noun · femininethird declension
acerbitās
acerbitās f (genitive acerbitātis)
Classical[aˈkɛr.bɪ.taːs]Ecclesiastical[aˈt͡ʃɛr.bi.tas]
Meaning
- sourness of taste, with bitterness and astringency, like that of unripe fruit
- figurativelyharshness, severity
- figurativelysorrow
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | acerbitās | acerbitātēs |
| genitive | acerbitātis | acerbitātum |
| dative | acerbitātī | acerbitātibus |
| accusative | acerbitātem | acerbitātēs |
| ablative | acerbitāte | acerbitātibus |
| vocative | acerbitās | acerbitātēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- virus acerbitatis suae effundere in aliquem (De Amic. 23. 87)
- to vent one's anger, spite on some one.
ăcerbĭtas, ātis, f. acerbus,
I. sharpness, sourness, harshness, the harsh taste of fruits.
I. Prop.:
fructus non laetos et uberes, sed magna acerbitate permixtos tulissem, Cic. Planc. 38, 92.—Hence, II. Fig., sharpness.
A. Of moral qualities, harshness, severity, rigor, moroseness (opp. comitas, lenitas, and the like):
severitatem probo, acerbitatem nullo modo, Cic. de Sen. 18: acerbitas morum immanitasque naturae, id. Phil. 12, 11; so id. Q. Fr. 1, 1, 13; Suet. Caes. 12; id. Ner. 44; cf. Brem. Nep. Dion. 6, 5.—Also satirical scverity: acerbitas et abunde salis, Quint. 10, 1, 94; cf. ib. 96, 117.—Also violence, anger: dissensio sine acerbitate, Cic. Off. 1, 25; id. Lael. 23, 87.—And hatred: nomen vestrum odio atque acerbitati scitote nationibus exteris futurum, Cic. Verr. 2, 4, 30.—B. Of one's lot or fortune, grief, sorrow, pain, anguish, affliction, and the like:
acerbitas summi luctūs, Cic. Fam. 5, 16: lacrimas, quas tu in meis acerbitatibus plurimas effudisti, Cic. Planc. 42, 101: omnes acerbitates, omnes dolores cruciatusque perferre, id. Cat. 4, 1; so id. Sest. 38; id. Att. 9, 6; Nep. Alc. 6 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
acerbitās ātis, f
acerbus, bitterness, harshness, sourness: fructūs magnā acerbitate permixtos ferre, i. e. public rewards bringing also bitter trials. — Fig., harshness, bitterness, rigor, severity, hostility, hatred: severitatem in senectute probo, acerbitatem nullo modo: patria, L.: virus acerbitatis, the poison of malice: nomen vestrum odio atque acerbitati futurum, an object of bitter hatred. —Plur., grief, sorrow, pain, anguish, affliction: lacrimas in meis acerbitatibus effudisti: omnīs acerbitates perferre, Cs.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂eḱ-
- Proto-Indo-European*h₂eḱrós
- Proto-Italic*akris
- Proto-Indo-European*dʰeh₁-
- Proto-Italic*akriðos
- Latinacerbitās
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin acerbitās From acerbus (“bitter”) + -tās.
Descendants
- Englishacerbity
- Italianacerbità
- Portugueseacerbidade
- Spanishacerbidad
- Galicianacerbidade
In English words that came into English from acerbitās
- acerbityacerbitās