LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

pecūnia

pecūnia f (genitive pecūniae)
Classical[pɛˈkuː.ni.a]Ecclesiastical[peˈkuː.ni.a]
№ 530 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. money
    Sī pecūniam habērem, pānem emerem.If I had money, I would buy bread.
    Catapultam habeo. Nisi pecuniam omnem mihi dabis, ad caput tuum saxum immane mittam.I have a catapult. Unless you give me all of the money, I will fling an enormous rock at your head.
  2. wealth
  3. figurativelycash, ready money, liquid wealth

Latīnē defined in Latin in our graded readers

nummī omnēs; quā emimus et vendimus.
pecūnia -ae f — in Mille Verba, Tempus et Numerī
money
pecūnia — in Seneca, ch. I

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Pecunia · Nummus · Moneta

Pecunia (from παχύνω) is money, as a collective expression; nummus (νόμιμος) a piece of money, in reference to its value and currency; moneta, a coin in reference to its coinage and appearance. (vi. 240.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativepecūniapecūniae
genitivepecūniaepecūniārum
dativepecūniaepecūniīs
accusativepecūniampecūniās
ablativepecūniāpecūniīs
vocativepecūniapecūniae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

pecuniam solvere
to pay money.
ratio pecuniarum
finance; money-matters.
laborare de pecunia
to have pecuniary difficulties.
pecunia iacet otiosa
the money is bringing in no interest, lies idle.
pecuniam alicui debere
to owe some one money.
pecuniam alicui legare
to leave money to a person in one's will.
pecunia multare aliquem
to condemn some one to a fine.
pecunia exigua or tenuis
little money.
24 more phrases
pecunia in nominibus est
money is outstanding, unpaid.
pecuniam creditam solvere
to repay a loan.
pecuniam exigere (acerbe)
to demand payment.
fides et ratio pecuniarum
credit and financial position.
stipem (pecuniam) conferre
to contribute alms.
pecuniam alicui mutuam dare
to lend money to some one.
pecuniam in nominibus habeo
I have money owing me.
pecuniam erogare (in classem)
to spend money.
pecuniam cogere a civitatibus
to extort money from the communities.
pecuniam collocare in aliqua re
to put money in an undertaking.
avertere pecuniam (Verr. 2. 1. 4)
to embezzle money.
pecuniam numerare alicui (Att. 16. 16)
to pay cash.
in maximas angustias (pecuniae) adduci
to be reduced to extreme financial embarrassment.
pecunia publica, quae ex metallis redit
the public income from the mines.
pecunia magna, grandis (multum pecuniae)
much money.
pecuniam fenore occupare (Flacc. 21. 54)
to put out money at interest.
pecuniam mutuari or sumere mutuam ab aliquo
to borrow money from some one.
effundere, profundere pecuniam, patrimonium
to squander one's money, one's patrimony.
pecuniam alicui credere (sine fenore, usuris)
to lend some one money (without interest).
accusare aliquem peculatus, pecuniae publicae
to accuse some one of malversation, embezzlement of public money.
magnas pecunias ex aliqua re (e.g. ex metallis) facere
to have a large income from a thing (e.g. from mines).
pecuniam insumere in aliquid or consumere in aliqua re
to devote money to a purpose.

