sinō
Meaning
- to let; to permit; to allow
hoc rēgnum dea gentibus esse – sī quā fāta sinant – iam tum tenditque fovetque. The goddess already aims and fondly hopes that this kingdom – if in any way the fates were to allow it – become [sovereign] over nations.
29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.17–18 - to put; to lay; to set down
Latīnē defined in Latin in our graded readers
permittō, patiorChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Cubare · Jacere · Situm esse
Cubare (from κείω) denotes the lying down of living beings; situm esse (ἑτόν, εἶσαι) of lifeless things; jacere, of both. Cubare and jacere are neuter; situm esse, always passive. Further, cubare gives the image of one who is tired, who wishes to recruit his strength, in opp. to standing, as requiring exertion, whereas jacere gives the image of one who is weak, without any accessory notion, in opp. to standing, as a sign of strength. (i. 138.)
Ferre · Tolerare · Perferre · Perpeti · Sustinere · Sinere · Sustentare.
Ferre; Tolerare; Perferre; Perpeti; Sustinere; Sinere; Sustentare. 1. Ferre (φέρειν) represents the bearing, only with reference to the burden which is borne, altogether objectively, like φέρειν; whereas tolerare, perferre, and pati, perpeti, with subjective reference to the state of mind of the person bearing; the tolerans and perferens bear their burden without sinking under it, with strength and self-control, synonymously with sustinens, sustaining, like τολμῶν; the patiens and perpetiens (παθεῖν) without striving to get rid of it, with willingness or resignation, enduring it, synonymously with sinens. Ferre and tolerare have only a noun for their object, but pati also an infinitive. 2. Perferre is of higher import than tolerare, as perpeti is of higher import than pati, to endure heroically and patiently. Poet. ap. Cic. Tusc. iv. 29. Nec est malum, quod non natura humana patiendo ferat: compare with Tac. Ann. i. 74. Sen. Thyest. 307. Leve est miserias ferre; perferre est grave. Plin. H. N. xxvi. 21. Qui perpeti medicinam non toleraverant. Tac. Ann. iii. 3. Magnitudinem mali perferre visu non toleravit. 3. Tolerare (from τλῆναι) means to keep up under a burden, and not sink down; but sustinere means to keep up the burden, and not let it sink. 4. Pati denotes an intellectual permission, no opposition being made, like to let happen; whereas sinere (ἀνεῖναι) denotes a material permission, not to hold any thing fast nor otherwise hinder, to leave free. Pati has, in construction, the action itself for its object, and governs an infinitive; sinere, the person acting, and is in construction with ut. (iv. 259.) 5. Sustinere means to hold up, in a general sense, whereas sustentare, to hold up with trouble and difficulty. Curt. viii. 4, 15. Forte Macedo gregarius miles seque et arma sustentans tandem in castra venit; compare with v. 1, 11. Tandem Laconum acies languescere, lubrica arma sudore vix sustinens. Also, Liv. xxiii. 45. Senec. Prov. 4. a. f. (iii. 293.)
Lutum · Limus · Cœnum · Sordes · Squalor · Pædor · Situs · Stercus · Fimus · Oletum · Merda
1. Lutum, limus, cœnum, all denote impurity, as a substance, and as of a wet sort; lutum (from λύθρον) is the dirt of the streets or roads, like πηλός; limus (λειβόμενος) the mud of a river, like ἰλύς; cœnum (from cunire) the mire of a moor or morass, like βόρβορος. Tac. Ann. i. 63. Cætera limosa, tenacia gravi cœno aut rivis incerta erant; whereas sordes, squalor, pœdor, situs, denote impurities as a form, and of a dry sort; sodes (from ἄρδα) in opp. to splendor, through indigence, or niggardliness and vulgarity, for example, clothes dirty from long wear, like ῥύπος; squalor (from σκέλλω) in opp. to nitor, through want of civilized habits, and of delicacy in the senses, for example uncombed hair, like αὐχμός; pædor (from ψοῖθος) in opp. to munditiæ, through neglect of the person, for example, through pædiculos, vermin, itch, etc., like πίνος; situs (ἄσις) in opp. to usus, in consequence of long disuse, for example, through mould, rust, etc., like ἄζη. Hence the different forms of the adjectives lutosus, limosus, cœnosus, that is, full of lutum, etc.; and of sordidus, squalidus, pædidus, that is, resembling sordes, etc., and in circumlocution, oblitus luto, limo, cœno, but obsitus, sordibus, squalore, pædore. 2. Stercus (from τάργανον) denotes in dung its disgusting sense, as filth, like κόπρος; whereas fimus (opimus?) in its useful sense, as manure. 3. For offensive excrements cœnum is the most general; oletum denotes human; merda (μίνθος) animal excrements.
