LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

suāvitās

suāvitās f (genitive suāvitātis)
Classical[ˈsʷaː.wɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈsʷaː.vi.tas]

Meaning

  1. sweetness (of taste); melodiousness, tunefulness (of sound); attractiveness (of appearance)
  2. pleasantness, agreeableness, charm, attractiveness, sweetness

Latīnē defined in Latin in our graded readers

dulcis grātia
suāvitās -ātis (f) — in Epistulae, ch. 9

Declension

declension
formsingularplural
nominativesuāvitāssuāvitātēs
genitivesuāvitātissuāvitātum
dativesuāvitātīsuāvitātibus
accusativesuāvitātemsuāvitātēs
ablativesuāvitātesuāvitātibus
vocativesuāvitāssuāvitātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

suavitas verni temporis
the charms of spring.

suāvĭtas, ātis, f. suavis,
I. sweetness, pleasantness, agreeableness (class. and freq.).
I. To the senses: is (piscis) habet suavitatem, Plaut. As. 1, 3, 27: quid suavitatem piscium dicam? Cic. N. D. 2, 64, 160: (muriatica) Sine omni lepore et sine suavitate, Plaut. Poen. 1, 2, 33: cibi, Cic. Phil. 2, 45, 115: odorum, id. Sen. 17, 59: coloris, id. Opt. Gen. 3, 8: me tuus sonus et suavitas ista delectat: omitto verborum ... sed hanc dico suavitatem, quae erit ex ore, id. de Or. 3, 11, 42: villa mirificā suavitate, id. Q. Fr. 3, 1, 2, § 3 et saep.—Plur.: ut conquirat undique suavitates, Cic. Off. 3, 33, 117; Lact. 7, 5, 23 al.—
II. To the mind or feelings: mira quaedam in cognoscendo suavitas et delectatio, Cic. de Or. 1, 43, 193: humanitatis, id. Cael. 11, 25: quem omnes amare meritissimo pro ejus eximiā suavitate debemus, id. de Or. 1, 55, 234: sermonum atque morum, id. Lael. 18, 66: studiorum, id. Rep. 1, 4, 7: mira carminibus dulcedo, mira suavitas, mira hilaritas, Plin. Ep. 3, 1, 7.— Plur.: propter multas suavitates ingenii, officii, humanitatis tuae, Cic. Fam. 3, 1, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*sweh₂d-
  2. Proto-Indo-European*swéh₂dus
  3. Proto-Italic*suādwus
  4. Proto-Italic*swāwis
  5. Latinsuāvitās

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin suāvitās From suāvis (“sweet”) + -tās.

Descendants
  • Catalansuavitat
  • Italiansuavità
  • Italiansoavità
  • Portuguesesuavidade
  • Spanishsuavidad
  • Galiciansuavidade
  • Middle Frenchsuavité

In English words that came into English from suāvitās

  • suavitysuāvitās

Quick answers

What does suāvitās mean in Latin?
suāvitās, a noun, means “sweetness (of taste); melodiousness, tunefulness (of sound); attractiveness (of appearance)”.
What is the genitive of suāvitās?
The genitive singular is suāvitātis. suāvitās is feminine, third declension.
How do you pronounce suāvitās?
In classical Latin, [ˈsʷaː.wɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsʷaː.vi.tas].
Where does suāvitās come from?
Proto-Indo-European *sweh₂d- → Proto-Indo-European *swéh₂dus → Proto-Italic *suādwus → Proto-Italic *swāwis → Latin suāvitās.