verbfirst conjugation
significō
significō (present infinitive significāre, perfect active significāvī, supine significātum)
Classical[sɪŋˈnɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[siɲˈɲiː.fi.ko]
significāns pres. act. ptcp.Mille Verba core vocabulary
Meaning
- to show, express, signify, point out
Cum in omnibus enim rēbus, tum maximē etiam in architectūrā haec duo īnsunt: quod significātur et quod significat.
Indeed, as in all subjects, then likewise most especially in architecture, there are these two matters: what is being signified and what is signifying.c. 80 BCE – 15 BCE, Vitruvius, De Architectura 1.1 - to portend, prognosticate
- to call, name
- to mean, import
Latīnē defined in Latin in our graded readers
signō mōnstrō quid velim; etiam verbum rem significat.significō -āre — in Mille Verba, Schola
id est, valetsignificō -āre — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 1
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | significō | significābam | significābō | significāvī | significāveram | significāverō significārō |
| 2nd sg. | significās | significābās | significābis | significāvistī significāstī | significāverās significārās | significāveris |
| 3rd sg. | significat | significābat | significābit | significāvit | significāverat significārat | significāverit significārit |
| 1st pl. | significāmus | significābāmus | significābimus | significāvimus | significāverāmus | significāverimus significārimus |
| 2nd pl. | significātis | significābātis | significābitis | significāvistis significāstis | significāverātis significārātis | significāveritis significāritis |
| 3rd pl. | significant | significābant | significābunt | significāvērunt significāvēre, significārunt | significāverant significārant | significāverint significārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | significem | significārem | significāverim significārim | significāvissem significāssem |
| 2nd sg. | significēs | significārēs | significāverīs | significāvissēs significāssēs |
| 3rd sg. | significet | significāret | significāverit significārit | significāvisset significāsset |
| 1st pl. | significēmus | significārēmus | significāverīmus significārīmus | significāvissēmus significāssēmus |
| 2nd pl. | significētis | significārētis | significāverītis significārītis | significāvissētis significāssētis |
| 3rd pl. | significent | significārent | significāverint significārint | significāvissent significāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | significor | significābar | significābor |
| 2nd sg. | significāris significāre | significābāris significābāre | significāberis significābere |
| 3rd sg. | significātur | significābātur | significābitur |
| 1st pl. | significāmur | significābāmur | significābimur |
| 2nd pl. | significāminī | significābāminī | significābiminī |
| 3rd pl. | significantur | significābantur | significābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | significer | significārer |
| 2nd sg. | significēris significēre | significārēris significārēre |
| 3rd sg. | significētur | significārētur |
| 1st pl. | significēmur | significārēmur |
| 2nd pl. | significēminī | significārēminī |
| 3rd pl. | significentur | significārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | significā | significāre |
| pres. 2nd pl. | significāte | significāminī |
| fut. 2nd sg. | significātō | significātor |
| fut. 3rd sg. | significātō | significātor |
| fut. 2nd pl. | significātōte | — |
| fut. 3rd pl. | significantō | significantor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | significāre | significārī |
| perfect infinitive | significāvisse significāsse | significātum esse |
| future infinitive | significātūrum esse | significātum īrī |
| present participle | significāns significante, significantem, significantēs, significantī, significantia, significantibus, significantis, significantīs, significantium | — |
| perfect participle | — | significātus significāta, significātā, significātae, significātam, significātārum, significātās, significātī, significātōrum, significātōs |
| future participle | significātūrus significātūra, significātūrā, significātūrae, significātūram, significātūrārum, significātūrās, significātūre, significātūrī, significātūrīs, significātūrō, significātūrōrum, significātūrōs, significātūrum | significandus significanda, significandā, significandae, significandam, significandārum, significandās, significande, significandīs, significandōrum, significandōs |
gerundsignificandī, significandō, significandumsupinesignificātum, significātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- leviter significare aliquid
- to hint vaguely at a thing.
- significare aliquem or aliquid
- to allude to a person or thing (not alludere).
- quid significat, sonat haec vox?
- what is the meaning, the original sense of this word?
- idem valere, significare, declarare
- to have the same meaning.
- vox, nomen carendi or simply carere hoc significat (Tusc. 1. 36. 88)
- the word carere means...
signĭfĭco, āvi, ātum, 1 (
I. In gen., to show by signs; to show, point out, express, publish, make known, indicate; to intimate, notify, signify, etc. (freq. and class.; syn.: monstro, declaro, indico).
(a). With acc.:
aliquid alicui, Plaut. Rud. 4, 1, 5: hoc mihi significasse et annuisse visus est, Cic. Verr. 2, 3, 91, § 213: quae significari ac declarari volemus, id. de Or. 3, 13, 49: gratulationem, id. Att. 4, 1, 5: stultitiam, id. Agr. 2, 12, 30: deditionem, Caes. B. G. 7, 40: timorem fremitu et concursu, id. ib. 4, 14: vir, quem ne inimicus quidem satis in appellando significare poterat, Cic. Font. 17, 39 (13, 29): aliquid per gestum, Ov. Tr. 5, 10, 36 et saep.— With two acc. (rare): ut eorum ornatus in his regem neminem significaret, Nep. Ages. 8, 2; id. Them. 2, 7.—(b). With object clause: hoc tibi non significandum solum, sed etiam declarandum arbitror, nihil mihi esse potuisse tuis litteris gratius, Cic. Fam. 5, 13, 2; cf. id. Mil. 2, 4:
provocationem a regibus fuisse significant nostri augurales, id. Rep. 2, 31, 54: se esse admodum delectatos, id. ib. 3, 30, 42: omnes voce significare coeperunt, sese, etc., Caes. B. G. 2, 13; 4, 3; cf.: hoc significant, sese ad statuas tuas pecuniam contulisse, Cic. Verr. 2, 2, 60, § 148.—(g). With rel. or interrog.-clause:
neque unde, nec quo die datae essent (litterae), aut quo tempore te exspectarem, significabant, Cic. Fam. 2, 19, 1: nutu significat, quid velit, Ov. M. 3, 643: (anseres et canes) aluntur in Capitolio, ut significent, si fures venerint, etc., Cic. Rosc. Am. 20, 56: significare coeperunt, ut dimitterentur, Caes. B. C. 1, 86.—(d). With de:
significare de fugā Romanis coeperunt, Caes. B. G. 7, 26: est aliquid de virtute significatum tuā, Cic. Planc. 21, 52.—(ε) Absol.: diversae state ... Neve inter vos significetis, Plaut. Truc. 4, 3, 14: significare inter sese coeperunt, Cic. de Or. 1, 26, 122: ut quam maxime significem, id. Tusc. 2, 20, 46: ut fumo atque ignibus significabatur, Caes. B. G. 2, 7 fin.: ubi major atque illustrior incidit res, clamore per agros regionesque significant, id. ib. 7, 3.—II. In partic.
