult imitetur homines eos qui, etc., id. Div. in Caecil. 8, 25: ego istos posse vincere scio, velle ne scirem ipsi fecerunt, Liv. 2, 45, 12. —jube me vinciri. Volo, dum istic itidem vinciatur, id. Capt. 3, 4, 75: patri dic velle (i. e. uxorem ducere), that you consent, are willing, Ter. And. 2, 3, 20 (cf.: si vis, II. A. 2, and sis, supra init.).—(ε) To do something voluntarily (v. 1. m. supra): tu selige tantum, Me quoque velle velis, anne coactus amem, Ov. Am. 3, 11, 50.—nos in Formiano morabamur, quo citius audiremus: deinde Arpinum volebamus, I intended to go to Arpinum, Cic. Att. 9, 1, 3: volo mensi Quinctili in Graeciam, id. ib. 14, 7, 2: hactenus Vitellius voluerat (i. e. procedere), Tac. A. 12, 42 fin.—edixerunt ne quis quid fugae causā vendidisse neve emisse vellet, id. 39, 17, 3. —interdico, ne extulisse extra aedis puerum usquam velis, Ter. Hec. 4, 1, 48: oscula praecipue nulla dedisse velis (= noli dare), Ov. Am. 1, 4, 38: ne quis humasse velit Ajacem, Atride, vetas? Cur? Hor. S. 2, 3, 187.—sunt delicta tamen quibus ignovisse velimus (= volumus), which should be pardoned, Hor. A. P. 347.—an erit qui velle recuset Os populi meruisse? Pers. 1, 41: qui me volet incurvasse querelā, id. 1, 91.deos volo consilia vostra vobis recte vortere, id. Trin. 5, 2, 31: emere oportet quem tibi oboedire velis, id. Pers. 2, 4, 2: scin' quid nunc te facere volo? Ter. Heaut. 3, 1, 85: si perpetuam vis esse adfinitatem hanc, id. Hec. 2, 2, 10: consul ille egit eas res quarum me participem esse voluit, Cic. Prov. Cons. 17, 41: vim volumus exstingui: jus valeat necesse est, id. Sest. 42, 92: nec mihi hunc errorem extorqueri volo, id. Sen. 23, 85: hoc te scire volui, id. Att. 7, 18, 4: harum causarum fuit justissima quod Germanos suis quoque rebus timere voluit, Caes. B. G. 4, 16: ut equites qui salvam esse rempublicam vellent ex equis desilirent, Liv. 4, 38, 2: si me vivere vis recteque videre valentem, Hor. Ep. 1, 7, 3: si vis me flere, dolendum est Primum ipsi tibi, id. A. P. 102.—With pass. inf. impers.: regnari tamen omnes volebant, that there should be a king, Liv. 1, 17, 3: mihi volo ignosci, I wish to be pardoned, Cic. Or. 1, 28, 130: volt sibi quisque credi, Liv. 22, 22, 14. —quae mihi est spes quā me vivere velim, what hope have I, that I should wish to live? Plaut. Rud. 1, 3, 33: volo me placere Philolachi, id. Most. 1, 3, 11; cf. id. Trin. 2, 2, 47; id. Rud. 2, 6, 1: judicem esse me, non doctorem volo, Cic. Or. 33, 117: vult, credo, se esse carum suis, id. Sen. 20, 73; so id. Off. 1, 31, 113; id. de Or. 1, 24, 112; 2, 23, 95. —quod certiorem te vis fieri quo quisque in me animo sit, Cic. Att. 11, 13, 1; cf. id. Fam. 1, 9, 18: qui se ex his minus timidos existimari volebant, Caes. B. G. 1, 39; cf. id. B. C. 2, 29: religionis se causā ... Bacchis initiari velle, Liv. 39, 10, 2: Agrippae se nepotem neque credi neque dici volebat, Suet. Calig. 22 fin.—me absente neminem volo intromitti, Plaut. Aul. 1, 3, 21: viros nostros quibus tu voluisti esse nos matres familias, id. Stich. 1, 2, 41; id. Most. 1, 4, 2; id. Rud. 4, 5, 9; id. Trin. 1, 2, 1: pater illum alterum (filium) secum omni tempore volebat esse, Cic. Rosc. Am. 15, 42: (deus) quinque reliquis motibus orbem esse voluit expertem, id. Univ. 10; cf. id. Sest. 69, 147; Cic. Verr. 2, 4, 25, § 57; 1, 5, 14: causa mittendi fuit quod iter per Alpes ... patefieri volebat, Caes. B. G. 3, 1; cf. id. ib. 5, 9; id. B. C. 1, 4: quippe (senatus) foedum hominem a republicā procul esse volebat, Sall. C. 19, 2: nec (di) patefieri (crimina) ut impunita essent, sed ut vindicarentur voluerunt, Liv. 39, 16, 11; cf. id. 1, 56, 3; 2, 28, 5; 25, 32, 6: senatus ... Romano sanguini pudicitiam tutam esse voluit, Val. Max. 6, 1, 9; cf. id. 6, 9, 2.—So in the historians: quid fieri vellet (velit), after a verbum imperandi or declarandi, he gave his orders, explained his will: quid fieri velit praecipit, Caes. B. G. 5, 56: ibi quid fieri vellet imperabat, id. ib. 7, 16: quid fieri vellet ostendit, id. ib. 7, 27: quae fieri vellet edocuit, id. B. C. 3, 108; cf. id. B. G. 7, 45; id. B. C. 3, 78; 3, 89: quid fieri vellet edixit, Curt. 8, 10, 30; 4, 13, 24; Val. Max. 7, 4, 2.— Frequently majores voluerunt, it was the will of our ancestors, referring to ancient customs and institutions: sacra Cereris summā majores nostri religione confici caerimoniāque voluerunt, Cic. Balb. 24, 55: majores vestri ne vos quidem temere coire voluerunt, cf. id. ib. 17, 39; 23, 54; id. Agr. 2, 11, 26; id. Fl. 7, 15; id. Imp. Pomp. 13, 39; id. Div. 1, 45, 103; id. Font. 24, 30 (10, 20); id. Rosc. Am. 25, 70.—Of testamentary dispositions: cum Titius, heres meus, mortuus erit, volo hereditatem meam ad P. Mevium pertinere, Gai Inst. 2, 277. Except in the institution of the first heir: at illa (institutio) non est comprobata: Titum heredem esse volo, Gai Inst. 2, 117. —Asinariam volt esse (nomen fabulae) si per vos licet, Plaut. As. prol. 12: Plautus hanc mihi gnatam esse voluit Inopiam, has wanted Poverty to be my daughter, made her my daughter, id. Trin. prol. 9: primumdum huic esse nomen Diphilus Cyrenas voluit, id. Rud. prol. 33: quae ipsi qui scripserunt voluerunt vulgo intellegi, meant to be understood by all, Cic. Or. 2, 14, 60: si non hoc intellegi volumus, id. Fat. 18, 41: quale intellegi vult Cicero cum dicit orationem suam coepisse canescere, Quint. 11, 1, 31; so id. 9, 4, 82; 9, 3, 9: quamquam illi (Prometheo) quoque ferreum anulum dedit antiquitas vinculumque id, non gestamen, intellegi voluit, Plin. 33, 1, 4, § 8.—Siculi ... me defensorem calamitatum suarum ... esse voluerunt, Cic. Div. in Caecil. 4, 11: si a me causam hanc vos (judices) agi volueritis, if you resolve, id. ib. 8, 25: senatus te voluit mihi nummos, me tibi frumentum dare, Cic. Verr. 2, 3, 85, § 196: quā (statuā) abjectā, basim tamen in foro manere voluerunt, id. ib. 2, 2, 66, § 160: liberam debere esse Galliam quam (senatus) suis legibus uti voluisset, Caes. B. G. 1, 45: tu Macedonas tibi voluisti genua ponere, venerarique te ut deum, Curt. 8 (7), 13.— Hence, montem quem a Labieno occupari voluerit, which he had ordered to be occupied, Caes. B. G. 1, 22: ibi futuros esse Helvetios ubi eos Caesar ... esse voluisset, id. ib. 1, 13 (for velitis jubeatis with inf.-clause, v. II. B. 5. d.).—obtinuere ut (tribuni) tribuniciae potestatis vires salubres vellent reipublicae esse, they prevailed upon them to permit the tribunitian power to be wholesome to the republic, Liv. 2, 44, 5: Hiero tutores ... puero reliquit quos precatus est moriens ut juvenum suis potissimum vestigiis insistere vellent, id. 24, 4, 5: petere ut eum ... publicae etiam curae ac velut tutelae vellent esse (i. e. senatus), id. 42, 19, 5: orare tribunos ut uno animo cum consulibus bellum ab urbe ac moenibus propulsari vellent, id. 3, 69, 5: quam superesse causam Romanis cur non ... incolumis Syracusas esse velint? id. 25, 28, 8: si alter ex heredibus voluerit rem a legatario possideri, alter non, ei qui noluit interdictum competet, Dig. 43, 3, 1, § 15.—So negatively = not to let, not to suffer: cum P. Attio agebant ne suā pertinaciā omnium fortunas perturbari vellet, Caes. B. C. 2, 36.—voluisti enim in suo genere unumquemque ... esse Roscium, Cic. Or. 1, 61, 258: eos exercitus quos contra se multos jam annos aluerint velle dimitti, he demanded the disbanding of, etc., Caes. B. C. 1, 85: (Cicero) vult esse auctoritatem in verbis, Quint. 