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sinō | sinēbam | sinam | sīvī siī | sīveram sīram, sieram | sīverō sīrō, sierō |
| 2nd sg. | sinis | sinēbās | sinēs | sīvistī sīstī, siistī | sīverās sīrās, sierās | sīveris sīris, sieris |
| 3rd sg. | sinit | sinēbat | sinet | sīvit sīt, siit | sīverat sīrat, sierat | sīverit sīrit, sierit |
| 1st pl. | sinimus | sinēbāmus | sinēmus | sīvimus sīmus, siimus | sīverāmus sīrāmus, sierāmus | sīverimus sīrimus, sierimus |
| 2nd pl. | sinitis | sinēbātis | sinētis | sīvistis sīstis, siistis | sīverātis sīrātis, sierātis | sīveritis sīritis, sieritis |
| 3rd pl. | sinunt | sinēbant | sinent | sīvērunt sīrunt, sīvēre, siērunt, siēre | sīverant sīrant, sierant | sīverint sīrint, sierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sinam | sinerem | sīverim sīrim, sierim | sīvissem sīssem, siissem |
| 2nd sg. | sinās | sinerēs | sīverīs sīrīs, sierīs | sīvissēs sīssēs, siissēs |
| 3rd sg. | sinat | sineret | sīverit sīrit, sierit | sīvisset sīsset, siisset |
| 1st pl. | sināmus | sinerēmus | sīverīmus sīrīmus, sierīmus | sīvissēmus sīssēmus, siissēmus |
| 2nd pl. | sinātis | sinerētis | sīverītis sīrītis, sierītis | sīvissētis sīssētis, siissētis |
| 3rd pl. | sinant | sinerent | sīverint sīrint, sierint | sīvissent sīssent, siissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | sinor | sinēbar | sinar |
| 2nd sg. | sineris sinere | sinēbāris sinēbāre | sinēris sinēre |
| 3rd sg. | sinitur | sinēbātur | sinētur |
| 1st pl. | sinimur | sinēbāmur | sinēmur |
| 2nd pl. | siniminī | sinēbāminī | sinēminī |
| 3rd pl. | sinuntur | sinēbantur | sinentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | sinar | sinerer |
| 2nd sg. | sināris sināre | sinerēris sinerēre |
| 3rd sg. | sinātur | sinerētur |
| 1st pl. | sināmur | sinerēmur |
| 2nd pl. | sināminī | sinerēminī |
| 3rd pl. | sinantur | sinerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | sine | sinere |
| pres. 2nd pl. | sinite | siniminī |
| fut. 2nd sg. | sinitō | sinitor |
| fut. 3rd sg. | sinitō | sinitor |
| fut. 2nd pl. | sinitōte | — |
| fut. 3rd pl. | sinuntō | sinuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | sinere | sinī |
| perfect infinitive | sīvisse sīsse, siisse | situm esse |
| future infinitive | sitūrum esse | situm īrī |
| present participle | sinēns | — |
| perfect participle | — | situs |
| future participle | sitūrus sitūra, sitūrā, sitūrae, sitūram, sitūrārum, sitūrās, sitūre, sitūrī, sitūrīs, sitūrō, sitūrōrum, sitūrōs, sitūrum | sinendus sinundus, sinenda, sinendā, sinendae, sinendam, sinendārum, sinendās, sinende, sinendīs, sinendōrum, sinendōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- situs loci
- the situation of a place.
- hic situs est...
- here lies...
- Africae situm paucis exponere
- to give a brief exposition of the geography of Africa.
- positum, situm esse in aliqua re
- to depend upon a thing.
- urbs situ ad aspectum praeclara est
- the city is very beautifully situated.
