LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

obscūrō

obscūrō (present infinitive obscūrāre, perfect active obscūrāvī, supine obscūrātum)
Classical[ɔpˈskuː.roː]Ecclesiastical[obˈskuː.ro]

Meaning

  1. to darken, obscure
  2. to conceal, hide
  3. figurativelyto blind, becloud understanding
  4. figurativelyto render indistinct
  5. to mutter, pronounce indistinctly
  6. to suppress, keep unknown

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.obscūrōobscūrābamobscūrābōobscūrāvīobscūrāveramobscūrāverō
obscūrārō
2nd sg.obscūrāsobscūrābāsobscūrābisobscūrāvistī
obscūrāstī
obscūrāverās
obscūrārās
obscūrāveris
3rd sg.obscūratobscūrābatobscūrābitobscūrāvitobscūrāverat
obscūrārat
obscūrāverit
obscūrārit
1st pl.obscūrāmusobscūrābāmusobscūrābimusobscūrāvimusobscūrāverāmusobscūrāverimus
obscūrārimus
2nd pl.obscūrātisobscūrābātisobscūrābitisobscūrāvistis
obscūrāstis
obscūrāverātis
obscūrārātis
obscūrāveritis
obscūrāritis
3rd pl.obscūrantobscūrābantobscūrābuntobscūrāvērunt
obscūrāvēre, obscūrārunt
obscūrāverant
obscūrārant
obscūrāverint
obscūrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.obscūremobscūrāremobscūrāverim
obscūrārim
obscūrāvissem
obscūrāssem
2nd sg.obscūrēsobscūrārēsobscūrāverīsobscūrāvissēs
obscūrāssēs
3rd sg.obscūretobscūrāretobscūrāverit
obscūrārit
obscūrāvisset
obscūrāsset
1st pl.obscūrēmusobscūrārēmusobscūrāverīmus
obscūrārīmus
obscūrāvissēmus
obscūrāssēmus
2nd pl.obscūrētisobscūrārētisobscūrāverītis
obscūrārītis
obscūrāvissētis
obscūrāssētis
3rd pl.obscūrentobscūrārentobscūrāverint
obscūrārint
obscūrāvissent
obscūrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.obscūrorobscūrābarobscūrābor
2nd sg.obscūrāris
obscūrāre
obscūrābāris
obscūrābāre
obscūrāberis
obscūrābere
3rd sg.obscūrāturobscūrābāturobscūrābitur
1st pl.obscūrāmurobscūrābāmurobscūrābimur
2nd pl.obscūrāminīobscūrābāminīobscūrābiminī
3rd pl.obscūranturobscūrābanturobscūrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.obscūrerobscūrārer
2nd sg.obscūrēris
obscūrēre
obscūrārēris
obscūrārēre
3rd sg.obscūrēturobscūrārētur
1st pl.obscūrēmurobscūrārēmur
2nd pl.obscūrēminīobscūrārēminī
3rd pl.obscūrenturobscūrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.obscūrāobscūrāre
pres. 2nd pl.obscūrāteobscūrāminī
fut. 2nd sg.obscūrātōobscūrātor
fut. 3rd sg.obscūrātōobscūrātor
fut. 2nd pl.obscūrātōte—
fut. 3rd pl.obscūrantōobscūrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveobscūrāreobscūrārī
perfect infinitiveobscūrāvisse
obscūrāsse
obscūrātum esse
future infinitiveobscūrātūrum esseobscūrātum īrī
present participleobscūrāns
obscūrante, obscūrantem, obscūrantēs, obscūrantī, obscūrantia, obscūrantibus, obscūrantis, obscūrantīs, obscūrantium
—
perfect participle—obscūrātus
obscūrāta, obscūrātā, obscūrātae, obscūrātam, obscūrātārum, obscūrātās, obscūrātī, obscūrātōrum, obscūrātōs
future participleobscūrātūrus
obscūrātūra, obscūrātūrā, obscūrātūrae, obscūrātūram, obscūrātūrārum, obscūrātūrās, obscūrātūre, obscūrātūrī, obscūrātūrīs, obscūrātūrō, obscūrātūrōrum, obscūrātūrōs, obscūrātūrum
obscūrandus
obscūranda, obscūrandā, obscūrandae, obscūrandam, obscūrandārum, obscūrandās, obscūrande, obscūrandīs, obscūrandōrum, obscūrandōs
gerundobscūrandī, obscūrandō, obscūrandumsupineobscūrātum, obscūrātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

sol(luna) deficit, obscuratur
the sun, moon, is eclipsed.
memoria alicuius rei obscuratur, obliteratur, evanescit
to be forgotten, pass into oblivion.
obscurare alicuius gloriam, laudem, famam (not obscurare aliquem)
to render obscure, eclipse a person.
memoriam eius nulla umquam delebit (obscurabit) oblivio (Fam. 2. 1)
nothing will ever make me forgetful of him.