pĕcūnĭa, ae (on the oldest inscrr., also written PEQVNIA, as PEQVDES, PEQVLIVM), f. pecus, because the wealth of the ancients consisted in cattle: pecus, a quo pecunia universa, quod in pecore pecunia tum consistebat pastoribus, Varr. L. L. 5, § 95 Müll.; cf. Fest. s. v. peculatus, p. 212 and 213 Müll.,
I. property, riches, wealth (cf.: divitiae, res, bona, etc.).
I. In gen.: pecunia sacrificium fieri dicebatur, cum frugum fructuumque causā mola pura offerebatur in sacrificio, quia omnis res familiaris, quam nunc pecuniam dicimus, ex his rebus constaret, Fest. p. 244 and 245 Müll.: SI FVRIOSVS EST AGNATORVM GENTILIVMQVE IN EO PECVNIAQVE EIVS POTESTAS ESTO, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Inv. 2, 50, 148; ib. ap. Ulp. Fragm. tit. 11, § 14: QVI CORONAM PARIT IPSE PECVNIAVE EIVS VIRTVTIS ERGO DVITOR EI, Fragm. XII. Tab. ap. Plin. 21, 3, 5, § 7: pecuniam facere, to accumulate property, Cic. Div. 1, 49, 111: in alienam pecuniam invadere, id. Rosc. Am. 2, 6: ut pecunia fortunisque nostris contentus sit, id. ib. 3, 7: familiae aliquot cum mapalibus pecoribusque suis (ea pecunia illis est), etc., Liv. 29, 31.—
II. In partic., money (syn.: argentum, nummus): qui dabant olim pecuniam, non adnumerabant eam, sed appendebant, Gai. Inst. 1, 122: praesenti pecuniā mercari aliquid, Plaut. Capt. 2, 2, 8: omnia vaenibunt praesenti pecuniā, id. Men. 5, 9, 97: pecunia numerata, Cic. Top. 13, 53: pecunia publica ex aerario erogata, Cic. Verr. 2, 3, 71, § 165: certa, a specified sum, id. Rosc. Com. 5, 14: potestas pecuniae conficiendae, id. Agr. 2, 13, 33: permagnam ex illā re pecuniam confici posse, Cic. Verr. 1, 52, 138: pecuniam cogere a civitatibus, id. ib. 2, 3, 73, § 171: pecuniam numerare alicui ab aerario, id. ib. 2, 3, 76, § 177: pecuniam publicam domum suam convertere, id. ib. 2, 3, 76, § 176: pecunias civitatibus distribuere ... avertere atque auferre, id. ib. 2, 3, 73, § 171: devorare pecuniam publicam, id. ib. 2, 3, 76, § 177: pecuniam alicui dissolvere, id. ib. 2, 3, 77, § 180: solvere alicui, id. Att. 5, 21, 10: pecunias conferre ad statuas, Cic. Verr. 2, 3, 77, § 180: alicui conferre in usum ejus, id. Fl. 23, 55: transferre in quaestum et fenerationem, id. ib. 23, 56: deferre alicui, id. ib. 23, 55: credita nobis, id. ib.: gravi fenore occupare, id. ib. 25, 59: collocatam habere, id. Imp. Pomp. 7, 18: ex aerario exhaurire, ex vectigalibus redigere, id. Agr. 2, 36, 88: exige pecuniam a civitatibus, Cic. Verr. 2, 3, 87, § 202: ab sociis maximam pecuniam auferre, id. ib. 2, 3, 96, § 224: plura mala nobis exhibet quam aliud quidquam, Sen. Tranq. 8, 1: majore tormento possidetur quam quaeritur, id. Ep. 19, 6, 16: et pecuniae obediunt omnia, Vulg. Eccl. 10, 19.—So in plur.: pecunias exigere, capere, imperare, Cic. Pis. 16, 38: pecunias auferre ab aliquo, Cic. Verr. 2, 3, 76, § 175: pecunias sumere mutuas, id. ib. 2, 1, 10, § 28; 2, 2, 70, § 170: mutuas pecunias faenore quaerens, Liv. 35, 49, 11; Suet. Galb. 9; cf. Zumpt ad Cic. Verr. 1, p. 70: DIES PECVNIAE, the day of payment, Inscr. Grut. 207, 3.—Hence,
2. (Late Lat.) Copper coins: scenicis numquam aurum, numquam argentum, vix pecuniam donavit, Lampr. Alex. Sev. 33, § 3.—
3. Personified: Pecunia, the goddess of gain, Arn. 4, 132; cf. Juv. 1, 113.—Also, an epithet of Jupiter, Aug. Civ. Dei, 7, 11; cf. id. ib. 4, 21; cf. also Hor. Ep. 1, 6, 37.

Origins

From an unattested adjective *pecūnus "having cattle" plus -ia, the first from pecū (“cattle”) + -nus.

Elsewhere
  • Catalanpecúnia
  • Italianpecunia
  • Portuguesepecúnia
  • Romanianpecunie
  • Spanishpecunia
  • Friulianpecugne
  • Idopekunio
  • Sicilianpicùnia
Italo-Romance
  • Italianpecogna
Balkano-Romance
  • Aromanianpicunj
  • Aromanianpicunjiu

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does pecūnia mean in Latin?
pecūnia, a noun, means “money; wealth; cash, ready money, liquid wealth”.
What is the genitive of pecūnia?
The genitive singular is pecūniae. pecūnia is feminine, first declension.
How do you pronounce pecūnia?
In classical Latin, [pɛˈkuː.ni.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [peˈkuː.ni.a].