8, 3, 43: vult esse Celsus aliquam et superiorem compositionem, id. 9, 4, 137: si tantum irasci vis sapientem quantum scelerum indignitas exigit, Sen. Ira, 2, 9, 4. —est genus hominum qui esse se primos omnium rerum volunt, Nec sunt, Ter. Eun. 2, 2, 17: semper auget adsentator id quod is cujus ad voluntatem dicitur vult esse magnum, Cic. Lael. 26, 98: si quis patricius, si quis—quod illi volunt invidiosius esse—Claudius diceret, Liv. 6, 40, 13.—vultis, opinor, nihil esse ... in naturā praeter ignem, Cic. N. D. 3, 14, 36: volunt illi omnes ... eādem condicione nasci, id. Div. 2, 44, 93: vultis evenire omnia fato, id. ib. 2, 9, 24: alteri censent, etc., alteri volunt a rebus fatum omne relegari, id. Fat. 19, 45: vultis a dis immortalibus hominibus dispertiri somnia, id. N. D. 3, 39, 93; id. Tusc. 1, 10, 20; id. Fin. 3, 11, 36; id. Rep. 2, 26, 48: volunt quidam ... iram in pectore moveri effervescente circa cor sanguine, Sen. Ira, 2, 19, 3.—si tam familiaris erat Clodiae quam tu esse vis, as you say he is, Cic. Cael. 21, 53: sit sane tanta quanta tu illam esse vis, id. Or. 1, 55, 23: ad pastum et ad procreandi voluptatem hoc divinum animal procreatum esse voluerunt: quo nihil mihi videtur esse absurdius, id. Fin. 2, 13, 40; 2, 17, 55; 2, 42, 131; 2, 46, 142; id. Fat. 18, 41.—With perf. inf.: Rhodi ego non fui: me vult fuisse, Cic. Planc. 34, 84.—unde homines dum se falso terrore coacti Effugisse volunt, etc., Lucr. 3, 69 (cf. A. 1. n. supra). (ε) To mean, with perf. inf.: utrum scientem vultis contra foedera fecisse, an inscientem? Cic. Balb. 5, 13.— With pres. inf.: quam primum istud, quod esse vis? what do you mean by as soon as possible? Sen. Ep. 117, 24.—(ζ) Rarely in the first pers., implying that the opinion is open to discussion: ut et mihi, quae ego vellem non esse oratoris, concederes, what according to my opinion is not the orator's province, Cic. Or. 1, 17, 74.—ne res publica quidem haec pro se suscipi volet, would have such things done for it, Cic. Off. 1, 45, 159: cui tacere grave sit, quod homini facillimum voluerit esse natura, which nature willed should be easiest for man, Curt. 4, 6, 6: fortuna Q. Metellum ... nasci in urbe terrarum principe voluit, fate ordained that, etc., Val. Max. 7, 1, 1: nihil rerum ipsa natura voluit magnum effici cito, it is the law of nature that, etc., Quint. 10, 3, 4: quid non ingenio voluit natura licere? what license did nature refuse to genius? Mart. 8, 68, 9: me sine, quem semper voluit fortuna jacere, Prop. 1, 6, 25: hanc me militiam fata subire volunt, id. 1, 6, 30.—duodecim tabulae nocturnum furem ... interfici impune voluerunt, Cic. Mil. 3, 9: lex duodecim tabularum tignum aedibus junctum ... solvi prohibuit, pretiumque ejus dari voluit, Dig. 46, 3, 98, § 8 fin. (cf. Cic. Div. in Caecil. 6, 21, b. α, infra).—nostri ... leges et jura tecta esse voluerunt, id. Or. 1, 59, 253: propter eam partem epistulae tuae per quam te et mores tuos purgatos et probatos esse voluisti, id. Att. 1, 17, 7; id. Fin. 4, 27, 76; id. de Or. 1, 51, 221: daturum se operam ne cujus suorum popularium mutatam secum fortunam esse vellent, Liv. 21, 45, 6: for velle redundant in this construction, v. II. A. 2. 3. infra.—With pass. inf. impers.: sociis maxime lex consultum esse vult, Cic. Div. in Caecil. 6, 21.—aunt qui volum te conventam, who want to see you, id. Cist. 4, 2, 39: eidem homini, si quid recte cura tum velis, mandes, if you want to have anything done well, id. As. 1, 1, 106: sed etiam est paucis vos quod monitos voluerim, id. Capt. prol. 53: id nunc res indicium haeo facit, quo pacto factum volueris, this shows now why you wished this to be done, Ter. Hec. 4, 1, 31 (cf. Plaut. Stich. 4, 2, 33; id. Aul. 3, 5, 30, II. B. 1, β, and II. B. 3. b. infra): domesticā curā te levatum volo, I wish to see you relieved, etc., Cic. Q. Fr. 3, 9, 3: nulla sedes quo concurrant qui rem publicam defensam velint, id. Att. 8, 3, 4: rex celatum voluerat (i. e. donum), Cic. Verr. 2, 4, 28, § 64: Hannibal non Capuam neglectam, neque desertos volebat socios, Liv. 25, 20, 5; 2, 15, 2; 2, 44, 3; 3, 21, 4; 22, 7, 4; 26, 31, 6: contemptum hominis quem destructum volebat, Quint. 8, 3, 21: si te non emptam vellet, emendus erat, Ov. Am. 1, 8, 34 (so with velle redundant, v. II. A. 1. d., and II. A. 3. infra).—Both subjects denoting the same person: velle Pompeium se Caesari purgatum, Caes. B. C. 1, 8.— Esp., with pass. inf. impers.: alicui consultum velle, to take care for or advocate somebody's interests: liberis consultum volumus propter ipsos, Cic. Fin. 3, 17, 57: obliviscere illum aliquando adversario tuo voluisse consultum, id. Att. 16, 16 C, 10: quibus tribuni plebis nunc consultum repente volunt, Liv. 5, 5, 3; so id. 25, 25, 17: quamquam senatus subventum voluit heredibus, Dig. 36, 1, 1, § 4; so with dep. part., used passively: volo amori ejus obsecutum, Plaut. As. 1, 1, 63.—si me vivum vis, pater, Ignosce, if you wish me to live, Ter. Heaut. 5, 5, 7: ille, si me alienus adfinem volet, Tacebit, id. Phorm. 4, 1, 16: ut tu illam salvam magis velis quam ego, id. Hec. 2, 2, 17; 3, 5, 14: quoniam ex totā provinciā soli sunt qui te salvum velint, Cic. Verr. 2, 4, 67, § 150: irent secum extemplo qui rempublicam salvam vellent, Liv. 22, 53, 7.—in occulto jacebis quom te maxime clarum voles (= clarus esse voles), when you will most wish to be famous, Plaut. Trin. 3, 2, 38: volo me patris mei similem, I wish to be like my father, id. As. 1, 1, 54: ut iste qui se vult dicacem et mehercule est, Appius, who means to be witty, etc., Cic. Or. 2, 60, 246: qui vero se populares volunt, who mean to be popular, id. Off. 2, 22, 78: ut integrum se salvumque velit, id. Fin. 2, 11, 33: ut (omne animal) se et salvum in suo genere incolumeque vellet, id. ib. 4, 8, 19. —stulta es, soror, magis quam volo (i.e. te esse), id. Pers. 4, 4, 78; id. Trin. 1, 2, 8; 2, 4, 175; id. Stich. 1, 1, 13; id. Ps. 1, 5, 55: senatum non quod sentiret, sed quod ego vellem decernere, Cic. Mil. 5, 12: neque enim facile est ut irascatur cui tu velis judex (= cui tu eum irasci velis), id. Or. 2, 45, 190; cf. id. Sest. 38, 82.—deos credo voluisse, nam ni vellent, non fieret, Plaut. Aul. 4, 10, 46: jamne abeo? St. Volo (sc. te abire), so I will, id. Cas. 2, 8, 57; cf. id. Mil. 4, 6, 12; id. Merc. 2, 3, 33.—acutum etiam illud est cum ex alterius oratione aliud atque ille vult (sc. te excipere), Cic. Or. 2, 67, 273.—veremur quidem vos, Romani, et, si ita vultis, etiam timemus, Liv. 39, 37, 17; and of things as subjects: cadentque vocabula, si volet usus (i. e. ea cadere), Hor. A. P. 71.—(ε) To be of opinion, will have (v. B. 8.): ergo ego, inimicus, si ita vultis, homini, amicus esse rei publicae debeo, Cic. Prov. Cons. 8, 19: nam illi regi tolerabili, aut, si voltis, etiam amabili, Cyro, id. Rep. 1, 28, 44; id. Fin. 2, 27, 89; 3, 4, 12; id. Cael. 21, 53; Liv. 21, 10, 7; Quint. 2, 17, 41.—(ζ) With ellips. of predic. inf. (v. A. 2. b.): cras de reliquiis nos volo (i. e. cenare), it is my intention that we dine, etc., Plaut. Stich. 3, 2, 40: volo Varronem (i. e. hos libros habere), Cic. Att. 13, 25, 3.volo ut quod jubebo facias, Plaut. Bacch. 4, 8, 65: quia enim id maxime volo ut illi istac confugiant, id. Most. 5, 1, 49: ut mihi aedes aliquas conducat volo, id. Merc. 3, 2, 17: hoc prius volo meam rem agere. Th. Quid id est? Ph. Ut mihi hanc despondeas, id. Curc. 5, 2, 71: quid vis, nisi ut maneat Phanium? Ter. Phorm. 