obscūro, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to render dark, to darken, obscure (class.; syn.: obumbro, opaco).
I. Lit.: obscuratur et offunditur luce solis lumen lucernae, Cic. Fin. 3, 14, 45: nitor solis, Cat. 66, 3: finitimas regiones eruptione Aetnaeorum ignium, id. N. D. 2, 38, 96: caelum nocte atque nubibus obscuratum, Sall. J. 38, 5: volucres Aethera obscurant pennis, Verg. A. 12, 253: nebula caelum obscurabat, Sall. Fragm. ap. Non. 489, 10: obscuratus sol, obscured, eclipsed, Cic. Rep. 1, 16, 25; 2, 10, 17; Tac. A. 14, 12; Vulg. Matt. 24, 29; id. Apoc. 9, 2; Val. Max. 8, 11, ext. 1: visus obscuratus, dimmed eyesight, Plin. 8, 27, 41, § 99.—
B. Transf., to hide, conceal, cover; to render invisible or imperceptible: neque nox tenebris obscurare coetus nefarios potest, Cic. Cat. 1, 3, 6: caput obscurante lacernā, Hor. S. 2, 7, 55: caput dextra, Petr. 134: dolo ipsi et signa militaria obscurati, concealed, kept out of sight, Sall. J. 49, 5: nummus in Croesi divitiis obscuratur, disappears, is lost, Cic. Fin. 4, 12, 3: tenebrae non obscurabuntur a te, Vulg. Psa. 138, 12.—
II. Trop.
A. To blind, darken, becloud the understanding: scio amorem tibi Pectus obscurasse, Plaut. Trin. 3, 2, 41.—
B. Of speech, to obscure, render indistinct; to deliver or express indistinctly: si erunt mihi plura ad te scribenda, ἀλληγορίαις obscurabo, Cic. Att. 2, 20, 3: nihil dicendo, id. Clu. 1, 1: aliquid callide, Quint. 5, 13, 41; cf. id. 8, 2, 18: stilum affectatione, to render obscure, Suet. Tib. 70.—
C. Of sound, to pronounce indistinctly: (M) neque eximitur sed obscuratur, is pronounced indistinctly, Quint. 9, 4, 40: vocem, to render dull or indistinct, id. 11, 3, 20.—
D. To obscure, cover with obscurity; to render unknown: paupertas quorum obscurat nomina, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Trag. v. 73 Vahl.): fortuna res cunctas ex lubidine magis, quam ex vero celebrat obscuratque, Sall. C. 8, 1.—
E. (Acc. to I. B.) To suppress, hide, conceal: quod obscurari non potest, Cic. Arch. 11, 26: laudes, id. Marcell. 9, 31: veritatem, Quint. 4, 2, 64.—Hence, to obscure, cause to be forgotten, render of no account: magnitudo lucri obscurabat periculi magnitudinem, Cic. Verr. 2, 3, 57, § 131.—In pass.: obscurari, to become obscure or of no account, to grow obsolete, etc.: sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus, id. Fin. 4, 12, 29: omnis eorum memoria sensim obscurata est et evanuit, id. de Or. 2, 23, 95; cf. id. Fragm. ap. Mart. Cap. 5, § 509: obscurata vocabula, obsolete, Hor. Ep. 2, 2, 115.

Origins

Proto-Indo-European *h₁ep-der. Proto-Indo-European *h₁épsder. Proto-Indo-European *h₁óp(i) Proto-Italic *op Latin ob Latin ob- Proto-Indo-European *(s)ḱeh₃-der. Proto-Italic *skoirosder. Latin obscūrus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -o Latin obscūrō From obscūrus (“shadowy, obscure”) + -o.

Quick answers

What does obscūrō mean in Latin?
obscūrō, a verb, means “to darken, obscure; to conceal, hide; to blind, becloud understanding”.
What are the principal parts of obscūrō?
obscūrō, obscūrāre, obscūrāvī, obscūrātum (first conjugation).
How do you pronounce obscūrō?
In classical Latin, [ɔpˈskuː.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [obˈskuː.ro].