noun · neutersecond declension
scrīptum
scrīptum n (genitive scrīptī)
Classical[ˈskriːp.tũː]Ecclesiastical[ˈskrip.tum]
Meaning
- text; anything written, writing
In the readers how our graded readers gloss it
writing
scrīptum -ī (n) — in De Bello Gallico III
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | scrīptum | scrīpta |
| genitive | scrīptī | scrīptōrum |
| dative | scrīptō | scrīptīs |
| accusative | scrīptum | scrīpta |
| ablative | scrīptō | scrīptīs |
| vocative | scrīptum | scrīpta |
scriptum, i, v. scribo
I. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
scrīptum ī, n
P. n. of scribo, something drawn, a space enclosed by lines : duodecim scriptis ludere, i. e. upon a draught-board divided into twelve sections.—A written composition, writing, treatise, book, work : de harum valvarum pulchritudine scriptum relinquere: scripta de deorum numine reliquisse: ut quae secum commentatus esset, ea sine scripto verbis eisdem redderet, without notes : oratio dicta de scripto est, read from a manuscript : laudavit pater scripto meo, in a speech written by me : eorum scriptis se oblectent, writings : Lucili scripta legentes, H.: Debueram scripto certior esse tuo, O.— A written text, literal meaning, letter : legis: multa contra scriptum pro aequo et bono dixit, etc., against the letter of the law : cum scripto ipso dissentire.
Origins
- Proto-Indo-European*(s)ker-?
- Proto-Indo-European*(s)kreybʰ-
- Proto-Indo-European*(s)kréybʰeti
- Proto-Italic*skreiβō
- Latinscrīptum
Latin scrīptum Perfect participle of scrībō (“write”).
Descendants
- Catalanescrit
- Frenchécrit
- GermanSkript, Skriptum
- Italianscritto
- Portugueseescrito
- Romanianscript
- Spanishescrito
- Englishscript
- Venetanscrito
- Proto-West Germanic*skrifti