2, 2, 8: velim ut tibi amicus sit, Cic. Att. 10, 16, 1: quare id quoque velim ... ut sit qui utamur, id. ib. 11, 11, 2: maxime vellem, judices, ut P. Sulla ... modestiae fructum aliquem percipere potuisset, id. Sull. 1, 1: equidem vellem uti pedes haberent (res tuae), id. Fam. 7, 33, 2: his ut sit digna puella volo, Mart. 11, 27, 14.—Both subjects denoting the same person: volueram, inquit, ut quam plurimum tecum essem, Brut. ap. Cic. Att. 13, 38, 1.—at ego deos credo voluisse ut apud te me in nervo enicem, Plaut. Aul. 4, 10, 17: numquid me vis? Le. Ut valeas, id. Cist. 1, 1, 120: numquid vis? Ps. Dormitum ut abeas, id. Ps. 2, 2, 70: volo ut mihi respondeas, Cic. Vatin. 6, 14; 7, 17; 7, 18; 9, 21; 12, 29: nuntia Romanis, caelestes ita velle ut mea Roma caput orbis terrarum sit, Liv. 1, 16, 7.—id quaerunt, volunt haec ut infecta faciant, Plaut. Cas. 4, 4, 9.—quod peto et volo parentes meos ut commonstres mihi, Ter. Heaut. 5, 4, 4: quasi vero aut populus Romanus hoc voluerit, aut senatus tibi hoc mandaverit ut ... privares, Cic. Verr. 2, 3, 19, § 48; with opto, id. Imp. Pomp. 16, 48; with laboro, Liv. 42, 14, 3; with aequum censere, id. 39, 19, 7.—at ne videas velim, Plaut. Rud. 4, 4, 23: quid nunc vis? ut opperiare hos sex dies saltem modo, ne illam vendas, neu me perdas, etc., id. Ps. 1, 3, 102: credibile est hoc voluisse legumlatorem, ne auxilia liberorum innocentibus deessent, intended, Quint. 7, 1, 56.—ergo animum advortas volo, Plaut. Capt. 2, 3, 23; 2, 3, 28; 2, 3, 70: volo amet me patrem, id. As. 1, 1, 63 dub.: hoc volo agatis, id. Cist. 1, 1, 83: ducas volo hodie uxorem, Ter. And. 2, 3, 14: quid vis faciam? Plaut. Merc. 1, 2, 49; Ter. Eun. 5, 8, 24; Plaut. Mil. 2, 3, 64; 2, 3, 65; 2, 6, 65; 3, 3, 3; id. Ps. 4, 1, 17; 4, 7, 19; id. Cas. 2, 3, 56; id. Capt. 1, 2, 12; id. Poen. 3, 2, 16; id. Pers. 2, 4, 23; id. Rud. 5, 2, 45; 5, 3, 58; id. Stich. 5, 2, 21; Ter. Heaut. 4, 6, 14: volo etiam exquiras quam diligentissime poteris quid Lentulus agat? Cic. Att. 8, 12, 6: Othonem vincas volo, id. ib. 13, 29, 2: eas litteras volo habeas, id. ib. 13, 32, 3: visne igitur videamus quidnam sit, etc., id. Rep. 1, 10, 15: visne igitur descendatur ad Lirim? id. Fragm. ap. Macr. S. 6, 4: volo, inquis, sciat, Sen. Ben. 2, 10, 2.—volo hoc oratori contingat ut, etc., id. Brut. 84, 290.—abi atque obsona, propera! sed lepide volo (i. e. obsones), Plaut. Cas. 2, 8, 55.voltisne olivas, aut pulmentum, aut capparim? Plaut. Curc. 1, 1, 90: animo male est: aquam velim, id. Am. 5, 1, 6: quia videt me suam amicitiam velle, id. Aul. 2, 3, 68; so, gratiam tuam, id. Curc. 2, 3, 52; 2, 3, 56: aquam, id. ib. 2, 3, 34: discidium, Ter. And. 4, 2, 14: nullam ego rem umquam in vitā meā Volui quin tu in eā re mihi advorsatrix fueris, I never had any wish in my life, etc., id. Heaut. 5, 3, 5: (dixit) velle Hispaniam, he wanted Spain, i. e. as a province, Cic. Att. 12, 7, 1: mihi frumento non opus est: nummos volo, I want the money, Cic. Verr. 2, 3, 85, § 196: non poterat scilicet negare se velle pacem, id. Att. 15, 1 a, 3; cf. id. ib. 13, 32, 2 (v. II. C. 4. infra): si amplius obsidum (= plures obsides) vellet, dare pollicentur, Caes. B. G. 6, 9 fin.: pacem etiam qui vincere possunt, volunt, Liv. 7, 40, 18: ferunt (eum) ... honestum finem voluisse, Tac. A. 6, 26: cum Scipio veram vellet et sine exceptione victoriam, Flor. 1, 33 (2, 18), 12: mensae munera si voles secundae, Marcentes tibi porrigentur uvae, Mart. 5, 78, 11.—quorum isti neutrum volunt, acknowledge neither, Cic. Fat. 12, 28: voluimus quaedam, contendimus ... Obtenta non sunt, we aspired to certain things, id. Balb. 27, 61: restat ut omnes unum velint, hold one opinion, id. Marcell. 10, 32: si plura velim, if I wished for more, Hor. C. 3, 16, 38: per quod probemus aliud legislatorem voluisse, that the law-giver intended something different, Quint. 7, 6, 8: ut putent, aliud quosdam dicere, aliud velle, that they say one thing and mean another, id. 9, 2, 85: utrum is qui scripsit ... voluerit, which of the two was meant by the author, id. 7, 9, 15: ut nemo contra id quod vult dicit, ita potest melius aliquid velle quam dicit, mean better than he speaks, id. 9, 2, 89: quis enim pudor omnia velle? to desire every thing, Mart. 12, 94, 11.—immo faenus: id primum volo, Plaut. Most. 3, 1, 64: proximum quod sit bono ... id volo, id. Capt. 2, 2, 22: nisi ea quae tu vis volo, unless my purpose is the same as yours, id. Ep. 2, 2, 82: siquidem id sapere'st, velle te id quod non potest contingere, Ter. Heaut. 2, 3, 83: hoc (i. e. otium cum dignitate) qui volunt omnes optimates putantur, who aim at this, Cic. Sest. 45, 98: privatum oportet in re publicā ea velle quae tranquilla et honesta sint, id. Off. 1, 34, 124: quid est sapientia? Semper idem velle atque idem nolle, Sen. Ep. 20, 5: pudebit eadem velle quae volueras puer, id. ib. 27, 2: nec volo quod cruciat, nec volo quod satiat, Mart. 1, 57, 4.—With demonstr. in place of inf.-clause: hoc Ithacus velit, et magno mercentur Atridae (sc. poenas in me sumi), Verg. A. 2, 104: hoc velit Eurystheus, velit hoc germana Tonantis (sc. verum esse, Herculem, etc.), Ov. H. 9, 7; Hor. S. 2, 3, 88.—eloquere quid velis, id. Cas. 2, 4, 2: heus tu! Si. Quid vis? id. Ps. 4, 7, 21; so Ter. Eun. 2, 1, 11; cf. Hor. S. 2, 3, 152: sed plane quid velit nescio, what his intentions are, Cic. Att. 15, 1 a, 5; id. de Or. 2, 20, 84: mittunt etiam ad dominos qui quaerant quid velint, to ask for their orders, id. Tusc. 2, 17, 41: quid? Si haec ... ipsius amici judicarunt? Quid amplius vultis? what more do you require, will you have? Cic. Verr. 2, 3, 65, § 152: quid amplius vis? Hor. Epod. 17, 30: spectatur quid voluerit scriptor, we find out the author's intention, Quint. 7, 10, 1.—Sometimes quid vult = quid sibi vult (v. 4. b.), to mean, signify: capram illam suspicor jam invenisse ... quid voluerit, what it signified, Plaut. Merc. 2, 1, 30: sed tamen intellego quid velit, Cic. Fin. 2, 31, 101: quid autem volunt ea di immortales significantes quae sine interpretibus non possimus intellegere? etc., id. Div. 2, 25, 54.—Of things as subjects: hunc ensem mittit tibi ... Et jubet ex merito scire quid iste velit, Ov. H. 11, 96.—quod volui, ut volui, impetravi ... a Philocomasio, Plaut. Mil. 4, 5, 1: ut quod frons velit oculi sciant, that the eyes know what the forehead wants, id. Aul. 4, 1, 13: illi quae volo concedere, to yield to him my wishes, id. Cas. 2, 3, 49: si illud quod volumus dicitur, what we like, id. Truc. 1, 2, 95: multa eveniunt homini quae volt, quae nevolt, id. Trin. 2, 2, 84; id. Ep. 2, 2, 4: quamquam (litterae tuae) semper aliquid adferunt quod velim, Cic. Att. 11, 11, 1: quae vellem quaeque sentirem dicendi, id. Marcell. 1, 1: uti ea quae vellent impetrarent, Caes. B. G. 1, 31: satis animi ad id quod tam diu vellent, to carry out what they had desired so long, Liv. 4, 54, 5: sed quod volebant non ... expediebant, their purpose, id. 24, 23, 9. —Idiomatically: quod volo = quod demonstrare volo, what I intend to prove: illud quod volumus expressum est, ut vaticinari furor vera soleat, Cic. Div. 1, 31, 67: bis sumpsit quod voluit, he has twice begged the question, id. ib. 2, 52, 107.