- opportuno loco situm or positum esse
- to be favourably situated.
- curae somnum mihi adimunt, dormire me non sinunt
- I cannot sleep for anxiety.
- in manu, in potestate alicuius situm, positum esse
- to be in a person's power.
siit, Ter. Ad. 1, 2, 24, acc. to Diom. l. l.; another old form of the perf. sini, Scaur. ap. Diom. l. l.; so, too, pluperf. sinisset, Rutil. ib.— Sync. perf. sisti, Plaut. Mil. 4, 2, 80: sistis, Att. ap. Cic. Sest. 57, 122.—Subj. sieris or siris, Pac. ap. Cic. Tusc. 1, 44, 106; cf. Trag. Rel. p. 84 Rib.; Plaut. Bacch. 3, 2, 18; id. Ep. 3, 3, 19; id. Trin. 2, 4, 120; an old formula, Liv. 1, 32: sirit, id. 28, 28, 11; 28, 34, 24: siritis, Plaut. Poen. 5, 1, 20: sirint, id. Bacch. 3, 3, 64; id. Merc. 3, 4, 28.—Pluperf. sisset, Liv. 27, 6: sissent, Cic. Sest. 19, 44; Liv. 3, 18; 35, 5, 11), v. a. etym. dub., orig., to let, put, lay, or set down; found so only in the P. a. situs (v. infra, P. a.), and in the compound pono (for posino, v. pono); cf. also 2. situs, I.—Hence, transf., and freq. in all styles and periods. quin tu itiner exsequi meum me sinis? Plaut. Merc. 5, 2, 88: nos Transalpinas gentes oleam et vitem serere non sinimus, Cic. Rep. 3, 9, 16: non sinam tum nobis denique responderi, Cic. Verr. 1, 17, 54 B. and K.: praecipitem amicum ferri sinere, id. Lael. 24, 89: latrocinium in Syriam penetrare, id. Phil. 11, 13, 32: vinum ad se importari, * Caes. B. G. 4, 2 fin.: Medos equitare inultos, Hor. C. 1, 2, 51: magnum corpus Crescere sinito, Verg. G. 3, 206; Plaut. Poen. 3, 3, 11; cf.: Cato contionatus est, se comitia haberi non siturum, Cic. Q. Fr. 2, 6, 6: sine sis loqui me, Plaut. Ps. 3, 2, 50: sine me dum istuc judicare, id. Most. 5, 2, 22; so, sine dum petere, id. Truc. 2, 7, 67 et saep.—Pass.: vinum in dolium conditur et ibi sinitur fermentari, Col. 12, 17, 1: neque is tamen inire sinitur, id. 6, 37, 9: vitis suci gratiā exire sinitur, Plin. 14, 1, 3, § 16: hic accusare eum moderate, per senatus auctoritatem non est situs, Cic. Sest. 44, 95: sine te exorari, Plin. Ep. 9, 21, 3.—sine te exorem, sine te prendam auriculis, sine dem savium, Plaut. Poen. 1, 2, 163: sine me expurgem, Ter. And. 5, 3, 29: Ch. At tandem dicat sine. Si. Age dicat; sino, id. ib. 5, 3, 24: ne duit, si non vult: sic sine astet, let him stand, Plaut. As. 2, 4, 54: sine pascat durus (captivus) aretque, Hor. Ep. 1, 16, 70: sine vivat ineptus, id. ib. 1, 17, 32: sine sciam, let me know, Liv. 2, 40, 5: sinite abeam viva a vobis, Plaut. Mil. 4, 2, 92: sinite instaurata revisam Proelia, Verg. A. 2, 669 et saep.—Poet. in the verb. finit: natura repugnat; Nec sinit incipiat, Ov. M. 3, 377.—suspende, vinci, verbera: auctor sum, sino, Plaut. Poen. 1, 1, 18: nobiscum versari jam diutius non potes: non feram, non patiar, non sinam, Cic. Cat. 1, 5, 10: domum ire cupio: at uxor non sinit, Plaut. Men. 5, 5, 60: Ba. Ego nolo dare te quicquam. Pi. Sine. Ba. Sino equidem, si lubet, id. Bacch. 1, 1, 66: nate, cave; dum resque sinit, tua corrige vota, Ov. M. 2, 89: moretur ergo in libertate sinentibus nobis, Plin. Ep. 4, 10 fin.