LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

scrīptiō

scrīptiō f (genitive scrīptiōnis)
Classical[ˈskriːp.ti.oː]Ecclesiastical[ˈskrip.t͡si.o]

Meaning

  1. writing
  2. composition

Declension

declension
formsingularplural
nominativescrīptiōscrīptiōnēs
genitivescrīptiōnisscrīptiōnum
dativescrīptiōnīscrīptiōnibus
accusativescrīptiōnemscrīptiōnēs
ablativescrīptiōnescrīptiōnibus
vocativescrīptiōscrīptiōnēs

scriptĭo, ōnis, f. id.,
I. a writing (almost confined to Cic.). *
I. In gen., the art of writing: quae (lippitudo) impediat scriptionem meam, Cic. Att. 10, 17, 2.—
II. In partic.
A. A composing in writing, composition: nulla res tantum ad dicendum proficit, quantum scriptio, Cic. Brut. 24, 92: causam scriptione dignam, id. Fam. 9, 12, 2: instituta scriptio, id. de Or. 2, 1, 5: genus scriptionis, id. Inv. 1, 12, 17; cf. id. Or. 11, 37: ex scriptione interpretari, according to the letter, literally, id. Inv. 1, 38, 68. —Plur.: impulsi sumus ad philosophiae scriptiones, Cic. Tusc. 5, 41, 121 (also ap. Non. 174, 19).—*
B. A note, bond: avarus fenerator spe lucri Rem scriptione duplicarat, Varr. ap. Non. 174, 17.

Origins

  1. Proto-Indo-European*(s)ker-?
  2. Proto-Indo-European*(s)kreybʰ-
  3. Proto-Indo-European*(s)kréybʰeti
  4. Proto-Italic*skreiβō
  5. Latinscrīptiō

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin scrīptiō From scrībō (“to write”) + -tiō.

Descendants
  • Indonesianskripsifrom Dutch scriptie

In English words that came into English from scrīptiō

  • superscriptionsuperscriptio

Quick answers

What does scrīptiō mean in Latin?
scrīptiō, a noun, means “writing; composition”.
What is the genitive of scrīptiō?
The genitive singular is scrīptiōnis. scrīptiō is feminine, third declension.
How do you pronounce scrīptiō?
In classical Latin, [ˈskriːp.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈskrip.t͡si.o].
Where does scrīptiō come from?
Proto-Indo-European *(s)ker-? → Proto-Indo-European *(s)kreybʰ- → Proto-Indo-European *(s)kréybʰeti → Proto-Italic *skreiβō → Latin scrīptiō.