—With indef. relations: cornucopia ubi inest quidquid volo, whatever I wish for, Plaut. Ps. 2, 3, 5: Caesar de Bruto solitus est dicere: magni refert hic quid velit, sed quidquid volt, valde volt, whatever he wills he wills strongly, Cic. Att. 14, 1, 2.—eumque Alexander cum rogaret, si quid vellet, ut diceret, id. Or. 2, 66, 266; Caes. B. G. 1, 7 fin.—ego eo ad forum nisi quid vis, Plaut. As. 1, 1, 94: nunc de ratione videamus, nisi quid vis ad haec, Cic. Tusc. 2, 18, 42.—visunt, quid agam, ecquid velim, Plaut. Mil. 3, 1, 113: numquid vis aliud? Ter. Eun. 1, 2, 111; 1, 2, 106; id. Ad. 2, 2, 39; 3, 3, 78; id. Hec. 2, 2, 30: numquid vellem rogavit, Cic. Att. 6, 3, 6: frequentia rogantium num quid vellet, Liv. 6, 34, 7: rogavit num quid in Sardiniam vellet. Te puto saepe habere qui num quid Romam velis quaerant, Cic. Q. Fr. 2, 2, 1.—Demenaetum volebam, I wanted, wished to see, Demenœtus, Plaut. As. 2, 3, 12: bona femina et malus masculus volunt te, id. Cist. 4, 2, 40: solus te solum volo, id. Capt. 3, 4, 70: quia non est intus quem ego volo, id. Mil. 4, 6, 40: hae oves volunt vos, id. Bacch. 5, 2, 24: quis me volt? Perii, pater est, Ter. And. 5, 3, 1: centuriones trium cohortium me velle postridie, Cic. Att. 10, 16, 4.—With paucis verbis or paucis, for a few words (moments): volo te verbis pauculis, Plaut. Ep. 3, 4, 28: sed paucis verbis te volo, Palaestrio, id. Mil. 2, 4, 22: Sosia, Adesdum, paucis te volo, Ter. And. 1, 1, 2.—hanc volo (= amo), Plaut. As. 5, 1, 18: sine me amare unum Argyrippum ... quem volo, id. ib. 3, 2, 38: quom quae te volt, eamdem tu vis, id. Mil. 4, 2, 80: aut quae (vitia) corpori' sunt ejus siquam petis ac vis, Lucr. 4, 1152: quam volui nota fit arte meā, Ov. Am. 1, 10, 60: nolo virum, facili redimit qui sanguine famam: hunc volo, laudari qui sine morte potest, I like the one who, etc., Mart. 1, 8, 6.—roga, velitne an non uxorem, whether he wishes to have his wife or not, Ter. Hec. 4, 1, 43: ut sapiens velit gerere rem publicam, atque ... uxorem adjungere, et velle ex eā liberos (anacoluth.), Cic. Fin. 3, 20, 68.— With two accusatives: (narrato) illam te amare et velle uxorem, that you wish to have her as your wife, Ter. Heaut. 4, 3, 25; cf. id. Phorm. 1, 2, 65.—not in Cic.): numquid me vis? Plaut. Cist. 1, 1, 120: face certiorem me quid meus vir me velit, id. Cas. 2, 6, 1: num quidpiam me vis aliud? id. Truc. 2, 4, 81: nunc verba in pauca conferam quid te velim, id. As. 1, 1, 74: narrabit ultro quid sese velis, id. Ps. 2, 4, 60: quid me voluisti? id. Mil. 4, 2, 35: numquid aliud me vis? Ter. Phorm. 1, 2, 101: quin tu uno verbo dic quid est quod me velis, id. And. 1, 1, 18; Plaut. Capt. 3, 4, 85; id. Cist. 2, 3, 49; id. As. 2, 3, 12; id. Merc. 5, 2, 27; id. Pers. 4, 6, 11; Ter. Heaut. 4, 8, 31; id. Phorm. 2, 4, 18; id. Eun. 2, 3, 47; id. Hec. 3, 4, 15: si quid ille se velit, illum ad se venire oportere, Caes. B. G. 1, 34: cum mirabundus quidnam (Taurea) sese vellet, resedisset Flaccus, Me quoque, inquit, etc., Liv. 26, 15, 11; also, I want to speak with somebody (v. 2. a. α): paucis, Euclio, est quod te volo, Plaut. Aul. 2, 2, 22: est quod te volo secreto, id. Bacch. 5, 2, 33.—rare): quamquam vobis volo quae voltis, mulieres, Plaut. Rud. 4, 4, 1: si ex me illa liberos vellet sibi, Ter. Hec. 4, 4, 33: praesidium velle se senectuti suae, id. ib. 1, 2, 44: nihil est mali quod illa non initio filio voluerit, optaverit, Cic. Clu. 66, 188: rem Romanam huc provectam ut externis quoque gentibus quietem velit, Tac. A. 12, 11: cui ego omnia meritissimo volo et debeo, to whom I give and owe my best wishes, Quint. 9, 2, 35.—Esp., in the phrase quid vis (vult) with reflex. dat. of interest, lit. what do you want for yourself? quid aliud tibi vis? what else do you want? Ter. Heaut. 2, 3, 90.—With quisque: haud ita vitam agerent ut nunc plerumque videmus Quid sibi quisque velit nescire, be ignorant as to their own aims and purposes, Lucr. 3, 1058.—nunc quid processerim huc, et quid mihi voluerim dicam, and what I meant thereby, what was the purpose of my coming, Plaut. As. prol. 6: quid mihi volui? quid mihi nunc prodest bona voluntas? Sen. Ben. 4, 21, 6.—quid nunc tibi vis, mulier, memora, what is the drift of your talk? Plaut. Mil. 4, 2, 60: sed quid nunc tibi vis? what do you want to come at (i.e. by your preamble)? id. Poen. 1, 1, 24: quid tu tibi vis? Ego non tangam meam? what do you mean? i. e. what is your purpose? Ter. Eun. 4, 7, 28: quid tibi vis? quid cum illā rei tibi est? id. ib. 4, 7, 34: quid est quod sic gestis? quid sibi hic vestitus quaerit? Quid est quod laetus sis? quid tibi vis? what do you mean by all this? id. ib. 3, 5, 11: quid est, inepta? quid vis tibi? quid rides? id. ib. 5, 6, 6: quid vis tibi? Quid quaeris? id. Heaut. 1, 1, 9: Ph. Fabulae! Ch. Quid vis tibi? id. Phorm. 5, 8, 53: roganti ut se in Asiam praefectum duceret, Quid tibi vis, inquit, insane, Cic. Or. 2, 67, 269; so in 2d pers. plur.: pro deum fidem, quid vobis vultis? Liv. 3, 67, 7.—quid igitur sibi volt pater? cur simulat? Ter. And. 2, 3, 1: quid hic volt veterator sibi? id. ib. 2, 6, 26: proinde desinant aliquando me isdem inflare verbis: quid sibi iste vult? ... Cur ornat eum a quo desertus est? Cic. Dom. 11, 29: quid sibi vellet (Caesar)? cur in suas possessiones veniret? Caes. B. G. 1, 44 med.: conicere in eum oculos, mirantes quid sibi vellet (i. e. by courting the plebeians), Liv. 3, 35, 5: qui quaererent quid sibi vellent qui armati Aventinum obsedissent, id. 3, 50, 15: quid sibi voluit providentia quae Aridaeum regno imposuit? Sen. Ben. 4, 31, 1: volt, non volt dare Galla mihi, nec dicere possum quod volt et non volt, quid sibi Galla velit, Mart: 3, 90, 2.—ut pernoscatis quid sibi Eunuchus velit, id. Eun. prol. 45: quid ergo illae sibi statuae equestres inauratae volunt? Cic. Verr. 2, 2, 61, § 150: quid haec sibi horum civium Romanorum dona voluerunt? id. ib. 2, 3, 80, § 186: avaritia senilis quid sibi velit, non intellego, what is the meaning of the phrase, id. Sen. 18, 66: quid ergo illa sibi vult pars altera orationis quā Romanos a me cultos ait? Liv. 40, 12, 14: tacitae quid vult sibi noctis imago? Ov. M. 9, 473.—jam diu ego huic bene et hic mihi volumus, id. Ps. 1, 3, 4: ut tibi, dum vivam, bene velim plus quam mihi, id. Cas. 2, 8, 30: egone illi ut non bene vellem? id. Truc. 2, 4, 90; cf. id. ib. 2, 4, 95; id. Merc. 2, 1, 21; id. Ps. 4, 3, 7; id. Poen. 3, 3, 9: nisi quod tibi bene ex animo volo, Ter. Heaut. 5, 2, 6: quo tibi male volt maleque faciet, Plaut. Pers. 5, 2, 44: atque isti etiam parum male volo, id. Truc. 5, 7; cf. id. As. 5, 1, 13: utinam sic sient qui mihi male volunt, Ter. Eun. 4, 3, 13: non sibi male vult, he does not dislike himself, Petr. 38; so, melius or optime alicui velle, to like one better or best: nec est quisquam mihi aeque melius quoi vellem, Plaut. Capt. 3, 5, 42; id. Merc. 5, 2, 57: illi ego ex omnibus optime volo, id. Most. 1, 4, 24.—And bene velle = velle: bene volueris in precatione augurali Messalla augur ait, significare volueris, Fest. s. v. bene sponsis, p. 351.—repente coepit dicere, se omnia Verris causā velle, that he had the most friendly disposition towards Verres, Cic. Verr. 2, 2, 26, § 64: accedit eo quod Varro magnopere ejus causā vult omnia, id. Fam. 13, 22, 1.