LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation, no passive, no supine stem

prōmineō

prōmineō (present infinitive prōminēre, perfect active prōminuī)
Classical[proːˈmɪ.ne.oː]Ecclesiastical[proˈmiː.ne.o]
prōminēns pres. act. ptcp.

Meaning

  1. to stand or jut out; to project, overhang; to be prominent
  2. figurativelyto bend or reach out (for), extend (to)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 2 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōmineōprōminēbamprōminēbōprōminuīprōminueramprōminuerō
2nd sg.prōminēsprōminēbāsprōminēbisprōminuistīprōminuerāsprōminueris
3rd sg.prōminetprōminēbatprōminēbitprōminuitprōminueratprōminuerit
1st pl.prōminēmusprōminēbāmusprōminēbimusprōminuimusprōminuerāmusprōminuerimus
2nd pl.prōminētisprōminēbātisprōminēbitisprōminuistisprōminuerātisprōminueritis
3rd pl.prōminentprōminēbantprōminēbuntprōminuērunt
prōminuēre
prōminuerantprōminuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōmineamprōminēremprōminuerimprōminuissem
2nd sg.prōmineāsprōminērēsprōminuerīsprōminuissēs
3rd sg.prōmineatprōminēretprōminueritprōminuisset
1st pl.prōmineāmusprōminērēmusprōminuerīmusprōminuissēmus
2nd pl.prōmineātisprōminērētisprōminuerītisprōminuissētis
3rd pl.prōmineantprōminērentprōminuerintprōminuissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōminē—
pres. 2nd pl.prōminēte—
fut. 2nd sg.prōminētō—
fut. 3rd sg.prōminētō—
fut. 2nd pl.prōminētōte—
fut. 3rd pl.prōminentō—
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōminēre—
perfect infinitiveprōminuisse—
present participleprōminēns
prōminente, prōminentem, prōminentēs, prōminentī, prōminentia, prōminentibus, prōminentis, prōminentīs, prōminentium
—
gerundprōminendī, prōminendō, prōminendum

prō-mīnĕo, ŭi, 2, v. n.,
I. to stand or jut out, be prominent, to overhang, project (not in Cic.; cf. Moser ad Cic. Rep. 3, 7, p. 352 ext.; syn.: exsto, emineo).
I. Lit.: Phaselis prominet penitus in altum, Liv. 37, 23: collis prominens, id. 27, 48: in pontum, Ov. M. 13, 778: coma prominet in vultus, id. ib. 13, 845: ante frontem, Plin. 8, 32, 50, § 176: ursis ungues prominent, id. 8, 36, 54, § 126: qui (dentes elephantorum) prominent, id. 11, 37, 62, § 165: nemorum coma gelido prominet Algido, Hor C. 1, 21, 6: cum promineret ore, quantum, etc., id. Epod. 5, 35; Val. Fl. 7, 30: matres familiae pectore nudo prominentes, bending forward, * Caes. B. G. 7, 47, 5.—
II. Trop., to reach out, extend to any thing, come forth: quae (justitia) nec sibi tantum conciliata sit nec occulta, sed foras tota promineat, Cic. Rep. 3, 7, 10: maxima pars ejus (gloriae) in memoriam ac posteritatem promineat, Liv. 28, 43, 5.—Hence, prōmĭnens, entis, P. a., prominent: oculi, Plin. 11, 37, 53, § 141: figurae signorum, Vitr 6, 2.— Comp.: prominentiore caudā, Plin. 10, 3, 3, § 7.—Subst.: prōmĭnens, entis, n., a prominent part: in prominenti litoris, Tac. A. 1, 53.—Plur.: prominentia montium, Tac. A. 2, 16.—Adv.: prōmĭnenter, in a prominent manner.—Comp.: prominentius a lecto, Cael. Aur. Acut. 1, 11, 90; id. Tard. 2, 4, 73.

Origins

From prō- + *mineō (“project, jut”), from Proto-Indo-European *men- (“to stand out”).

In English words that came into English from prōmineō

  • promontoryprōmontōrium

Quick answers

What does prōmineō mean in Latin?
prōmineō, a verb, means “to stand or jut out; to project, overhang; to be prominent”.
What are the principal parts of prōmineō?
prōmineō, prōminēre, prōminuī (second conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce prōmineō?
In classical Latin, [proːˈmɪ.ne.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈmiː.ne.o].