LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

tumidus

tumidus (feminine tumida, neuter tumidum, adverb tumidē)
Classical[ˈtʊ.mɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈtuː.mi.dus]

Meaning

  1. adjectiveswollen, swelling, rising high, protuberant, tumid, dilated, bulging
  2. adjectivecausing to swell
  3. adjectivefigurativelyexcited, violent, exasperated; puffed up, elated; arrogant; restless, ready to break out
  4. adjectivefigurativelybombastic, pompous
  5. adjectivefigurativelyinflated, turgid, high-flown, bombastic, tumid

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetumidus
tumidulus
tumida
tumidula
tumidum
tumidulum
genitivetumidī
tumidulī
tumidae
tumidulae
tumidī
tumidulī
dativetumidō
tumidulō
tumidae
tumidulae
tumidō
tumidulō
accusativetumidum
tumidulum
tumidam
tumidulam
tumidum
tumidulum
ablativetumidō
tumidulō
tumidā
tumidulā
tumidō
tumidulō
vocativetumide
tumidule
tumida
tumidula
tumidum
tumidulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetumidī
tumidulī
tumidae
tumidulae
tumida
tumidula
genitivetumidōrum
tumidulōrum
tumidārum
tumidulārum
tumidōrum
tumidulōrum
dativetumidīs
tumidulīs
tumidīs
tumidulīs
tumidīs
tumidulīs
accusativetumidōs
tumidulōs
tumidās
tumidulās
tumida
tumidula
ablativetumidīs
tumidulīs
tumidīs
tumidulīs
tumidīs
tumidulīs
vocativetumidī
tumidulī
tumidae
tumidulae
tumida
tumidula

tŭmĭdus, a, um, adj. tumeo,
I. swollen, swelling, rising high, protuberant, tumid (class.).
I. Lit.: membrum tumidum ac turgidum, Cic. Tusc. 3, 9, 19: serpens inflato collo, tumidis cervicibus, id. Vatin. 2, 4: Python, Ov. M. 1, 460: Echidnae, id. ib. 10, 313: venter, id. Am. 2, 14, 15: papillae, id. R. Am. 338: virginitas, i. e. with swelling breasts, Stat. Th. 2, 204: mare, Verg. A. 8, 671: aequor, id. ib. 3, 157; Ov. M. 14, 544: fluctus, id. ib. 11, 480: Nilus, Hor. C. 3, 3, 48: vela, id. Ep. 2, 2, 201: montes, Ov. Am. 2, 16, 51: terrae Germaniae, Tac. A. 2, 23 Ritter; cf. Nipperd. ad loc. (Halm, umidis): crudi tumidique lavemur, i. e. swollen, stuffed with food, Hor. Ep. 1, 6, 61.—Comp.: oculi, Cels. 2, 6: humus, Col. 4, 1, 3.—
II. Trop.
A. Swollen or swelling with passionate excitement; excited, incensed, enraged, exasperated; puffed up, elated, haughty, arrogant; restless, violent, ready to break out (mostly poet.; not in Cic.); with anger: tumida ex irā tum corda residunt, Verg. A. 6, 407: ōs, Hor. A. P. 94: es tumidus genitoris imagine falsi, Ov. M. 1, 754.—With pride, Ov. M. 8, 396; 8, 495; Hor. S. 1, 7, 7: sermo, id. ib. 2, 5, 98: minae, id. C. 4, 3, 8: cum tumidum est cor, i. e. swells with ambition, Hor. S. 2, 3, 213: tumidi minantur, swelling with rage, Stat. Achill. 1, 155: ingenia genti tumida, Just. 41, 3, 7: tumidae gentium inflataeque cervices, Flor. 4, 12, 2: quem tumidum ac sui jactantem et ambitiosum institorem eloquentiae videat, Quint. 11, 1, 50.—Sup.: (Alexander) tumidissimum animal, most arrogant, Sen. Ben. 2, 16, 2: Eridani tumidissimus accola Celtae, most seditious, Sil. 11, 25.—
B. Of style, etc.
1. Of the orator himself, bombastic, pompous: fiunt pro grandibus tumidi, Quint. 10, 2, 16: quem (Ciceronem) et suorum homines temporum incessere audebant ut tumidiorem, ut Asianum et redundantem, id. 12, 10, 12.—
2. Of speech, inflated, turgid, tumid, bombastic: non negaverim et totam Asiae regionem inaniora parere ingenia et nostrorum tumidiorem sermonem esse, Liv. 45, 23, 16: quod alibi magnificum, tumidum alibi, Quint. 8, 3, 18: visus es mihi in scriptis meis annotasse quaedam ut tumida, quae ego sublimia arbitrabar, Plin. Ep. 9, 26, 5; 7, 12, 4; Quint. 8, 3, 13; 8, 3, 56; 2, 5, 10: sufflati atque tumidi, Gell. 7, 14, 5.— Comp.: tumidior sermo, Liv. 45, 23, 16: ut tibi tumidius videretur, quod est sonantius et elatius, Plin. Ep. 7, 12, 4: fuisset tumidius, si, etc., Quint. 11, 1, 28.—
III. Act., puffing up, causing to swell: tumidoque inflatur carbasus Austro, Verg. A. 3, 357 Forbig. ad loc.: nec tumidos causabitur Euros, Ov. Am. 1, 9, 13.—Trop.: Qui nunc in tumidum jactando venit honorem, Prop. 2, 24, 31 (3, 16, 15) Paley ad loc.—Hence, adv.: tŭmĭdē (acc. to II. A.), haughtily, pompously: tumidissime dixit Murrhedius, Sen. Contr. 4, 25 fin.

Origins

Proto-Indo-European *tum-der. Latin tumeō Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin tumidus From tumeō (“to swell”) + -idus.

Borrowed
  • Catalantúmid
  • Englishtumid
  • Italiantumido
  • Portuguesetúmido
  • Spanishtúmido
  • Middle Frenchtumide
Inherited (possibly)
  • Old Occitantomid

In English words that came into English from tumidus

  • tumidtumidus
  • tumiditytumiditās

Quick answers

What does tumidus mean in Latin?
tumidus, a adjective, means “swollen, swelling, rising high, protuberant, tumid, dilated, bulging; causing to swell; excited, violent, exasperated”.
How do you pronounce tumidus?
In classical Latin, [ˈtʊ.mɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtuː.mi.dus].