—per eos qui nostrā causā volunt, valentque apud illum, Cic. Att. 11, 8, 1: sed et Phameae causā volebam, id. ib. 13, 49, 1: etsi te ipsius Attici causā velle intellexeram, id. ib. 16, 16, A, 6: valde enim ejus causā volo, id. Fam. 16, 17, 2 fin.: illud non perficis quo minus tuā causā velim, id. ib. 3, 7, 6; 12, 7, 1: si me velle tuā causā putas, id. ib. 7, 17, 2: regis causa si qui sunt qui velint, id. ib. 1, 1, 1: credo tuā causā velle Lentulum, id. Q. Fr. 1, 4, 5; id. Div. in Caecil. 6, 21; cf. id. Imp. Pomp. (v. C. 1. b. supra), where the phrase has its literal meaning; cf. also: alicujus causā (omnia) cupere; v. cupio.—meus vir veniat velim), Plaut. Cas. 3, 2, 29: nunc ego Simonidem mi obviam veniat velim, id. Ps. 4, 5, 10: nimis hercle ego illum corvum ad me veniat velim, id. Aul. 4, 6, 4: saltem aliquem velim qui mihi ex his locis viam monstret, id. Rud. 1, 3, 35: patrem atque matrem viverent vellem tibi, id. Poen. 5, 2, 106; cf. id. Merc. 2, 1, 30 (v. E. 1. d. supra).quod vos, malum ... me sic ludificamini? Nolo volo, volo nolo rursum, I nill I will, I will I nill again, Ter. Phorm. 5, 8, 57: novi ingenium mulierum: Nolunt ubi velis, ubi nolis cupiunt ultro, they will not where you will, etc., id. Eun. 4, 7, 43: quis est cui velle non liceat? who is not free to wish? Cic. Att. 7, 11. 2: in magnis et voluisse sat est, Prop. 2, 10 (3, 1), 6: tarde velle nolentis est, slow ness in consenting betrays the desire to refuse, Sen. Ben. 2, 5, 4: quae (animalia) nullam injuriam nobis faciunt, quia velle non possunt, id. Ira, 2, 26, 4: ejus est nolle qui potest velle, the power to assent implies the power to dissent, Dig. 50, 17, 3.—So velle substantively: sed ego hoc ipsum velle miserius duco quam in crucem tolli, that very wishing, Cic. Att. 7, 11, 2: inest enim velle in carendo, the word carere implies the notion of a wish, id. Tusc. 1, 36, 88: velle ac posse in aequo positum erat, his will and power were balanced, Val. Max. 6, 9, ext. 5: velle tuum nolo, Didyme, nolle volo, Mart. 5, 83, 2: velle suum cuique est, each has his own likings, Pers. 5, 53.nolite, judices, hunc velle maturius exstingui vulnere vestro quam suo fato, do not resolve, Cic. Cael. 32, 79: nolite igitur id velle quod fieri non potest, id. Phil. 7, 8, 25: qui timor bonis omnibus injectus sit ... nolite a me commoneri velle, do not wish, expect, to be reminded by me, etc., id. Mur. 25, 50: nolite hunc illi acerbum nuntium velle perferri, let it not be your decision that, etc., id. Balb. 28, 64: cujus auspicia pro vobis experti nolite adversus vos velle experiri, do not desire, etc., Liv. 7, 40, 16: noli adversum eos me velle ducere, etc., Nep. Att. 4, 2.—neve, revertendi liber, abesse velis (= neve abfueris), Ov. H. 1, 80.—rare): tu tantum fida sorori Esse velis (= fida esto or sis), Ov. M. 2, 745; and in 3d pers.: di procul a cunctis ... Hujus notitiam gentis habere velint (= habeant), id. P. 1, 7, 8: credere modo qui discet velit (= credat qui discet), Quint. 8, prooem. 12. —aut quia significant divam praedicere ut armis Ac virtute velint patriam defendere terram (= ut defendant), Lucr. 2, 641: precor quaesoque ne ante oculos patris facere et pati omnia infanda velis (= facias et patiaris). Liv. 23, 9, 2: monentes ne experiri vellet imperium cujus vis, etc., id. 2, 59, 4; 39, 13, 2: et mea ... opto Vulnera qui fecit facta levare velit, Ov. Tr. 5, 2, 18: nos contra (oravimus) ... ne vertere secum Cuncta pater fatoque urguenti incumbere vellet, Verg. A. 2, 653. —With pass. perf. inf. (v. I. B. 9. b. β): legati Sullam orant ut filii innocentis fortunas conservatas velit (virtually = fortunas conservet), Cic. Rosc. Am. 9, 25: a te peto ut utilitatem sociorum per te quam maxime defensam et auctam velis (= defendas et augeas), id. Fam. 13, 9, 3.—So after utinam or ut: utinam illi qui prius eum viderint me apud eum velint adjutum tantum quantum ego vellem si quid possem (= utinam illi me adjuvent quantum ego adjuvarem, etc.), id. Att. 11, 7, 7: cautius ut saevo velles te credere Marti (= utinam te credidisses), Verg. A. 11, 153: edictum praemittit ad quam diem magistratus ... sibi esse praesto Cordubae vellet (= sibi praesto essent), Caes. B. C. 1, 19 (cf. also I. B. 9. b. β, and I. B. 2. fin. supra).—non tu scis, Bacchae bacchanti si velis advorsarier, ex insanā insaniorem facies? (= si advorseris), Plaut. Am. 2, 2, 80: si meum Imperium exsequi voluisset, interemptam oportuit (= si executus esset), Ter. Heaut. 4, 1, 22: si id confiteri velim, tamen istum condemnetis necesse est (= si id confitear), if I would acknowledge, Cic. Verr. 2, 2, 18, § 45: si quis velit ita dicere ... nihil dicat (= si quis dicat), id. Fat. 14, 32: dies deficiat si velim numerare, etc., id. N. D. 3, 32, 81; so, id. Tusc. 5, 35, 102; Cic. Verr. 2, 2, 21, § 52: quā in sententiā si constare voluissent, suam auctoritatem ... recuperassent, id. Fam. 1, 9, 14; Cic. Verr. 2, 1, 11, § 31; id. Lael. 20, 75: conicere potestis, si recordari volueritis quanta, etc., if you will remember, Cic. Verr. 2, 4, 58, § 129; so id. Or. 1, 44, 197; id. Brut. 1, 2, 5: quod si audire voletis externa, maximas res publicas ab adulescentibus labefactatas reperietis, id. Sen. 6, 20; so id. Or. 1, 60, 256; 2, 23, 95: ejus me compotem voti vos facere potestis, si meminisse vultis, non vos in Samnio, etc., Liv. 7, 40, 5; 23, 13, 6; 23, 15, 4: cum olera Diogeni lavanti Aristippus dixisset: si Dionysium adulare velles, ista non esses; Imo, inquit, si tu ista esse velles, non adulares Dionysium, Val. Max. 4, 3, ext. 4: ut si his (legibus) perpetuo uti voluissent, sempiternum habituri fuerint imperium, id. 5, 3, ext. 3: quid enim si mirari velit, non in silvestribus dumis poma pendere, Sen. Ira, 2, 10, 6; cf. Curt. 5, 1, 1; 3, 5, 6; Ov. H. 17 (18), 43.—With perf. inf. pass.: nisi ea (opera) certi auctores monumentis suis testata esse voluissent, Val. Max. 3, 2, 24.—vos omnes opere magno esse oratos volo benigne ut operam detis, etc., Plaut. Cas. prol. 21: justam rem et facilem esse oratam a vobis volo, id. Am. prol. 33: illud tamen te esse admonitum volo, etc., Cic. Cael. 3, 8: sed etiam est paucis vos quod monitos voluerim, Plaut. Capt. prol. 53: illud te, Tulli, monitum velim etc., Liv. 1, 23, 8: quamobrem omnes eos oratos volo Ne, etc., Ter. Heaut. prol. 26; so, factum volo = faciam: serva tibi sodalem, et mihi filium. Mne. Factum volo, I will, Plaut. Bacch. 3, 3, 91: pariter nunc opera me adjuves ac, etc. Nau. Factum volo, Ter. Phorm. 5, 3, 4; so Plaut. Pers. 2, 5, 10.—In 3d pers.: esse salutatum vult te mea littera primum, Ov. P. 2, 7, 1.—propterea te vocari ad cenam volo (= voco te), Plaut. Capt. 1, 2, 72: sed nunc rogare hoc ego vicissim te volo: quid fuit, etc. (= nunc te rogo), id. Trin. 1, 2, 136.—pace tuā dixisse velim (= pace tuā dixerim), Ov. P. 3, 1, 9.—eorum alter, qui Antiochus vocatur, iter per Siciliam facere voluit (= fecit), Cic. Verr. 2, 4, 27, § 61: si suscipere eam (religionem) nolletis, tamen in eo qui violasset sancire vos velle oporteret (= sancire vos oporteret), id. ib. 2, 4, 51, § 114: ut insequentibus diebus nemo eorum forum aut publicum adspicere vellet (= adspiceret), Liv. 9, 7, 11: talentis mille percussorem in me emere voluisti (= emisti), Curt. 3, 5, 6: quin etiam senatus gratias ei agentem quod redire voluisset ante portas eduxit (= quod redisset), Val. Max. 3, 4, 4: utri prius gratulemur, qui hoc dicere voluit, an cui audire contigit? (= qui hoc dixit), id. 4, 7, ext. 2: sic tua non paucae carpere facta volent (= carpent), Ov. P. 3, 1, 64.ego quae in rem tuam sint, ea velim facias, Ter. Phorm. 