LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

obscūritās

obscūritās f (genitive obscūritātis)
Classical[ɔpˈskuː.rɪ.taːs]Ecclesiastical[obˈskuː.ri.tas]

Meaning

  1. darkness
  2. obscurity, indistinctness

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Obscurum · Tenebræ · Caligo · Tenebricosus · Opacus · Umbrosus

1. Obscurum (σκοτερόν) denotes darkness as an obstruction of light, like σκότος in opp. to illustre. Auct. ad Her. iii. 19, 32. Plin. Pan. 69; whereas tenebræ (δνοφεραί) as the absence of light,) like ζόφος, κνέφας,) in opp. to lux. Cic. Ep. ad Q. Fr. i. 2; lastly, caligo (from celare) as the positive opposite to light and brightness, like ἀχλύς. Caligo denotes a greater degree of darkness than tenebræ; tenebræ than obscuritas; obscuritas than opacum and umbrosum. Cic. Acad. iv. 23, 72. Sensus quidem non obscuros facit sed tenebricosos. Plin. Ep. vii. 21. Cubicula obductis velis opaca, nec tamen obscura facio. Tac. H. ii. 32. Senatum et populum nunquam obscurari nomina, etsi aliquando obumbrentur. Hence, figuratively, obscurus denotes only an insignificant person, of whom nobody takes notice; whereas tenebricosus something positively bad, which seeks darkness that it may remain unobserved. 2. Opacus denotes shady, with reference to a pleasant and beneficial coolness, in opp. to apertus and apricus, like εὔσκιος; whereas umbrosus (umbra, ἀμαυρός,) implies a depth of shade approaching to darkness, like σκιόεις. (iii. 168.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeobscūritāsobscūritātēs
genitiveobscūritātisobscūritātum
dativeobscūritātīobscūritātibus
accusativeobscūritātemobscūritātēs
ablativeobscūritāteobscūritātibus
vocativeobscūritāsobscūritātēs

obscūrĭtas, ātis, f. obscurus,
I. a being dark, darkness, obscurity.
I. Lit. (perh. only post-Aug.): latebrarum, Tac. H. 3, 11: atra, Plin. 2, 18, 16, § 79: visūs, dimness, id. 23, 1, 20, § 35: oculorum, id. 37, 3, 12, § 51. —
II. Trop. (class.), obscurity, indistinctness, uncertainty: ut oratio, quae lumen adhibere rebus debet, ea obscuritatem et tenebras afferat, Cic. de Or. 3, 13, 50: Pythagorae, id. Rep. 1, 10, 16: obscuritas fit etiam vet is ab usu remotis, Quint. 8, 2, 12: in eā obscuritate ac dubitatione omnium, uncertainty, Cic. Clu. 27, 73: rerum, id. Fin. 2, 5, 15: naturae, id. Div. 1, 18, 35.—In plur.: quo pertinent obscuritates et aenigmata somniorum, Cic. Div. 2, 64, 132: obscuritates non adsignemus culpae scribentium, sed inscientiae non adsequentium, Caecil. ap. Gell. 20, 1, 5: obscuritatibus involutum, Arn. 1, 38.—
B. Of rank, obscurity, lowliness, meanness: quorum prima aetas propter humilitatem et obscuritatem, in hominum ignoratione versatur. Cic. Off. 2, 13, 45: sordes et obscuritatem Vitellianarum partium perstringemus, Tac. H. 1, 84: generis, Flor. 3, 1, 13: nec obscuritas inhibuit (Servium Tullium), quamvis matre servā creatum, id. 1, 6, 1.

Origins

Derived from obscūrus (“dark”) + -tās (“-ity”).

Descendants
  • Englishobscurity
  • Catalanobscuritat
  • Frenchobscurité
  • Italianoscurità
  • Portugueseobscuridade
  • Romanianobscuritate
  • Spanishoscuridad
  • Asturianescuridá

In English words that came into English from obscūritās

  • obscurityobscūritās

Quick answers

What does obscūritās mean in Latin?
obscūritās, a noun, means “darkness; obscurity, indistinctness”.
What is the genitive of obscūritās?
The genitive singular is obscūritātis. obscūritās is feminine, third declension.
How do you pronounce obscūritās?
In classical Latin, [ɔpˈskuː.rɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [obˈskuː.ri.tas].