LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation, no perfect or supine stems

rigeō

rigeō (present infinitive rigēre)
Classical[ˈrɪ.ɡe.oː]Ecclesiastical[ˈriː.d͡ʒe.o]
rigēns pres. act. ptcp.

Meaning

  1. to be stiff or numb; stiffen
  2. to stand upright; stand on end
  3. to remain unmoved or inert

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 2 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.rigeōrigēbamrigēbō———
2nd sg.rigēsrigēbāsrigēbis———
3rd sg.rigetrigēbatrigēbit———
1st pl.rigēmusrigēbāmusrigēbimus———
2nd pl.rigētisrigēbātisrigēbitis———
3rd pl.rigentrigēbantrigēbunt———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.rigeamrigērem——
2nd sg.rigeāsrigērēs——
3rd sg.rigeatrigēret——
1st pl.rigeāmusrigērēmus——
2nd pl.rigeātisrigērētis——
3rd pl.rigeantrigērent——
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.rigeorrigēbarrigēbor
2nd sg.rigēris
rigēre
rigēbāris
rigēbāre
rigēberis
rigēbere
3rd sg.rigēturrigēbāturrigēbitur
1st pl.rigēmurrigēbāmurrigēbimur
2nd pl.rigēminīrigēbāminīrigēbiminī
3rd pl.rigenturrigēbanturrigēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.rigearrigērer
2nd sg.rigeāris
rigeāre
rigērēris
rigērēre
3rd sg.rigeāturrigērētur
1st pl.rigeāmurrigērēmur
2nd pl.rigeāminīrigērēminī
3rd pl.rigeanturrigērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.rigērigēre
pres. 2nd pl.rigēterigēminī
fut. 2nd sg.rigētōrigētor
fut. 3rd sg.rigētōrigētor
fut. 2nd pl.rigētōte—
fut. 3rd pl.rigentōrigentor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverigērerigērī
perfect infinitiverigisse—
present participlerigēns
rigente, rigentem, rigentēs, rigentī, rigentia, rigentibus, rigentis, rigentīs, rigentium
—
future participle—rigendus
rigenda, rigendā, rigendae, rigendam, rigendārum, rigendās, rigende, rigendīs, rigendōrum, rigendōs
gerundrigendī, rigendō, rigendum

rĭgĕo, ēre, v. n. prob. kindr. with ῥιγέω, frigeo,
I. to be stiff or numb; to stiffen (syn.: concresco, conglacio).
I. Lit. (class.).
1. With cold: frigore, Lucr. 3, 891; Cic. Tusc. 1, 28, 69 (opp. uri calore): gelu, Liv. 21, 32; Plin. Ep. 5, 6, 30; id. Pan. 82, 5: prata rigent, Hor. C. 4, 12, 3: stagnum, Col. 8, 17, 2: corpora omnibus, Liv. 21, 54; cf. poet.: horridus December, Mart. 7, 95.—
2. Of any physical stiffness: gelido comae terrore rigebant, stood on end, bristled up, Ov. M. 3, 100; so, ora indurata, id. ib. 14, 503: ardua cervix (with horrent setae), id. ib. 8, 284: cerealia dona rigent, i. e. are hardened into gold, id. ib. 11, 122: vestes auroque ostroque, are stiff, stand out, Verg. A. 11, 72; cf.: terga boum plumbo insuto ferroque, id. ib. 5, 405: manicae ex auro, Sil. 4, 155: signa, Lucr. 5, 1427.—
II. Poet., transf., to stand stiff or upright: (pars summa scopuli) riget, Ov. M. 4, 526; 6, 573: late riget Tmolus, id. ib. 11, 150: sine frondibus arbos, id. ib. 13, 691: illitterati num minus nervi rigent? Hor. Epod. 8, 17.—
III. Trop., to remain unmoved, inert (very rare): feritas immota riget, Mart. 5, 31, 5. —Hence, rĭgens, entis, P. a., stiff, inflexible, rigid, unbending (mostly post-class.).
1. Lit.: secui madidas ungue rigente genas, Ov. H. 5, 72: lorica ex aere, Verg. A. 8, 621: aqua, i. e. frozen, Mart. 14, 117: pars mundi ipsis aquilonis conceptaculis rigentissima, Sol. 15: caput (with praedurum), rigid, Quint. 11, 3, 69; cf. id. 2, 13, 9: interque rigentes (partes terrae), Tib. 4, 1, 165: gelu flumina, Plin. Pan. 82, 5.—
2. Trop., stubborn, inflexible, unyielding: animus, Sen. Hippol. 413; cf.: vir tot malis, id. Thyest. 304.

Origins

From Proto-Italic *rigēō, from Proto-Indo-European *Hreyǵ- (“to bind”); see also Middle High German ric (“string, band”) and Old Irish riag (“a type of torture”).

In English words that came into English from rigeō

  • rigidrigidus
  • rigidityrigiditas
  • rigorousrigōrōsus
  • rigourrigor
  • rigescentrigescens
  • rigoristrigor

Quick answers

What does rigeō mean in Latin?
rigeō, a verb, means “to be stiff or numb; stiffen; to stand upright”.
What are the principal parts of rigeō?
rigeō, rigēre (second conjugation, no perfect or supine stems).
How do you pronounce rigeō?
In classical Latin, [ˈrɪ.ɡe.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈriː.d͡ʒe.o].
Which English words come from rigeō?
English words that go back to Latin rigeō include rigid, rigour, rigescent, rigorist, rigidity and rigorous.