2, 4, 9: eas (litteras) in eundem fasciculum velim addas, Cic. Att. 12, 53: eum salvere jubeas velim, id. ib. 7, 7, 7: velim me facias certiorem, etc., id. ib. 1, 19, 9: tu velim saepe ad nos scribas, id. ib. 1, 12, 4: velim mihi ignoscas, id. Fam. 13, 75, 1: tu velim animum a me parumper avertas, id. Lael. 1, 5; cf. id. Att. 1, 11, 3; 7, 3, 11; 8, 12, 5; id. Fam. 15, 3, 2 et saep.: haec pro causā meā dicta accipiatis velim, Liv. 42, 34, 13: velim, inquit, hoc mihi probes, Aug. ap. Suet. Aug. 51: Musa velim memores, etc., Hor. S. 1, 5, 53.—vera dicas velim, I wish you told the truth, Plaut. Cas. 2, 3, 18: quam velim Bruto persuadeas ut Asturae sit, Cic. Att. 14, 15, 4: ipse velim poenas experiare meas, Ov. Tr. 3, 11, 74; so in asseverations: ita velim me promerentem ames, dum vivas, mi pater, ut ... id mihi vehementer dolet, Ter. Ad. 4, 5, 47.— sed qui istuc credam ita esse, mihi dici velim (i. e. a te), Ter. Phorm. 5, 6, 15: extremum illud est quod mihi abs te responderi velim, Cic. Vat. 17, 41 (may be a dependent subjunctive): itaque vos ego, milites, non eo solum animo .... pugnare velim, etc., Liv. 21, 41, 10.— velim te arbitrari, frater, etc., Plaut. Aul. 2, 1, 1: primum te arbitrari id quod res est velim, Ter. Eun. 5, 5, 9.—With perf. act.: hanc te quoque ad ceteras tuas eximias virtutes, Masinissa, adjecisse velim, Liv. 30, 14, 6.—With perf. pass., Liv. 1, 23, 8 (v. II. A. 3. a. supra).— de tuis velim ut eo sis animo, quo debes esse, Cic. Fam. 4, 14, 4. —ita se defatigent velim Ut, etc., Ter. Ad. 4, 1, 3: de Cicerone quae mihi scribis, jucunda mihi sunt: velim sint prospera, Cic. Att. 14, 11, 2: velim seu Himilco, seu Mago respondeat, Liv. 23, 12, 15: sint haec vera velim, Verg. Cir. 306: nulla me velim syllaba effugiat, Quint. 11, 2, 45.—With final clause: tu velim mihi ad urbem praesto sis, ut tuis consiliis utar, Cic. Att. 9, 16, 3; cf. id. ib. 11, 11, 2 (v. I. C. 2. supra).—With ellips. of pres. subj.: velim mehercule Asturae Brutus (i. e. sit), Cic. Att. 14, 11, 1.—nimis velim improbissumo homini malas edentaverint, Plaut. Rud. 3, 2, 48.—ne ego nunc mihi modium mille esse argenti velim! Plaut. Stich. 4, 2, 9: di me perdant! Me. Quodcunque optes, velim tibi contingere, id. Cist. 2, 1, 30: velim eum tibi placere quam maxime, Cic. Brut. 71, 249: idque primum ita esse velim; deinde etiam, si non sit, mihi persuaderi tamen velim, id. Tusc. 1, 11, 24: quod faxitis, deos velim fortunare, Liv. 6, 41, 12.—With perf. pass. inf. (v. I. B. 9. b. β, supra): edepol te hodie lapide percussum velim, Plaut. Stich. 4, 2, 33: moribus praefectum mulierum hunc factum velim, id. Aul. 3, 5, 30.—With inf.-clause understood: nimium plus quam velim nostrorum ingenia sunt mobilia, Liv. 2, 37, 4.—atque hoc velim probare omnibus, etc., Cic. Prov. Cons. 20, 47: velim scire ecquid de te recordere, id. Tusc. 1, 6, 13: quare te, ut polliceris, videre plane velim, id. Att. 11, 9, 3: nec vero velim ... a calce ad carceres revocari, id. Sen. 23, 83: sed multitudo ea quid animorum ... habeat scire velim, Liv. 23, 12, 7: interrogare tamen velim, an Isocrates Attice dixerit, Quint. 12, 10, 22.—With perf. inf. act., Ov. P. 3, 1, 9 (v. II. A. 3. c.).— quod velis, modo id velim me scire, Plaut. Cas. 2, 4, 8.—So with perf. pass. inf.: ego praeterquam quod nihil haustum ex vano velim, Fabium ... potissimum auctorem habui, Liv. 22, 7, 4.— eo velim tam facili uti possim et tam bono in me quam Curione, Cic. Att. 10, 8, 10 B. and K. ex conj. Müll. (Lachm., Hoffm. posse; al. possem).—aetatem velim servire, Libanum ut (= si) conveniam modo, Plaut. As. 2, 2, 8: velim, si fieri possit, id. Truc. 2, 4, 12: si quid tibi compendi facere possim, factum edepol velim (redundant), id. ib. 2, 4, 26: si possim, velim, id. Stich. 4, 2, 9: nec velim (imitari orationes Thucydidis) si possim, Cic. Brut. 83, 287: si liceat, nulli cognitus esse velim, Ov. Tr. 5, 12, 42.—quoniam non potest fieri quod vis, Id velis quod possit, Ter. And. 2, 1, 6: atque aliquos tamen esse velis tibi, alumna, penates, Verg. Cir. 331.—te super aetherias licentius auras Haud pater ille velit, etc., Verg. A. 7, 558: nemo enim minui velit id in quo maximus fuit, would like that to be diminished in which, etc., Quint. 12, 11, 6; cf. Verg. A. 2, 104, and Ov. H. 9, 7 (v. I. E. 1. c. supra).— So, poet., instead of vellet with perf. inf.: ut fiat, quid non illa dedisse velit? Ov. Am. 2, 17, 30.—arma velit, poscatque simul rapiatque juventus, Verg. A. 7, 340.—Redundantly, giving to the dependent verb the force of an imperative, Quint. 8, prooem. 12 (v. II. A. 1. c. supra; v. also I. A. 3. a. supra).—sed scire velimus quod tibi nomen siet, Plaut. Pers. 4, 6, 18.—novos consules ita cum Samnite gerere bellum velitis ut omnia ante nos bella gesta sunt, Liv. 9, 8, 10.—So especially in velitis jubeatis, a formula in submitting a law to the votes of the people in the comitia centuriata or tributa, let it be resolved and ordered by you: rogatus in haec verba populus: velitis jubeatisne haec sic fieri, si respublica populi Romani Quiritium, etc., Liv. 22, 10, 2: velitis jubeatis, Quirites ... uti de eā re Ser. Sulpicius praetor urbanus ad senatum referat, etc., id. 38, 54, 3.—And parodied by Cic.: velitis jubeatis ut quod Cicero versum fecerit, Cic. Pis. 29, 72.—So in oblique discourse, vellent juberent: rogationem promulgavit, vellent juberent Philippo ... bellum indici, Liv. 31, 6, 1: vellent juberentne se regnare, id. 1, 46, 1; cf. in the resolution of the people: plebis sic jussit: quod senatus ... censeat, id volumus jubemusque, id. 26, 33, 14.—de Menedemo vellem verum fuisset, de reginā velim verum sit, Cic. Att. 15, 4, 4. It is not used with imperative force; cf.: quod scribis, putare te ... vellem scriberes, cur ita putares ... tu tamen velim scribas, Cic. Att. 11, 24, 5.—Often quam vellem, how I wish, i. e. I wish very much; and in the same sense: nimium vellem, v. infra. videre equidem vos vellem, cum huic aurum darem, Plaut. Poen. 3, 3, 68: vellem equidem idem posse gloriari quod Cyrus, Cic. Sen. 10, 32: vellem equidem vobis placere, Quirites, sed, etc., Liv. 3, 68, 9: quam fieri vellem meus libellus! Mart. 8, 72, 9.—With cuperem and optarem: nunc ego Triptolemi cuperem conscendere currus ... Nunc ego Medeae vellem frenare dracones ... Nunc ego jactandas optarem sumere pennas, etc., Ov. Tr. 3, 8, 1 sqq.— Rarely, I should have liked: tum equidem istuc os tuum inpudens videre nimium vellem! Ter. Eun. 3, 5, 49.—And in conditional sense: maerorem minui: dolorem nec potui, nec, si possem, vellem (i. e. minuere), Cic. Att. 12, 28, 2: certe ego, si sineres, titulum tibi reddere vellem, Ov. Tr. 4, 5, 13: sic nec amari quidem vellem (i. e. if I were in his place), Sen. Ira, 1, 20, 4.—abiit, vah! Rogasse vellem, I wish I had asked him, Ter. Heaut. 5, 2, 25: maxime vellem semper tecum fuisse, Cic. Att. 8, 11, D, 5: quam vellem petisse ab eo quod audio Philippum impetrasse, id. ib. 10, 4, 10: non equidem vellem, quoniam nocitura fuerunt, Pieridum sacris imposuisse manum, Ov. Tr. 4, 1, 27: ante equidem summā de re statuisse, Latini, Et vellem, et fuerat melius, Verg. A. 11, 303. —virum me natam vellem, would I had been born a man! Ter. Phorm. 5, 3, 9.—quam vellem, Panaetium nostrum nobiscum haberemus, Cic. Rep. 1, 10, 15.