—sivi, animum ut expleret suom, Ter. And. 1, 2, 17: sinite, exorator ut sim, id. Hec. prol. alt. 2: neque sinam, ut, id. ib. 4, 2, 14: nec dii siverint, ut hoc decus demere mihi quisquam possit, Curt. 5, 8, 13: neque di sinant ut Belgarum decus istud sit, Tac. A. 1, 43.— (ε) With acc.: sinite arma viris et cedite ferro, leave arms to men, Verg. A. 9, 620: per te, vir Trojane, sine hanc animam et miserere precantis, id. ib. 10, 598: neu propius tectis taxum sine, id. G. 4, 47: serpentium multitudo nisi hieme transitum non sinit, Plin. 6, 14, 17, § 43: at id nos non sinemus, Ter. Heaut. 5, 5, 7; cf.: non sinat hoc Ajax, Ov. M. 13, 219; 7, 174.—Sometimes the acc. is used elliptically, as in Engl., and an inf. (to be, remain, do, go, etc.) is to be supplied: Sy. Sineres vero tu illum tuum Facere haec? De. Sinerem illum! Ter. Ad. 3, 3, 42: dum interea sic sit, istuc actutum sino, I'll let that by and by go, I don't care for it, Plaut. Most. 1, 1, 68: me in tabernā usque adhuc sineret Syrus, id. Ps. 4, 7, 14: Ch. Ne labora. Me. Sine me, Ter. Heaut. 1, 1, 38: quisquis es, sine me, let me (go), id. Ad. 3, 2, 23.—sine veniat! let him come! Ter. Eun. 4, 6, 1: insani feriant sine litora fluctus, Verg. E. 9, 43.—So simply sine! be it so! granted! very well! agreed, etc.: pulchre ludificor. Sine! Plaut. Truc. 2, 8, 6; id. As. 5, 2, 48; id. Aul. 3, 2, 11; id. Bacch. 4, 7, 13; Ter. Eun. 2, 3, 90 al.: sic sine, Plaut. Truc. 5, 4.—cur me verberas? ... Patiar. Sine modo adveniat senex! Sine modo venire salvum, etc., Plaut. Most. 1, 1, 10.—So with subj.: sine modo venias domum, Plaut. As. 5, 2, 50 Fleck.—nolo, si occupata est, Plaut. Cas. 3, 2, 14: tum certare odiis, tum res rapuisse licebit. Nunc sinite (sc. certare, etc.), forbear, Verg A. 10, 15.—for which: ne di siverint, id. Merc. 2, 2, 51: illud nec di sinant, Plin. Ep. 2, 2, 3: ne istuc Juppiter O. M. sirit, urbem, etc., Liv. 28, 28, 11: nec me ille sierit Juppiter, Plaut. Curc. 1, 1, 27.—Hence, sĭtus, a, um, P. a., placed, set, lying, situate (syn. positus; freq. and class.). (gallinis) meridie bibere dato nec plus aqua sita siet horam unam, nor let the water be set before them more than an hour, Cato, R. R. 89: pluma Quae sita cervices circum collumque coronat, Lucr. 2, 802: (aurum) probe in latebris situm, Plaut. Aul. 4, 2, 2; 4, 2, 8: proba merx facile emptorem reperit, tametsi in abstruso sita est, id. Poen. 1, 2, 129: Romuli lituus, cum situs esset in curiā Saliorum, etc., Cic. Div. 1, 17, 30: in ore sita lingua est finita dentibus, id. N. D. 2, 59, 149: inter duo genua naribus sitis, Plin. 10, 64, 84, § 183: ara sub dio, id. 2, 107, 111, § 240: sitae fuere et Thespiades (statuae) ad aedem Felicitatis, id. 36, 5, 4, § 39 et saep.—Rarely of persons: quin socios, amicos procul juxtaque sitos trahunt exciduntque, Sall. H. 4, 61, 17 Dietsch; cf.: jam fratres, jam propinquos, jam longius sitos caedibus exhaustos, Tac. A. 12, 10: nobilissimi totius Britanniae eoque in ipsis penetralibus siti, id. Agr. 30: cis Rhenum sitarum gentium animos confirmavit, Vell. 2, 120, 1; cf.: gens in convallibus sita, Plin. 7, 2, 2, § 28.