tumulus1
Meaning
- masculinemound; hill; knoll; hillock; heap of earth
- masculinebarrow; grave' tumulus
Latīnē defined in Latin in our graded readers
terra super mortuum congestacollis sepulcrīChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Collis · Clivus · Tumulus · Grumus
Collis; Clivus; Tumulus; Grumus; Collis and clivus denote a greater hill or little mountain; collis (from celsus) like κολωνός, as an eminence, in opp. to the plain beneath, and therefore somewhat steep; clivus, like κλιτύς, as a sloping plain, in opp. to an horizontal plain, and therefore only gradually ascending; whereas tumulus and grumus mean only a hillock, or great mound; tumulus, like ὄχθος, means either a natural or artificial elevation; grumus, only an artificial elevation, like χῶμα. Colum. Arbor. a. f. Collem autem et clivum, modum jugeri continentem repastinabis operis sexaginta. Liv. xxi. 32. Erigentibus in primos agmen clivos, apparuerunt imminentes tumulos insidentes montani. Hirt. B. Hisp. 24. Ex grumo excelsum tumulum capiebat. (ii. 121.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tumulus | tumulī tumolī, tumula |
| genitive | tumulī tumolī | tumulōrum tumolōrum |
| dative | tumulō tumolō | tumulīs tumolīs |
| accusative | tumulum tumolum | tumulōs tumolōs, tumula |
| ablative | tumulō tumolō | tumulīs tumolīs |
| vocative | tumule tumole | tumulī tumolī, tumula |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ad extremum tumulum
- on the edge of the hill.
terrenus, Caes. B. G. 1, 43: ignis e speculā sublatus aut tumulo, Cic. Verr. 2, 5, 35, § 93: coacervatis cadaveribus, qui superessent ut ex tumulo tela in nostros conicerent, Caes. B. G. 2, 27: quaeris, utrum magis tumulis prospectuque an ambulatione delecter, Cic. Att. 14, 13, 1: cum tumulos Albano in monte nivalis Lustrasti, id. Div. poët. 1, 11, 18: vos enim, Albani tumuli atque luci, id. Mil. 31, 85: silvestres, id. Cat. 2, 11, 24: pecuda in tumulis deserunt, Att. ap. Non. p. 159, 10: tumuli ex aggere, Verg. A. 5, 44: tumulus naturalis, Auct. B. Alex. 72, 1.—(Demetrius) super terrae tumulum noluit quid statui nisi columellam, etc., Cic. Leg. 2, 26, 66: (Alexander) cum in Sigaeo ad Achillis tumulum astitisset, id. Arch. 10, 24; id. poët. Tusc. 3, 27, 65; Quint. 7, 3, 31: tumulum facere, Verg. E. 5, 42: hostilem ad tumulum, id. A. 3, 322: statuent tumulum, id. ib. 6, 380: tumulo dare corpora, Ov. M. 2, 326; 4, 157; id. F. 3, 547; id. Tr. 3, 3, 72: tumulum Varianis legionibus structum, Tac. A. 2, 7: reliquiae tumulo Augusti inferebantur, id. ib. 3, 3: honorarius, i. e. a sepulchral monument, cenotaph, Suet. Claud. 1; called also inanis, Verg. A. 6, 505.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From tumeō (“to swell”) + -ulus. Cognates include Ancient Greek τύμβος (túmbos, “swell”).
- Catalantúmul
- Englishtumulus
- Frenchtumulus
- Italiantumulo
- Italiantombolo
- Catalantómbolfrom Italian tombolo
- Englishtombolofrom Italian tombolo
- Portuguesetúmulo
- Romaniantumul
- Spanishtolmo