A. To betoken, prognosticate, foreshow, portend, mean (syn. praedico):
futura posse a quibusdam significari, Cic. Div. 1, 1, 2: quid haec tanta celeritas festinatioque significat? id. Rosc. Am. 34, 97: quid sibi significent, trepidantia consulit exta, Ov. M. 15, 576; cf.: quid mihi significant ergo mea visa? id. ib. 9, 495: significet placidos nuntia fibra deos, Tib. 2, 1, 25: quae fato manent, quamvis significata, non vitantur, Tac. H. 1, 18.—2. To betoken a change of weather (post-Aug.):
ventus Africus tempestatem significat, etc., Col. 11, 2, 4 sq.: serenos dies (luna), Plin. 18, 35, 79, § 348: imbrem (occasus Librae), id. ib. 26, 66, § 246.—Absol.: terreni ignes proxime significant, Plin. 18, 35, 84, § 357.—B. To call, name:
quod Antoninum filium suum ipse significari voluit, Capitol. Gord. 16.—C. To mean, import, signify; of words:
carere hoc significat, egere eo, quod habere velis, etc., Cic. Tusc. 1, 36, 88: multa verba aliud nunc ostendunt, aliud ante significabant, ut hostis, Varr. L. L. 5, § 3 Müll.; 9, § 85 ib.: videtis hoc uno verbo unde significare res duas, et ex quo et a quo loco, Cic. Caecin. 30, 88.—Of a fable: haec significat fabula dominum videre plurimum, Phaedr. 2, 8, 27; 4, 10, 16.— Hence, signĭfĭcans, antis, P. a., in rhet. lang., of speech, full of meaning, expressive, significant; graphic, distinct, clear: locorum dilucida et significans descriptio, Quint. 9, 2, 44: verba, id. 11, 1, 2; cf. id. 4, 2, 36; 4, 2, 8, prooem. § 31: demonstratio, Plin. 8, 40, 61, § 147.—Transf., of orators: Atticos esse lucidos et significantes, Quint. 12, 10, 21.—Comp.: quo nihil inveniri possit significantius, Quint. 8, 2, 9; 8, 6, 6.— Sup.: significantissimum vocabulum, Gell. 1, 15, 17.—Adv.: signĭfĭcanter, clearly, distinctly, expressly, significantly, graphically: breviter ac significanter ordinem rei protulisse, Quint. 11, 1, 53: rem indicare (with proprie), id. 12, 10, 52: dicere (with ornate), id. 1, 7, 32.—Comp.: apertius, significantius dignitatem alicujus defendere, Cic. Fam. 3, 12, 3: narrare, Quint. 10, 1, 49: disponere, id. 3, 6, 65: appellare aliquid (with consignatius), Gell. 1, 25, 8: dicere (with probabilius), id. 17, 2, 11.— Sup., Pseudo Quint. Decl. 247.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sīgnificō āvī, ātus, āre
signum+2 FAC-, to make signs, show by signs, show, point out, express, publish, make known, indicate, intimate, notify, signify : inter se: ut fumo atque ignibus significabatur, Cs.: verbo sententiam tuam: hoc mihi: quae significari ac declarari volemus: deditionem, Cs.: Per gestum res est significanda mihi, O.: ut eorum ornatus in his regem neminem significaret, N.: nihil se te invitā dicere: omnes voce significare coeperunt, sese, etc., Cs.: omnibus rebus populus R. significat quid sentiat: quid velit, O.: ut dimitterentur, Cs.: de fugā Romanis, Cs.— To betoken, prognosticate, foreshow, portend, mean : futura: quid haec tanta celeritas significat?: Quid sibi significent, trepidantia consulit exta, O.— To mean, import, signify : videtis hoc uno verbo ‘unde’ significari duas res, et ex quo et a quo: significat fabula Dominum videre plurimum, Ph.
Origins
From signum (“token, sign”) + -i- + -ficō (“do, make”). Collateral form significor.
Descendants
- Catalansignificar
- Frenchsignifierfrom Old French senefier
- Englishsignifyfrom Old French senefier
- Occitansignifiarfrom Old French senefier
- Occitansinhifiarfrom Old French senefier
- Italiansignificare
- Occitansignificarfrom Old Occitan significar
- Occitansinhificarfrom Old Occitan significar
- Portuguesesignificarfrom Old Galician-Portuguese significar
- Romaniansemnifica
In English words that came into English from significō
- significantsignificans
- signifysignificare
- significancesignificantia
- significationsignificātiō
- presignifypraesignificare
- significatesignificatus
- significancysignificantia
- significavitsignificāvit