noun · femininethird declension
satiās
satiās f (genitive satiātis)
Meaning
- sufficiency, abundance, plentifulness
- satisfied desire, satiety; loathing, disgust
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | satiās | satiātēs |
| genitive | satiātis | satiātum |
| dative | satiātī | satiātibus |
| accusative | satiātem | satiātēs |
| ablative | satiāte | satiātibus |
| vocative | satiās | satiātēs |
sătĭas, ātis (collat. form sătĭes, Juvenc. 1, 637:
I.
ad satiem, id. 3, 216; abl. satie, Plin. 8, 51, 77, § 209), f. satis, a sufficiency, abundance, plentifulness. I. In gen. (mostly ante- and post-class.; not found in Cic. or Cæs.; commonly used only in nom. sing., the other cases being taken from satietas): quorum crudelitatem numquam ulla explet satias sanguinis, Att. ap. Non. 172, 7 (Trag. Rel. p. 133 Rib.); cf. id. ap. Cic. N. D. 3, 38, 90 (v. Charis. p. 70 P., and l. l. p. 188 Rib.):
fessus satiate videndi, Lucr. 2, 1038: haec juvabant Cum satiate cibi, along with abundance of food, i. e. after eating sufficiently, id. 5, 1391: ut hodie ad litationem huic suppetat satias Jovi, * Plaut. Ps. 1, 3, 100: frumenti ex inopiā gravi satias facta, Sall. Fragm. ap. Non. 172, 13 (Hist. 2, 29 Dietsch): fructibus omnium generum ita subnascentibus ut numquam satias voluptatibus desit, Plin. 5, 1, 1, § 6; Macr. S. 7, 12, 21: ad satiatem terra ferarum Nunc etiam scatit, in abundance, abundantly, Lucr. 5, 39.—II. In partic., subject., satisfied desire, satiety; a loathing, disgust (ante-class. and since the Aug. period, but not in Quint.; cf.
, on the other hand, satietas): satias jam tenet Studiorum istorum, Ter. Hec. 4, 2, 18: omnium rerum, Lucil. ap. Non. 172, 14: sicubi eum satias Hominum aut negoti si quando odium ceperat, Ter. Eun. 3, 1, 14; so (corresp. with odium) id. Eun. 5, 5, 3; (with taedium), Tac. A. 16, 16: si forte jam satias amoris in uxore ex multā copiā cepisset, Liv. 30, 3 Drak. N. cr.: satias capit aliquem, Tac. A. 3, 30 fin.; Macr. S. 7, 12 med.: vini, Liv. 25, 23 fin. Drak. N. cr.; Tac. A. 3, 54.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
satiās —, f
satis.—Only nom. sing, a sufficiency, abundance, plentifulness : dabitur satias supplici, full satisfaction , Att. ap. C.— Satisfied desire, satiety, weariness, loathing : Studiorum istorum, T.: satias amoris in uxore, L.
Origins
Noun form of satis, articulated with satiēs and satietās.