LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive

tumefaciō

tumefaciō (present infinitive tumefacere, perfect active tumefēcī, supine tumefactum)
Classical[tʊ.mɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[tu.meˈfaː.t͡ʃi.o]
tumefaciēns pres. act. ptcp.

Meaning

  1. suppletiveto cause to swell, tumefy
  2. figurativelysuppletiveto swell, puff up or inflate with pride

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.tumefaciōtumefaciēbamtumefaciamtumefēcītumefēceramtumefēcerō
2nd sg.tumefacistumefaciēbāstumefaciēstumefēcistītumefēcerāstumefēceris
3rd sg.tumefacittumefaciēbattumefaciettumefēcittumefēcerattumefēcerit
1st pl.tumefacimustumefaciēbāmustumefaciēmustumefēcimustumefēcerāmustumefēcerimus
2nd pl.tumefacitistumefaciēbātistumefaciētistumefēcististumefēcerātistumefēceritis
3rd pl.tumefaciunttumefaciēbanttumefacienttumefēcērunt
tumefēcēre
tumefēceranttumefēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.tumefaciamtumefaceremtumefēcerimtumefēcissem
2nd sg.tumefaciāstumefacerēstumefēcerīstumefēcissēs
3rd sg.tumefaciattumefacerettumefēcerittumefēcisset
1st pl.tumefaciāmustumefacerēmustumefēcerīmustumefēcissēmus
2nd pl.tumefaciātistumefacerētistumefēcerītistumefēcissētis
3rd pl.tumefacianttumefacerenttumefēcerinttumefēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.tumefīōtumefīēbamtumefīam
2nd sg.tumefīstumefīēbāstumefīēs
3rd sg.tumefittumefīēbattumefīet
1st pl.tumefīmustumefīēbāmustumefīēmus
2nd pl.tumefītistumefīēbātistumefīētis
3rd pl.tumefīunttumefīēbanttumefīent
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.tumefīamtumefierem
2nd sg.tumefīāstumefierēs
3rd sg.tumefīattumefieret
1st pl.tumefīāmustumefierēmus
2nd pl.tumefīātistumefierētis
3rd pl.tumefīanttumefierent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.tumeface
tumefac
tumefī
pres. 2nd pl.tumefacitetumefīte
fut. 2nd sg.tumefacitōtumefītō
fut. 3rd sg.tumefacitōtumefītō
fut. 2nd pl.tumefacitōtetumefītōte
fut. 3rd pl.tumefaciuntōtumefīuntō
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetumefaceretumefierī
perfect infinitivetumefēcissetumefactum esse
future infinitivetumefactūrum essetumefactum īrī
present participletumefaciēns
tumefaciente, tumefacientem, tumefacientēs, tumefacientī, tumefacientia, tumefacientibus, tumefacientis, tumefacientīs, tumefacientium
—
perfect participle—tumefactus
tumefacta, tumefactā, tumefactae, tumefactam, tumefactārum, tumefactās, tumefacte, tumefactī, tumefactīs, tumefactō, tumefactōrum, tumefactōs
future participletumefactūrus
tumefactūra, tumefactūrā, tumefactūrae, tumefactūram, tumefactūrārum, tumefactūrās, tumefactūre, tumefactūrī, tumefactūrīs, tumefactūrō, tumefactūrōrum, tumefactūrōs, tumefactūrum
tumefaciendus
tumefaciundus, tumefacienda, tumefaciendā, tumefaciendae, tumefaciendam, tumefaciendārum, tumefaciendās, tumefaciende, tumefaciendīs, tumefaciendōrum, tumefaciendōs
gerundtumefaciendī, tumefaciendō, tumefaciendumsupinetumefactum, tumefactū

tŭmĕ-făcĭo, fēci, factum, 3, v. a. tumeo,
I. to cause to swell, to tumefy (poet.).
I. Lit.: vis fera ventorum ... Extentam tumefecit humum, Ov. M. 15, 303: tumefactus pontus, id. ib. 11, 518.—
II. Trop., to swell or puff up, to inflate with pride, etc.: num me laetitiā tumefactum fallis inani? Prop. 3, 6 (4, 5), 3: ut nostris tumefacta superbiat Umbria libris, id. 4 (5), 1, 63: dum nimium vano tumefactus nomine gaudes, Mart. 4, 11, 1.

Origins

From tumeō (“to swell”) + faciō (“to do, make”).

Descendants
  • Englishtumefy
  • Englishtumefacient
  • Frenchtuméfier
  • Italiantumefare
  • Portuguesetumefazer
  • Galiciantumefacer
  • Siciliantumifari

In English words that came into English from tumefaciō

  • tumefytumefaciō
  • tumefactiontumefaciō

Quick answers

What does tumefaciō mean in Latin?
tumefaciō, a verb, means “to cause to swell, tumefy; to swell, puff up or inflate with pride”.
What are the principal parts of tumefaciō?
tumefaciō, tumefacere, tumefēcī (third (-iō variant) conjugation, suppletive).
How do you pronounce tumefaciō?
In classical Latin, [tʊ.mɛˈfa.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [tu.meˈfaː.t͡ʃi.o].