noun · femininethird declension
amāritūdō
amāritūdō f (genitive amāritūdinis)
Classical[a.maː.rɪˈtuː.doː]Ecclesiastical[a.ma.riˈtuː.do]
Meaning
- bitterness
- harshness
- figurativelyseverity, acrimoniousness, sadness, trouble, sorrow, harshness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | amāritūdō | amāritūdinēs |
| genitive | amāritūdinis | amāritūdinum |
| dative | amāritūdinī | amāritūdinibus |
| accusative | amāritūdinem | amāritūdinēs |
| ablative | amāritūdine | amāritūdinibus |
| vocative | amāritūdō | amāritūdinēs |
ămārĭtūdo, ĭnis, f. id.,
I. bitterness.
I. Lit., of taste (opp. dulcedo;
not in Cic. or the poets), Varr. R. R. 1, 66; so Plin. 21, 21, 92, § 16; 24, 14, 77, § 125; 24, 11, 64, § 105: Mara, id est, Amaritudinem, Vulg. Exod. 15, 23.—II. Trop., bitterness, severity, acrimoniousness, sadness, sorrow, trouble:
ne in bilem et amaritudinem vertat injuria, Plin. Ep. 6, 8: quantum illis (versibus) leporis, dulcedinis, amaritudinis, amoris! id ib. 1, 16, 5: vocis, Quint. 11, 3, 169 Spald. in amaritudine animi meae, Vulg. Isa. 38, 15; ib. Thren. 1, 4.—In plur.: divitiarum frons hilaris, multis intus amaritudinibus (i. e. miseriis) referta, Val. Max. 4, 4; Vulg. Job, 9, 18; ib. Jer. 31, 21 et saep.Origins
Proto-Indo-European *h₂eh₃mósder. Latin amārus Proto-Indo-European *-tu- Proto-Indo-European *-d- Proto-Indo-European *-Hō Proto-Italic *-tūdō Latin -tūdō Latin amāritūdō From amārus (“bitter”) + -tūdō.
Descendants
- Frenchamertume
- Italianamaritudine
- Englishamaritude
- Franco-Provençalamaritúdina