—hodie igitur me videbit, ac vellem tum tu adesses, I wish you could be present, Cic. Att. 13, 7, 2: quam vellem de his etiam oratoribus tibi dicere luberet, I wish you would please, id. Brut. 71, 248.—vellem Idibus Martiis me ad cenam invitasses, Cic. Fam. 12, 4, 1: quam vellem te ad Stoicos inclinavisses, id. Fin. 3, 3, 10: vellem suscepisses juvenem regendum, id. Att. 10, 6, 2: quam vellem Bruto studium tuum navare potuisses, id. ib. 15, 4, 5.—tu vellem ne veritus esses ne parum libenter legerem tuas litteras, Cic. Fam. 7, 33, 2.—patrem atque matrem viverent vellem tibi (per ecthesin, v. I. E. b.), Plaut. Poen. 5, 2, 106: vellem adesset Antonius, modo sine advocatis, Cic. Phil. 1, 7, 16: vellem nobis hoc idem vere dicere liceret, id. Off. 3, 1, 1: vellem adesse posset Panaetius, id. Tusc. 1, 33, 81: vellem hoc esset laborare, id. Or. 2, 71, 287.—vellem aliqui ex vobis robustioribus hunc male dicendi locum suscepissent, Cic. Cael. 3, 7: vellem dictum esset ab eodem etiam de Dione, id. ib. 10, 23; so id. ib. 31, 74; id. Brut. 44, 163: quam vellem Dareus aliquid ex hac indole hausisset! Curt. 3, 32 (12), 26.—quam non abesse ab hujus judicio L. Vulsionem vellem! Cic. Clu. 70, 198: nunc mihi ... Vellem, Maeonide, pectus inesse tuum, Ov. F. 2, 120.—quam vellem Menedemum invitatum! Ter. Heaut. 1, 2, 11: epistulas, quas quidem vellem mihi numquam redditas, Cic. Att. 11, 22, 1.— With ellipsis of predicate: illud quoque vellem antea (i. e. factum, or factum esse), Cic. Att. 11, 23, 3.—aliquando sentiam us nihil nobis nisi, id quod minime vellem, spiritum reliquum esse, Cic. Att. 9, 19, 2: tris eos libros maxime nunc vellem: apti essent ad id quod cogito, I would like to have (cf. I. E. 1. a.), id. ib. 13, 22, 2.—velles eum (Senecam) suo ingenio dixisse, alieno judicio, Quint. 10, 1, 130.— sed adest. Velletque videre, Non etiam sentire canum fera facta suorum, Ov. M. 3, 247.—quis vellet tanti nuntius esse mali (i. e. if in this situation)? Ov. H. 12, 146.—quam vellent aethere in alto Nunc of pauperiem et duros perferre labores! Verg. A. 6, 436.—si vero ... quem volam, donec judicium dictet, mutandi potestatem habebit, Dig. 45, 1, 112.—et commeminisse hoc ego volam te, I shall require you to recollect this, Plaut. Curc. 4, 2, 7: cum omnia habueris, tunc habere et sapientiam voles? will you also wish to have wisdom when? etc., Sen. Ep. 17, 8.—quid si sors aliter quam voles evenerit? otherwise than as you wish, Plaut. Cas. 2, 5, 35: tum te, si voles, cum patriae quod debes solveris, satis diu vixisse dicito, then if you choose, if you will, Cic. Marcell. 9, 27: decedes cum voles, id. Att. 6, 3, 2: qui magis effugies eos qui volent fingere? those who are bent upon inventing, who will invent, falsehoods, id. ib. 8, 2, 2; cf. id. ib. 1, 1, 4; Cic. Verr. 2, 4, 25, § 55; id. Prov. Cons. 9, 24: quod voles gratum esse, rarum effice, Sen. Ben. 1, 14, 1; cf. id. Brev. Vit. 7, 9: si di volent, the gods permitting, August. ap. Suet. Calig. 8: invenies, vere si reperire voles, Ov. P. 3, 1, 34; cf. Hor. Ep. 1, 16, 78; Tib. 1, 4, 45.—So, voluero: quem (locum) si qui vitare voluerit, sex milium circuitu in oppidum pervenit, who wishes to avoid this spot, Caes. B. C. 2, 24.paulum opperirier, Si vis, Ter. Eun. 5, 2, 52: audi, si vis, nunc jam, id. Ad. 2, 1, 30: dic, si vis, de quo disputari velis, Cic. Tusc. 2, 5, 13.—hanc quoque jucunditatem, si vis, transfer in animum, Cic. Fin. 2, 4, 14: addam, si vis, animi, etc., id. ib. 2, 27, 89: concedam hoc ipsum, si vis, etc., id. Div. 2, 15, 34.quod illa, quam velit sit potens, numquam impetravisset (= quamvis sit potens), however powerful she may be, Cic. Cael. 26, 63: C. Gracchus dixit, sibi in somnis Ti. fratrem visum esse dicere, quam vellet cunctaretur, tamen eodem sibi leto ... esse pereundum, id. Div. 1, 26, 56: quam volet jocetur, id. N. D. 2, 17, 46.—quam volumus licet ipsi nos amemus, tamen, etc., Cic. Har. Resp. 9, 19.—but: hac actione quam voletis multi dicent, as many as you choose, id. ib. 2, 2, 42, § 102.—quam volent illi cedant, tamen a re publicā revocabuntur, Cic. Phil. 2, 44, 113: quam volent in conviviis faceti, dicaces, etc., sint, alia fori vis est, alia triclinii, id. Cael. 28, 67; but: et ceteri quam volent magnas pecunias capere possint, as much money as they choose, Cic. Verr. 2, 2, 58, § 142.quodsi in ceteris quoque studiis a multis eligere homines commodissimum quodque, quam sese uni alicui certo vellent addicere, = si se eligere mallent quam se uni addicere, Cic. Inv. 2, 2, 5: malae rei quam nullius duces esse volunt, Liv. 3, 68, 11: famaene credi velis quanta urbs a te capta sit, quam posteris quoque eam spectando esse? id. 25, 29, 6.quia id maxime volo ut illi istoc confugiant, wish above all, Plaut. Most. 5, 1, 49; so id. Trin. 3, 2, 38: maxime vellem, judices, ut P. Sulla, etc., Cic. Sull. 1, 1: caritate nos capiunt reges, consilio optimates, libertate populi, ut in comparando difficile ad eligendum sit, quid maxime velis, which you prefer, like best, id. Rep. 1, 35, 55; so, quemadmodum ego maxime vellem, id. Att. 13, 1, 1: tris eos libros maxime nunc vellem, above all others, id. ib. 13, 32, 2: alia excusanti juveni, alia recipienti futura, ita ut maxime vellet senatus responderi placuit, as it was most agreeable to him, Liv. 39, 47: si di tibi permisissent quo modo maxime velles experiri animum meum, in the manner most convenient to yourself, Curt. 3, 6, 12.tu nunc, sive ego volo, seu nolo, sola me ut vivam facis, whether I choose or not, Plaut. Cist. 3, 14: itaque Campanos sive velint, sive nolint, quieturos, Liv. 8, 2, 13.—congredi cum hoste liceat ... vis tu mari, vis terra, vis acie, vis urbibus expugnandis experiri virtutem? Liv. 25, 6, 22.—velit nolit scire, difficile est, it is difficult to know whether he intends it or not, Cic. Q. Fr. 3, 8, 4.—ut mihi, velim nolim, sit certa quaedam tuenda sententia, whether I will or not, Cic. N. D. 1, 7, 17: velim nolim, in cognomine Scipionum haeream necesse est, Val. Max. 3, 7, 3: mors interim adest, cui velis nolis vacandum est, Sen. Brev. Vit. 8, 5: hunc ita fundatum necesse est, velit nolit, sequatur hilaritas continua, id. Vit. Beat. 4, 4: velint nolint, respondendum est ... beate vivere bonum non esse, id. Ep. 117, 4: praeterea futuri principes, velint nolint, sciant, etc., Plin. Pan. 20 fin.Part. and P. a.: vŏlens, entis. rare): neque illum ... multa volentem Dicere praeterea vidit (= qui multa voluit dicere), Verg. G. 4, 501; id. A. 2, 790: nec me vis ulla volentem Avertet (i. e. si adhaerere foederi volo), id. ib. 12, 203: decemviri, minuere volentes hujuscemodi violentiam ... putaverunt, etc., intending (who intended) to diminish such a violence, etc., Gell. 20, 1, 34: Milo, experiri etiamtunc volens, an ullae sibi reliquae vires adessent ... rescindere quercum conatus est, id. 15, 16, 3: scio quosdam testatores, efficere volentes ne servi sui umquam ad libertatem venirent, etc., hactenus scribere solitos, Dig. 40, 4, 61: si te volentem ad prohibendum venire, deterruerit aliquis, etc., ib. 43, 24, 1, § 10.