adjectivefirst/second-declension adjective
significātorius
significātorius (feminine significātoria, neuter significātorium, adverb significātorie)
Classical[sɪŋ.nɪ.fɪ.kaːˈtɔ.ri.ʊs]Ecclesiastical[siɲ.ɲi.fi.kaˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivedenoting, signifying.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | significātorius | significātoria | significātorium |
| genitive | significātoriī | significātoriae | significātoriī |
| dative | significātoriō | significātoriae | significātoriō |
| accusative | significātorium | significātoriam | significātorium |
| ablative | significātoriō | significātoriā | significātoriō |
| vocative | significātorie | significātoria | significātorium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | significātoriī | significātoriae | significātoria |
| genitive | significātoriōrum | significātoriārum | significātoriōrum |
| dative | significātoriīs | significātoriīs | significātoriīs |
| accusative | significātoriōs | significātoriās | significātoria |
| ablative | significātoriīs | significātoriīs | significātoriīs |
| vocative | significātoriī | significātoriae | significātoria |
signĭfĭcātōrĭus, a, um, adj. id.,
I. denoting, signifying, significatory (late Lat.); with gen. (like significativus):
verbum factitationis significatorium, Tert. adv. Herm. 32; Ambros. Incarn. Dom. Sacr. § 98.In English words that came into English from significātorius
- significatorysignificātorius