LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

tumulus1

tumulus m (genitive tumulī)
Classical[ˈtʊ.mʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈtuː.mu.lus]

Meaning

  1. masculinemound; hill; knoll; hillock; heap of earth
  2. masculinebarrow; grave' tumulus

Latīnē defined in Latin in our graded readers

collis sepulcrī
tumulus -ī (m) — in Aeneis, ch. 7

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Collis · Clivus · Tumulus · Grumus

Collis; Clivus; Tumulus; Grumus; Collis and clivus denote a greater hill or little mountain; collis (from celsus) like κολωνός, as an eminence, in opp. to the plain beneath, and therefore somewhat steep; clivus, like κλιτύς, as a sloping plain, in opp. to an horizontal plain, and therefore only gradually ascending; whereas tumulus and grumus mean only a hillock, or great mound; tumulus, like ὄχθος, means either a natural or artificial elevation; grumus, only an artificial elevation, like χῶμα. Colum. Arbor. a. f. Collem autem et clivum, modum jugeri continentem repastinabis operis sexaginta. Liv. xxi. 32. Erigentibus in primos agmen clivos, apparuerunt imminentes tumulos insidentes montani. Hirt. B. Hisp. 24. Ex grumo excelsum tumulum capiebat. (ii. 121.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativetumulustumulī
tumolī, tumula
genitivetumulī
tumolī
tumulōrum
tumolōrum
dativetumulō
tumolō
tumulīs
tumolīs
accusativetumulum
tumolum
tumulōs
tumolōs, tumula
ablativetumulō
tumolō
tumulīs
tumolīs
vocativetumule
tumole
tumulī
tumolī, tumula

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ad extremum tumulum
on the edge of the hill.

tŭmŭlus, i, m. (late Lat. in the
I. neutr.: HOC TVMVLVM, Inscr. Rein. cl. 20, 197) [tumeo; cf. also tumor and tumidus], a raised heap of earth, a mound, hill, hillock (freq. and class.; cf.: agger, moles).
I. In gen.: terrenus, Caes. B. G. 1, 43: ignis e speculā sublatus aut tumulo, Cic. Verr. 2, 5, 35, § 93: coacervatis cadaveribus, qui superessent ut ex tumulo tela in nostros conicerent, Caes. B. G. 2, 27: quaeris, utrum magis tumulis prospectuque an ambulatione delecter, Cic. Att. 14, 13, 1: cum tumulos Albano in monte nivalis Lustrasti, id. Div. poët. 1, 11, 18: vos enim, Albani tumuli atque luci, id. Mil. 31, 85: silvestres, id. Cat. 2, 11, 24: pecuda in tumulis deserunt, Att. ap. Non. p. 159, 10: tumuli ex aggere, Verg. A. 5, 44: tumulus naturalis, Auct. B. Alex. 72, 1.—
II. In partic., a sepulchral mound, barrow, tumulus (cf. sepulcrum): (Demetrius) super terrae tumulum noluit quid statui nisi columellam, etc., Cic. Leg. 2, 26, 66: (Alexander) cum in Sigaeo ad Achillis tumulum astitisset, id. Arch. 10, 24; id. poët. Tusc. 3, 27, 65; Quint. 7, 3, 31: tumulum facere, Verg. E. 5, 42: hostilem ad tumulum, id. A. 3, 322: statuent tumulum, id. ib. 6, 380: tumulo dare corpora, Ov. M. 2, 326; 4, 157; id. F. 3, 547; id. Tr. 3, 3, 72: tumulum Varianis legionibus structum, Tac. A. 2, 7: reliquiae tumulo Augusti inferebantur, id. ib. 3, 3: honorarius, i. e. a sepulchral monument, cenotaph, Suet. Claud. 1; called also inanis, Verg. A. 6, 505.

Origins

From tumeō (“to swell”) + -ulus. Cognates include Ancient Greek τύμβος (túmbos, “swell”).

Descendants
  • Catalantúmul
  • Englishtumulus
  • Frenchtumulus
  • Italiantumulo
  • Italiantombolo
  • Catalantómbolfrom Italian tombolo
  • Englishtombolofrom Italian tombolo
  • Portuguesetúmulo
  • Romaniantumul
  • Spanishtolmo
noun · masculinesecond declension
tumulus2
tumulus m (genitive tumulī)
Classical[ˈtʊ.mʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈtuː.mu.lus]

Meaning

  1. Medieval LatinmasculineA unit of measure used in Sicily and Malta.

Declension

declension
formsingularplural
nominative—tumolī
tumula
genitivetumolītumolōrum
tumulōrum
dativetumolō
tumulō
tumolīs
tumulīs
accusativetumolumtumolōs
tumula, tumulōs
ablativetumolō
tumulō
tumolīs
tumulīs
vocativetumole
tumule
tumolī
tumula

Origins

Ultimately from Arabic ثُمُن (ṯumun, “an eighth”). Compare Italian tomolo. Compare thuminus.

Quick answers

What does tumulus mean in Latin?
tumulus, a noun, means “mound; hill; knoll”.
What is the genitive of tumulus?
The genitive singular is tumulī. tumulus is masculine, second declension.
How do you pronounce tumulus?
In classical Latin, [ˈtʊ.mʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtuː.mu.lus].