verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive
tumefaciō
tumefaciō (present infinitive tumefacere, perfect active tumefēcī, supine tumefactum)
Classical[tʊ.mɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[tu.meˈfaː.t͡ʃi.o]
Meaning
- suppletiveto cause to swell, tumefy
- figurativelysuppletiveto swell, puff up or inflate with pride
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | tumefaciō | tumefaciēbam | tumefaciam | tumefēcī | tumefēceram | tumefēcerō |
| 2nd sg. | tumefacis | tumefaciēbās | tumefaciēs | tumefēcistī | tumefēcerās | tumefēceris |
| 3rd sg. | tumefacit | tumefaciēbat | tumefaciet | tumefēcit | tumefēcerat | tumefēcerit |
| 1st pl. | tumefacimus | tumefaciēbāmus | tumefaciēmus | tumefēcimus | tumefēcerāmus | tumefēcerimus |
| 2nd pl. | tumefacitis | tumefaciēbātis | tumefaciētis | tumefēcistis | tumefēcerātis | tumefēceritis |
| 3rd pl. | tumefaciunt | tumefaciēbant | tumefacient | tumefēcērunt tumefēcēre | tumefēcerant | tumefēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | tumefaciam | tumefacerem | tumefēcerim | tumefēcissem |
| 2nd sg. | tumefaciās | tumefacerēs | tumefēcerīs | tumefēcissēs |
| 3rd sg. | tumefaciat | tumefaceret | tumefēcerit | tumefēcisset |
| 1st pl. | tumefaciāmus | tumefacerēmus | tumefēcerīmus | tumefēcissēmus |
| 2nd pl. | tumefaciātis | tumefacerētis | tumefēcerītis | tumefēcissētis |
| 3rd pl. | tumefaciant | tumefacerent | tumefēcerint | tumefēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | tumefīō | tumefīēbam | tumefīam |
| 2nd sg. | tumefīs | tumefīēbās | tumefīēs |
| 3rd sg. | tumefit | tumefīēbat | tumefīet |
| 1st pl. | tumefīmus | tumefīēbāmus | tumefīēmus |
| 2nd pl. | tumefītis | tumefīēbātis | tumefīētis |
| 3rd pl. | tumefīunt | tumefīēbant | tumefīent |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | tumefīam | tumefierem |
| 2nd sg. | tumefīās | tumefierēs |
| 3rd sg. | tumefīat | tumefieret |
| 1st pl. | tumefīāmus | tumefierēmus |
| 2nd pl. | tumefīātis | tumefierētis |
| 3rd pl. | tumefīant | tumefierent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | tumeface tumefac | tumefī |
| pres. 2nd pl. | tumefacite | tumefīte |
| fut. 2nd sg. | tumefacitō | tumefītō |
| fut. 3rd sg. | tumefacitō | tumefītō |
| fut. 2nd pl. | tumefacitōte | tumefītōte |
| fut. 3rd pl. | tumefaciuntō | tumefīuntō |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | tumefacere | tumefierī |
| perfect infinitive | tumefēcisse | tumefactum esse |
| future infinitive | tumefactūrum esse | tumefactum īrī |
| present participle | tumefaciēns tumefaciente, tumefacientem, tumefacientēs, tumefacientī, tumefacientia, tumefacientibus, tumefacientis, tumefacientīs, tumefacientium | — |
| perfect participle | — | tumefactus tumefacta, tumefactā, tumefactae, tumefactam, tumefactārum, tumefactās, tumefacte, tumefactī, tumefactīs, tumefactō, tumefactōrum, tumefactōs |
| future participle | tumefactūrus tumefactūra, tumefactūrā, tumefactūrae, tumefactūram, tumefactūrārum, tumefactūrās, tumefactūre, tumefactūrī, tumefactūrīs, tumefactūrō, tumefactūrōrum, tumefactūrōs, tumefactūrum | tumefaciendus tumefaciundus, tumefacienda, tumefaciendā, tumefaciendae, tumefaciendam, tumefaciendārum, tumefaciendās, tumefaciende, tumefaciendīs, tumefaciendōrum, tumefaciendōs |
gerundtumefaciendī, tumefaciendō, tumefaciendumsupinetumefactum, tumefactū
tŭmĕ-făcĭo, fēci, factum, 3, v. a. tumeo,
I. to cause to swell, to tumefy (poet.).
I. Lit.:
vis fera ventorum ... Extentam tumefecit humum, Ov. M. 15, 303: tumefactus pontus, id. ib. 11, 518.—II. Trop., to swell or puff up, to inflate with pride, etc.:
num me laetitiā tumefactum fallis inani? Prop. 3, 6 (4, 5), 3: ut nostris tumefacta superbiat Umbria libris, id. 4 (5), 1, 63: dum nimium vano tumefactus nomine gaudes, Mart. 4, 11, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
tumefaciō fēcī, factus, ere
tumeo+facio, to cause to swell, tumefy : Vis ventorum tumefecit humum, O.: tumefactus pontus, O.—Fig., to inflate , tumefactus laetitiā inani, Pr.
Origins
From tumeō (“to swell”) + faciō (“to do, make”).
Descendants
- Englishtumefy
- Englishtumefacient
- Frenchtuméfier
- Italiantumefare
- Portuguesetumefazer
- Galiciantumefacer
- Siciliantumifari
In English words that came into English from tumefaciō
- tumefytumefaciō
- tumefactiontumefaciō