LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

situs1

situs m (genitive sitūs)
Classical[ˈsɪ.tʊs]Ecclesiastical[ˈsiː.tus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. masculinethe manner of lying; the situation, position or site of something
  2. masculinea quarter of the world, region
  3. Late Latinmasculinedescription

Latīnē defined in Latin in our graded readers

in locō positus; templum in monte situm.
situs -a -um — in Mille Verba, Templum Graecum

Declension

declension
formsingularplural
nominativesitussitūs
genitivesitūssituum
dativesituīsitibus
accusativesitumsitūs
ablativesitūsitibus
vocativesitussitūs

sĭtus, ūs, m. sino.
I. (Sino, 1. situs, A.; prop. a being laid or placed, a lying; hence, by meton.)
A. The manner of lying, the situation, local position, site of a thing (class. in sing. and plur.; mostly of localities; syn. positus).
(a). Sing.: terrae, Cic. Tusc. 1, 20, 45: urbem Syracusas elegerat, cujus hic situs esse dicitur, Cic. Verr. 2, 5, 10, § 26: loci, id. Ac. 2, 19, 61: urbis, id. Rep. 2, 11, 22; Caes. B. G. 7, 68; 7, 36; Liv. 9, 24, 2: locorum, Curt. 3, 4, 11; 7, 6, 12: Messana, quae situ moenibus portuque ornata est, Cic. Verr. 2, 4, 2, § 3; cf.: urbes naturali situ inexpugnabiles, Liv. 5, 6; Curt. 3, 4, 2: agri (with forma), Hor. Ep. 1, 16, 4: Africae, Sall. J. 17, 1: castrorum, Caes. B. G. 5, 57; id. B. C. 3, 66: montis, Curt. 8, 10, 3: loca naturae situ invia, id. 7, 4, 4; opp. opus: turrem et situ et opere multum editum, id. 3, 1, 7; 8, 10, 23; cf. Front. Strat. 3, 2, 1: figura situsque membrorum, Cic. N. D. 2, 61, 153; cf.: passeres a rhombis situ tantum corporum differunt, Plin. 9, 20, 36, § 72: Aquilonis, towards the north, id. 16, 12, 23, § 59.—Poet.: exegi monumentum aere perennius Regalique situ pyramidum altius, i. e. the structure (prop. the manner of construction), Hor. C. 3, 30, 2 (cf. the Part. situs, in Tac., = conditus, built; v. sino, P. a. A. 2. c.).—
(b). Plur.: opportunissimi situs urbibus, Cic. Rep. 2, 3, 5; so, oppidorum, Caes. B. G. 3, 12: terrarum, Cic. Div. 2, 46, 97; cf. Hor. Ep. 2, 1, 252: locorum, Cic. Q. Fr. 2, 16, 4: castrorum, Caes. B. G. 7, 83: situs partium corporis, Cic. Ac. 2, 39, 122: revocare situs (foliorum), position, arrangement, Verg. A. 3, 451. —
B. Transf. (= regio), a quarter of the world, region (Plinian): a meridiano situ ad septentriones, Plin. 2, 108, 112, § 245; 2, 47, 48, § 127; 3, 12, 17, § 108; cf. Sill. ad Plin. 16, § 2.—Plur.: (pantherae) repleturae illos situs, Plin. 27, 2, 2, § 7.—
2. Soil (late Lat.): quae loca pingui situ et cultu, Amm. 24, 5, 3.—
3. Description (late Lat.): cujus originem in Africae situ digessimus plene, Amm. 29, 5, 18.—
II. Lit.
1. Rust, mould, mustiness, dust, dirt, etc., that a thing acquires from lying too long in one place (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Cæs.; syn.: squalor, sordes): corrumpor situ, Plaut. Truc. 5, 23; cf.: quae in usu sunt et manum cottidie tactumque patiuntur, numquam periculum situs adeunt, Sen. Ben. 3, 2, 2: tristia duri Militis in tenebris occupat arma situs, Tib. 1, 10, 50: arma squalere situ ac rubigine, Quint. 10, 1, 30: immundo pallida mitra situ, Prop. 4 (5), 5, 70. ne aut supellex vestisve condita situ dilabatur, Col. 12, 3, 5: per loca senta situ, Verg. A. 6, 462: araneosus situs, Cat. 23, 3: immundus, Ov. Am. 1, 12, 30; cf. id. ib. 1, 8, 52; id. Tr. 3, 10, 70: detergere situm ferro, Sil. 7, 534: deterso situ, Plin. Pan. 50: prata situ vetustatis obducta, Col. 2, 18, 2. —
2. Filthiness of the body: genas situ liventes, Poët. ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26 (Com. Rel. p. 225 Rib.: situm inter oris et barba, etc.): en ego victa situ, Verg. A. 7, 452; Ov. M. 7, 290; 7, 303; 8, 802; Luc. 6, 516; Plin. 21, 6, 17, § 33.—
B. Trop.
1. Neglect, idleness, absence of use: indigna est pigro forma perire situ, Ov. Am. 2, 3, 14: et segnem patiere situ durescere campum, Verg. G. 1, 72; Col. 2, 2, 6: gladius usu splendescit, situ rubiginat, App. Flor. 3, p. 351, 32. —
2. Of the mind, a rusting, moulding, a wasting away, dulness, inactivity: senectus victa situ, Verg. A. 7, 440: marcescere otio situque civitatem, Liv. 33, 45 fin.: situ obsitae justitia, aequitas, Vell. 2, 126, 2: quae (mens) in hujusmodi secretis languescit et quendam velut in opaco situm ducit, Quint. 1, 2, 18; cf. id. 12, 5, 2: ne pereant turpi pectora nostra situ, Ov. Tr. 5, 12, 2: depellere situm curis, Stat. S. 5, 3, 34: flebis in aeterno surda jacere situ (carmina), i. e. oblivion, Prop. 1, 7, 18: (verba) priscis memorata Catonibus Nunc situs informis premit et deserta vetustas, Hor. Ep. 2, 2, 118; cf.: verborum situs, Sen. Ep. 58, 3: nec umquam passure situm, Stat. Th. 3, 100: passus est leges istas situ atque senio emori, Gell. 20, 1, 10.