—locus in mediā insulā situs, Cic. Verr. 2, 4, 48, § 106: in quo (sinu) sita Carthago est, Liv. 30, 24, 9: urbes in orā Graeciae, Nep. Alcib. 5: urbs ex adverso (Carthaginis), Plin. 5, 1, 1, § 4: insulae ante promunturium, id. 9, 59, 85, § 180: regio contra Parthiae tractum, id. 6, 16, 18, § 46 et saep.—declarat Ennius de Africano, hic est ille situs. Vere: nam siti dicuntur hi, qui conditi sunt, Cic. Leg. 2, 22, 57; cf.: redditur terrae corpus et ita locatum ac situm quasi operimento matris obducitur, id. ib. 2, 22, 56: siticines appellati qui apud sitos canere soliti essent, hoc est vitā functos et sepultos, Atei. Capito ap. Gell. 20, 2: C. Marii sitae reliquiae, Cic. Leg. 2, 2, 56: (Aeneas) situs est ... super Numicium flumen, Liv. 1, 2 Drak.: Cn. Terentium offendisse arcam, in quā Numa situs fuisset, Plin. 13, 13, 27, § 84.—Hence the common phrase in epitaphs: HIC SITVS EST, HIC SITI SVNT, etc., Inscr. Orell. 654; 4639 sq.; Tib. 3, 2, 29.— Comically: noli minitari: scio crucem futuram mihi sepulcrum: Ibi mei sunt majores siti, pater, avus, etc., Plaut. Mil. 2, 4, 20.—urbem Philippopolim, a Macedone Philippo sitam circumsidunt, Tac. A. 3, 38 fin.; 6, 41: veterem aram Druso sitam disjecerant, id. ib. 2, 7 fin.: vallum duabus legionibus situm, id. H. 4, 22.—in melle sunt linguae sitae vostrae, Plaut. Truc. 1, 2, 76: quae ceteris in artibus aut studiis sita sunt, Cic. de Or. 1, 15, 65: quas (artes) semper in te intellexi sitas, Ter. And. 1, 1, 6: (voluptates) in medio sitas esse dicunt, within the reach of all, Cic. Tusc. 5, 33, 94.—in patris potestate est situm, Plaut. Stich. 1, 1, 52; cf.: assensio quae est in nostrā potestate sita, Cic. Ac. 2, 12, 37: hujusce rei potestas omnis in vobis sita est, judices, id. Mur. 39, 83; cf.: huic ipsi (Archiae), quantum est situm in nobis, opem ferre debemus, id. Arch. 1, 1: est situm in nobis, ut, etc., id. Fin. 1, 17, 57; cf. also: si causa appetitus non est sita in nobis, ne ipse quidem appetitus est in nostrā potestate, etc., id. Fat. 17, 40: summam eruditionem Graeci sitam censebant in nervorum vocumque cantibus, id. Tusc. 1, 2, 4: in officio colendo sita vitae est honestas omnis et in neglegendo turpitudo, id. Off. 1, 2, 4: qui omnem vim divinam in naturā sitam esse censet, id. N. D. 1, 13, 35: cui spes omnis in fugā sita erat, Sall. J. 54, 8: in armis omnia sita, id. ib. 51, 4: in unius pernicie ejus patriae sitam putabant salutem, Nep. Epam. 9 et saep.: res omnis in incerto sita est, Plaut. Capt. 3, 4. 4: tu in eo sitam vitam beatam putas? Cic. Tusc. 5, 12, 35: jam si pugnandum est, quo consilio in temporibus situm est, id. Att. 7, 9, 4: laus in medio, Tac. Or. 18.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*teḱ-
- Latinsinō
Proto-Indo-European *tḱéytibf. Proto-Indo-European *tḱey- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *tḱinéti Proto-Italic *sinō Latin sinō From Proto-Italic *sinō, from Proto-Indo-European *tḱi-né-ti, nasal infix present of the root *tḱey- (“to build, cultivate”).