—ne cujus militis scripti nomen nisi ipso volente deleretur, except with his consent, Liv. 7, 41, 4; so, Teum ex medio cursu classem repente avertit, aut volentibus iis usurus commeatu parato hostibus, aut ipsos pro hostibus habiturus, with their consent, id. 37, 27, 3: ponuntque ferocia Poeni Corda, volente deo, since the god willed it, Verg. A. 1, 303: Thrasippo supplicium a se voluntariā morte exigere volente, while he was about to inflict punishment on himself, etc., Val. Max. 5, 1, ext. 2: scire volentibus immortalibus dis an Romana virtus imperium orbis mereretur, it being the will of the gods to know, etc., Flor. 1, 13, 3 (1, 7, 3): qui sciente aut volente eo ad quem res pertinet, possessionem nanciscitur, with the knowledge and consent of the person who, etc., Dig. 41, 2, 6. —sequere hac, mea gnata, me cum dis volentibus, Plaut. Pers. 3, 1, 4: cum dis volentibus quodque bene eveniat mando tibi Mani uti illaec suovetaurilia, etc., Cato, R. R. 141 (142).— And without cum, abl. absol.: virtute ac dis volentibus magni estis et opulenti, Sall. J. 14, 19.—Romae plebes litteris quae de Metello ac Mario missae erant, volenti animo de ambobus acceperant, Sall. J. 73, 3. —consilio hanc omnes animisque volentibus urbem Adferimur, Verg. A. 7, 216.—(hi) divini generis appellentur ... vobisque jure et lege volentes pareant, Cic. Univ. 11 fin.: quas victi ab hostibus poenas metuerant, eas ipsi volentes pendere, Sall. J. 76, 6: quia volentes in amicitiam non veniebant, Liv. 21, 39, 4: si volentes ac non coacti mansissent in amicitiā, id. 24, 37, 7: quocunque loco seu volens seu invitus constitisti, id. 7, 40, 13: itaque se numquam volentem parte quā posset rerum consilio gerendarum cessurum, id. 22, 27, 9: (virtus), quidquid evenerit, feret, non patiens tantum, sed etiam volens, Sen. Vit. Beat. 15, 5: non est referre gratiam quod volens acceperis nolenti reddere, id. Ben. 4, 40, 4: volens vos Turnus adoro, Verg. A. 10, 677; 3, 457; 6, 146; 12, 833: date vina volentes, id. ib. 8, 275: ipsa autem macie tenuant armenta volentes (on purpose), id. G. 3, 129.—And referring to subjects denoting things: quos rami fructus, quos ipsa volentia rura Sponte tulere suā, carpsit (spontaneously and willingly), Verg. G. 2, 500.—precantes Jovem ut volens propitius praebeat sacra arma pro patriā, Liv. 24, 21, 10: precantibus ut volens propitiaque urbem Romanam iniret, id. 29, 14, 13: in eā arce (Victoriam) sacratam, volentem propitiamque, firmam ac stabilem fore populo Romano, id. 22, 37, 12; 1, 16, 3; 7, 26, 3; 24, 38, 8; Inscr. Orell. 2489 sq.—Parodied by Plautus: agite, bibite, festivae fores! fite mihi volentes propitiae, Plaut. Curc. 1, 1, 89.—Abl. absol.: omnia diis propitiis volentibusque ea faciemus, with the favor and help of the gods, Liv. 39, 16, 11 Weissenb. ad loc.: si (Jovem) invocem ut dexter ac volens assit, Quint. 4, prooem. 5.—quod nobis volentibus facile continget, if we wish, Quint. 6, 2, 30: is Ariobarzanem volentibus Armeniis praefecit, to their satisfaction, Tac. A. 2, 4: gemis ... hominem, Urse, tuum, cui dulce volenti servitium ... erat, to whom his servitude was sweet, since he liked it, Stat. S. 2, 6, 15: me mea virtus, etc., fatis egere volentem, Verg. A. 8, 133: saepe ille volentem castigabat erum, administered kindly received rebukes, Stat. S. 2, 6, 50.—rare but class.): uti militibus exaequatus cum imperatore labos volentibus esset, that the equalization of labor was acceptable to the soldier, Sall. J. 100, 4: quia neque plebei militia volenti putabatur, id. ib. 84, 3 Dietsch: grande periculum maritumis civitatibus esse, et quibusdam volentibus novas res fore, that to some a change of the government would be welcome, Liv. 21, 50, 10: quibus bellum volentibus erat, probare exemplum, Tac. Agr. 18.—Impers. with subject - inf.: ceterisque remanere et in verba Vespasiani adigi volentibus fuit, to the rest it was acceptable to remain, etc., Tac. H. 3, 43.—With subject-inf. understood: si volentibus vobis erit, in medium profero quae ... legisse memini, Macr. S. 7, 13, 11: si volentibus vobis erit, diem fabulis et epulis exigamus, id. ib. 1, 7; 2, 3 fin.; 6, 6 init.—nunc cis Hiberum castra Romana esse, arcem tutam perfugiumque novas volentibus res, Liv. 22, 22, 11: consulere se volentibus vacuas aures accommodavit, Val. Max. 5, 8, 3: quid opus libertate si volentibus luxu perire non licet, id. 2, 9, 5: discere meliora volentibus promptum est, i. e. it depends on our own will to learn better things, Quint. 11, 11, 12: nec sum in hoc sollicitus, dum res ipsa volentibus discere appareat, to the students, id. 8, 4, 15: mori volentibus vis adhibita vivendi, Suet. Tib. 61.—juris ignorantia non prodest acquirere volentibus, i. e. in the acquisition of property, Dig. 22, 6, 7: si quis volentem incipere uti frui prohibuit, one who is about to enter upon a usufruct, ib. 43, 16, 3, § 14. —non refert quid sit quod datur, nisi a volente volenti datur, unless it is both willingly given and received, Sen. Ben. 2, 18, 8: ducunt volentem fata, nolentem trahunt, those willing to follow, id. Ep. 107, 11.—tutiusque rati volentibus quam coactis imperitare, to rule men with their consent, Sall. J. 102, 6: quippe rempublicam si a volentibus nequeat ab invitis jus expetituram, peaceably if they could, forcibly if they must, Liv. 3, 40, 4: si quis aliam rem pro aliā volenti solverit, if one pays with the consent of the receiver, Dig. 46, 3, 46: nulla injuria est quae in volentem fiat, ib. 47, 10, 1, § 5.—(ε) One who does a thing voluntarily: pecuniam etiam a volentibus acceperant, the contributions of money were voluntary, Vell. 2, 62, 3: parce, puer, stimulis ... (solis equi) Sponte sua properant. Labor est inhibere volentis (i. e. properare), Ov. M. 2, 128.—(ζ) Volens = bene volens: munificus nemo habebatur nisi pariter volens, unless he was just as kindly disposed, sc. as he was liberal, Sall. J. 103, 6.—Often referring to a previously mentioned noun: hunc cape consiliis socium et conjunge volentem, and unite with him, since he wishes it, Verg. A. 5, 712; so may be taken Ov. M. 2, 128 (v. ε).—Pompeius multis suspitionibus volentia plebi facturus habebatur, that he would do what pleased the common people, Sall. H. 4, 31 Dietsch: haec atque talia plebi volentia fuere, Tac. A. 15, 36 Draeg. ad loc. al.: iique Muciano volentia rescripsere, id. H. 3, 52.—Hence, adv.: vŏlenter, willingly, App. M. 6, p. 178, 4.volones dicti sunt milites, qui post Cannensem cladem usque ad octo milia, cum essent servi, voluntarie se ad militiam obtulere, Paul. Diac. p. 370: volones, quia sponte hoc voluerunt, appellati, Macr. S. 1, 11, 30: vetus miles tironi, liber voloni sese exaequari sineret, Liv. 23, 35, 6; 23, 32, 1; Capitol. Anton. Phil. 21, 6; Macr. S. 1, 11, 30.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From Proto-Italic *welō, from Proto-Indo-European *welh₁- (“to choose, to want”). Cognate with Sanskrit वृणीते (vṛṇīté, “to choose, prefer”), Old English willan (“to will, wish, desire”). More at will.
- Sardinianbolere
- Sardinianvolere
- Sardinianboliri
- Sardinianbolli
- Romanianvrea
- Romanianvrere
- Aromanianvoi
- Aromanianvreari
- Istro-Romanianvoi
- Megleno-Romanianvoi
- Megleno-Romanianvreari
- Catalanvoler
- Occitanvoler
- Franco-Provençalvolêr
- Old Frenchvoloir
- Italianvolere
- Sassaresevuléfrom Corsican vulè
- Sassaresevuréfrom Corsican vulè
- Dalmatianvular
- Istriotvuoi
- Esperantovolifrom Italian volere
- Esperantovolofrom Italian volere
- Idovolarfrom Italian volere
- Neapolitanvolere
- Sicilianvòliri
- Friulianvolê
- Ladinvolei
- Ladinvoler
- Romanshvulair
- Romanshvuler
- Romanshvuleir
- Emilianvlair
- Ligurianvoéi
- Lombardvorè
- Piedmontesevorej
- Romagnolvlér
- Old Spanishsivuelqual
- Old Spanishsivuelque
- Old Spanishsivuelquando