noun · femininethird declension
tumiditās
tumiditās f (genitive tumiditātis)
Classical[tʊˈmɪ.dɪ.taːs]Ecclesiastical[tuˈmiː.di.tas]
Meaning
- Late LatinA swelling, tumor.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tumiditās | tumiditātēs |
| genitive | tumiditātis | tumiditātum |
| dative | tumiditātī | tumiditātibus |
| accusative | tumiditātem | tumiditātēs |
| ablative | tumiditāte | tumiditātibus |
| vocative | tumiditās | tumiditātēs |
tŭmĭdĭtās, ātis, f. tumidus,
I. a swelling, tumor (late Lat.): ventris, Firm. Math. 8, 29 med.; Hier. Ep. 53, 11.
Origins
From tumidus (“swollen, protuberant, tumid”) + -tās, from tumeō (“to swell”) + -idus.
In English words that came into English from tumiditās
- tumiditytumiditās