adjectivefirst/second-declension adjective
tumidus
tumidus (feminine tumida, neuter tumidum, adverb tumidē)
Classical[ˈtʊ.mɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈtuː.mi.dus]
Meaning
- adjectiveswollen, swelling, rising high, protuberant, tumid, dilated, bulging
- adjectivecausing to swell
- adjectivefigurativelyexcited, violent, exasperated; puffed up, elated; arrogant; restless, ready to break out
- adjectivefigurativelybombastic, pompous
- adjectivefigurativelyinflated, turgid, high-flown, bombastic, tumid
Latīnē defined in Latin in our graded readers
īnflātus, superbustumidus -a -um — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 14 and Metamorphoses I, ch. 4
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tumidus tumidulus | tumida tumidula | tumidum tumidulum |
| genitive | tumidī tumidulī | tumidae tumidulae | tumidī tumidulī |
| dative | tumidō tumidulō | tumidae tumidulae | tumidō tumidulō |
| accusative | tumidum tumidulum | tumidam tumidulam | tumidum tumidulum |
| ablative | tumidō tumidulō | tumidā tumidulā | tumidō tumidulō |
| vocative | tumide tumidule | tumida tumidula | tumidum tumidulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tumidī tumidulī | tumidae tumidulae | tumida tumidula |
| genitive | tumidōrum tumidulōrum | tumidārum tumidulārum | tumidōrum tumidulōrum |
| dative | tumidīs tumidulīs | tumidīs tumidulīs | tumidīs tumidulīs |
| accusative | tumidōs tumidulōs | tumidās tumidulās | tumida tumidula |
| ablative | tumidīs tumidulīs | tumidīs tumidulīs | tumidīs tumidulīs |
| vocative | tumidī tumidulī | tumidae tumidulae | tumida tumidula |
tŭmĭdus, a, um, adj. tumeo,
I. swollen, swelling, rising high, protuberant, tumid (class.).
I. Lit.:
membrum tumidum ac turgidum, Cic. Tusc. 3, 9, 19: serpens inflato collo, tumidis cervicibus, id. Vatin. 2, 4: Python, Ov. M. 1, 460: Echidnae, id. ib. 10, 313: venter, id. Am. 2, 14, 15: papillae, id. R. Am. 338: virginitas, i. e. with swelling breasts, Stat. Th. 2, 204: mare, Verg. A. 8, 671: aequor, id. ib. 3, 157; Ov. M. 14, 544: fluctus, id. ib. 11, 480: Nilus, Hor. C. 3, 3, 48: vela, id. Ep. 2, 2, 201: montes, Ov. Am. 2, 16, 51: terrae Germaniae, Tac. A. 2, 23 Ritter; cf. Nipperd. ad loc. (Halm, umidis): crudi tumidique lavemur, i. e. swollen, stuffed with food, Hor. Ep. 1, 6, 61.—Comp.: oculi, Cels. 2, 6: humus, Col. 4, 1, 3.—II. Trop.
A. Swollen or swelling with passionate excitement; excited, incensed, enraged, exasperated; puffed up, elated, haughty, arrogant; restless, violent, ready to break out (mostly poet.; not in Cic.);
with anger: tumida ex irā tum corda residunt, Verg. A. 6, 407: ōs, Hor. A. P. 94: es tumidus genitoris imagine falsi, Ov. M. 1, 754.—With pride, Ov. M. 8, 396; 8, 495; Hor. S. 1, 7, 7: sermo, id. ib. 2, 5, 98: minae, id. C. 4, 3, 8: cum tumidum est cor, i. e. swells with ambition, Hor. S. 2, 3, 213: tumidi minantur, swelling with rage, Stat. Achill. 1, 155: ingenia genti tumida, Just. 41, 3, 7: tumidae gentium inflataeque cervices, Flor. 4, 12, 2: quem tumidum ac sui jactantem et ambitiosum institorem eloquentiae videat, Quint. 11, 1, 50.—Sup.: (Alexander) tumidissimum animal, most arrogant, Sen. Ben. 2, 16, 2: Eridani tumidissimus accola Celtae, most seditious, Sil. 11, 25.—B. Of style, etc.
1. Of the orator himself, bombastic, pompous:
fiunt pro grandibus tumidi, Quint. 10, 2, 16: quem (Ciceronem) et suorum homines temporum incessere audebant ut tumidiorem, ut Asianum et redundantem, id. 12, 10, 12.— 2. Of speech, inflated, turgid, tumid, bombastic:
non negaverim et totam Asiae regionem inaniora parere ingenia et nostrorum tumidiorem sermonem esse, Liv. 45, 23, 16: quod alibi magnificum, tumidum alibi, Quint. 8, 3, 18: visus es mihi in scriptis meis annotasse quaedam ut tumida, quae ego sublimia arbitrabar, Plin. Ep. 9, 26, 5; 7, 12, 4; Quint. 8, 3, 13; 8, 3, 56; 2, 5, 10: sufflati atque tumidi, Gell. 7, 14, 5.— Comp.: tumidior sermo, Liv. 45, 23, 16: ut tibi tumidius videretur, quod est sonantius et elatius, Plin. Ep. 7, 12, 4: fuisset tumidius, si, etc., Quint. 11, 1, 28.—III. Act., puffing up, causing to swell:
tumidoque inflatur carbasus Austro, Verg. A. 3, 357 Forbig. ad loc.: nec tumidos causabitur Euros, Ov. Am. 1, 9, 13.—Trop.: Qui nunc in tumidum jactando venit honorem, Prop. 2, 24, 31 (3, 16, 15) Paley ad loc.—Hence, adv.: tŭmĭdē (acc. to II. A.), haughtily, pompously: tumidissime dixit Murrhedius, Sen. Contr. 4, 25 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
tumidus adj. with comp.
1 TV-, swollen, swelling, rising high, protuberant, tumid : membrum: venter, O.: aequor, V.: Fluctus, O.: vela, H.: montes, O.: crudi tumidique lavemur, i. e. stuffed with food , H.— Puffing up, causing to swell : tumidoque inflatur carbasus Austro, V.: Nec tumidos causabitur Euros, O.—Fig., swollen with anger, excited, incensed, enraged, exasperated : tumida ex irā tum corda residunt, V.: animus tumidā fervebat ab irā, O.— Swollen with pride, puffed up, elated, haughty, arrogant : es tumidus genitoris imagine falsi, O.: cum tumidum est cor, i. e. swells with ambition , H.: tumidior sermo, inflated , L.: regum minae, arrogant , H.: honor, vain , Pr.
Origins
Proto-Indo-European *tum-der. Latin tumeō Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin tumidus From tumeō (“to swell”) + -idus.
Borrowed
- Catalantúmid
- Englishtumid
- Italiantumido
- Portuguesetúmido
- Spanishtúmido
- Middle Frenchtumide
Inherited (possibly)
- Old Occitantomid
In English words that came into English from tumidus
- tumidtumidus
- tumiditytumiditās