LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

pecūlātus

pecūlātus m (genitive pecūlātūs)
Classical[pɛ.kuːˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[pe.kuˈlaː.tus]

Meaning

  1. embezzlement of public money or property, peculation

Declension

declension
formsingularplural
nominativepecūlātuspecūlātūs
genitivepecūlātūspecūlātuum
dativepecūlātuīpecūlātibus
accusativepecūlātumpecūlātūs
ablativepecūlātūpecūlātibus
vocativepecūlātuspecūlātūs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

peculatum facere (Rab. Perd. 3. 8)
to embezzle money.
accusare aliquem peculatus, pecuniae publicae
to accuse some one of malversation, embezzlement of public money.

pĕcūlātus (PEQVLATVS, Lex Apparit.,
I. v. in the foll.), ūs, m. peculor.
I. Lit., an embezzlement of public money, peculation: peculatus furtum publicum a pecore dictum, sicut et pecunia, eo quod antiqui Romani nihil praeter pecora habebant, Fest. p. 212 Müll.: perfidia et peculatus ex urbe si exulant, Plaut. Pers. 4, 4, 7; Cic. Phil. 12, 5, 12: peculatum facere, id. Rab. Perd. 3, 8: accusari peculatus, Auct. Her. 1, 12, 22: peculatus damnari, Cic. Fl. 18, 43; Liv. 33, 47: SINE MALO PEQVLATV, Lex Apparit. Grut. 628: judices qui peculatu provincias quassavissent, Cod. Th. 9, 28, 1: ad legem Juliam peculatus, Dig. 48, tit. 48.—
II. Transf., of the caprice of love: perfidiosus est Amor. Si. Ergo in me peculatum facit, Plaut. Cist. 1, 1, 73.

Origins

Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin pecūlātus From pecūlor + -tus.

Descendants
  • Italianpeculato
  • Italianpecolato
  • Frenchpéculat
  • Romanianpeculatfrom French péculat
  • Portuguesepeculato
  • Spanishpeculado
  • Sicilianpiculatu

In English words that came into English from pecūlātus

  • peculatepecūlātus

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does pecūlātus mean in Latin?
pecūlātus, a noun, means “embezzlement of public money or property, peculation”.
What is the genitive of pecūlātus?
The genitive singular is pecūlātūs. pecūlātus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce pecūlātus?
In classical Latin, [pɛ.kuːˈɫaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pe.kuˈlaː.tus].