Origins

  1. Proto-Indo-European*teḱ-
  2. Latinsitus

Proto-Indo-European *tḱéytibf. Proto-Indo-European *tḱey- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *tḱinéti Proto-Italic *sinō Latin sinō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin situs From sinō + -tus (forming action nouns).

Descendants
  • Catalansiti
  • Englishsitus
  • Englishin situ
  • Frenchsitefrom Old French site
  • Englishsitefrom Old French site
  • Italiansito
  • Portuguesesítio
  • Spanishsitio
  • Indonesiansitus
noun · masculinefourth declension
situs2
situs m (genitive sitūs)
Classical[ˈsɪ.tʊs]Ecclesiastical[ˈsiː.tus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. masculinedecay, rust, mould, mustiness, dust, dirt; soil
  2. masculinefilthiness of the body
  3. figurativelymasculineneglect, idleness, absence of use
  4. figurativelymasculinea rusting, moulding or wasting away, dullness, inactivity

Declension

declension
formsingularplural
nominativesitussitūs
genitivesitūssituum
dativesituīsitibus
accusativesitumsitūs
ablativesitūsitibus
vocativesitussitūs

Origins

According to De Vaan, from Proto-Indo-European *dʰgʷʰi-téw-s, from Proto-Indo-European *dʰgʷʰey- (“to decline, perish”).

Descendants
  • Italiansito
verbfirst/second-declension participle
situs3
situs (feminine sita, neuter situm)
Classical[ˈsɪ.tʊs]Ecclesiastical[ˈsiː.tus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. participlepermitted, allowed, suffered, having been permitted
  2. participleput, laid or set down, having been set down
  3. broadlyparticipleplaced, set, lying, situated, positioned, sited
  4. broadlyparticiplelying, laid, buried, interred
  5. broadlyparticiplebuilt, founded
  6. figurativelyparticipleplaced, situated, present, ready
  7. figurativelyparticipledependent upon

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

urbs in sinu sita est
the city is situate on a bay.

sĭtus, a, um, Part. and P. a. of sino.

Origins

  1. Proto-Indo-European*teḱ-
  2. Latinsitus

Proto-Indo-European *tḱéytibf. Proto-Indo-European *tḱey- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *tḱinéti Proto-Italic *sinō Latin sinō Latin situs Perfect passive participle of sinō (“to put, lay, set down; usually let, suffer, permit”).

Quick answers

What does situs mean in Latin?
situs, a noun, means “the manner of lying; the situation, position or site of something; a quarter of the world, region”.
What is the genitive of situs?
The genitive singular is sitūs. situs is masculine, fourth declension.
How do you pronounce situs?
In classical Latin, [ˈsɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsiː.tus].
Where does situs come from?
Proto-Indo-European *teḱ- → Latin situs.