adjectivefirst/second-declension adjective
malevolus
malevolus (feminine malevola, neuter malevolum, comparative malevolentior, superlative malevolentissimus)
Classical[maˈɫɛ.wɔ.ɫʊs]Ecclesiastical[maˈlɛː.vo.lus]
malevolō sg. dat. m.; sg. dat. n.; sg. abl. m.; sg. abl. n.
Meaning
- adjectivedisaffected, envious, spiteful, malevolent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | malevolus | malevola malivola | malevolum malivolum |
| genitive | malevolī malivolī | malevolae malivolae | malevolī malivolī |
| dative | malevolō malivolō | malevolae malivolae | malevolō malivolō |
| accusative | malevolum malivolum | malevolam malivolam | malevolum malivolum |
| ablative | malevolō malivolō | malevolā malivolā | malevolō malivolō |
| vocative | malevole malivole | malevola malivola | malevolum malivolum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | malevolī malivolī | malevolae malivolae | malevola malivola |
| genitive | malevolōrum malivolōrum | malevolārum malivolārum | malevolōrum malivolōrum |
| dative | malevolīs malivolīs | malevolīs malivolīs | malevolīs malivolīs |
| accusative | malevolōs malivolōs | malevolās malivolās | malevola malivola |
| ablative | malevolīs malivolīs | malevolīs malivolīs | malevolīs malivolīs |
| vocative | malevolī malivolī | malevolae malivolae | malevola malivola |
mălĕvŏlus (mălĭv-), a, um, adj. male-volo,
I. ill-disposed towards any one, disaffected, envious, spiteful, malevolent.
I. Adj. with dat., or in with acc. (class.):
si omnibus est malevolus, Cic. Fam. 2, 17, 7: Cato in me turpiter fuit malevolus, id. Att. 7, 2, 7.—Transf., of things: sermones, Cic. Fam. 3, 10, 10.—II. Substt.
A. Mă-lĕvŏlus, i, m., an ill-disposed person, a foe, an enemy:
omnium malevolorum, iniquorum, invidiosorum animos frangerem, Cic. Balb. 25, 56: et invidi et malevoli et lividi, id. Tusc. 4, 12, 28.—B. Mălĕvŏla, ae, f., a female enemy, foe:
mea inimica et malevola, Plaut. Poen. 1, 2, 181.—Hence, mălĕvŏlē, adv., malevolently (late Lat.), Aug. in Psa. 68, Serm. 27.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
malevolus (maliv-) adj.
male+1 VOL-, ill-disposed, disaffected, spiteful, malevolent , in omnīs: in me turpiter: rumores, T.—As subst m., an ill-disposed person, foe, enemy : omnes.
Origins
From male (“badly”) + -volus (“willing”).
Descendants
- Catalanmalèvol
- Italianmalevolo
- Portuguesemalévolo
- Spanishmalévolo
- Galicianmalévolo
- Sicilianmalèvulu