LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

numerō1

numerō (present infinitive numerāre, perfect active numerāvī, supine numerātum)
Classical[ˈnʊ.mɛ.roː]Ecclesiastical[ˈnuː.me.ro]
numerātus perf. pass. ptcp.Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to count, enumerate
  2. to pay, count out
  3. to reckon, esteem
  4. figurativelyto possess, own

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quot sint quaerō: ūnus, duo, trēs; nummōs in mēnsā numerāmus.
numerō -āre — in Mille Verba, Mercātus

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.numerōnumerābamnumerābōnumerāvīnumerāveramnumerāverō
numerārō
2nd sg.numerāsnumerābāsnumerābisnumerāvistī
numerāstī
numerāverās
numerārās
numerāveris
3rd sg.numeratnumerābatnumerābitnumerāvitnumerāverat
numerārat
numerāverit
numerārit
1st pl.numerāmusnumerābāmusnumerābimusnumerāvimusnumerāverāmusnumerāverimus
numerārimus
2nd pl.numerātisnumerābātisnumerābitisnumerāvistis
numerāstis
numerāverātis
numerārātis
numerāveritis
numerāritis
3rd pl.numerantnumerābantnumerābuntnumerāvērunt
numerāvēre, numerārunt
numerāverant
numerārant
numerāverint
numerārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.numeremnumerāremnumerāverim
numerārim
numerāvissem
numerāssem
2nd sg.numerēsnumerārēsnumerāverīsnumerāvissēs
numerāssēs
3rd sg.numeretnumerāretnumerāverit
numerārit
numerāvisset
numerāsset
1st pl.numerēmusnumerārēmusnumerāverīmus
numerārīmus
numerāvissēmus
numerāssēmus
2nd pl.numerētisnumerārētisnumerāverītis
numerārītis
numerāvissētis
numerāssētis
3rd pl.numerentnumerārentnumerāverint
numerārint
numerāvissent
numerāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.numerornumerābarnumerābor
2nd sg.numerāris
numerāre
numerābāris
numerābāre
numerāberis
numerābere
3rd sg.numerāturnumerābāturnumerābitur
1st pl.numerāmurnumerābāmurnumerābimur
2nd pl.numerāminīnumerābāminīnumerābiminī
3rd pl.numeranturnumerābanturnumerābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.numerernumerārer
2nd sg.numerēris
numerēre
numerārēris
numerārēre
3rd sg.numerēturnumerārētur
1st pl.numerēmurnumerārēmur
2nd pl.numerēminīnumerārēminī
3rd pl.numerenturnumerārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.numerānumerāre
pres. 2nd pl.numerātenumerāminī
fut. 2nd sg.numerātōnumerātor
fut. 3rd sg.numerātōnumerātor
fut. 2nd pl.numerātōte—
fut. 3rd pl.numerantōnumerantor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivenumerārenumerārī
perfect infinitivenumerāvisse
numerāsse
numerātum esse
future infinitivenumerātūrum essenumerātum īrī
present participlenumerāns
numerante, numerantem, numerantēs, numerantī, numerantia, numerantibus, numerantis, numerantīs, numerantium
—
perfect participle—numerātus
numerāta, numerātā, numerātae, numerātam, numerātārum, numerātās, numerātī, numerātōrum, numerātōs
future participlenumerātūrus
numerātūra, numerātūrā, numerātūrae, numerātūram, numerātūrārum, numerātūrās, numerātūre, numerātūrī, numerātūrīs, numerātūrō, numerātūrōrum, numerātūrōs, numerātūrum
numerandus
numeranda, numerandā, numerandae, numerandam, numerandārum, numerandās, numerande, numerandīs, numerandōrum, numerandōs
gerundnumerandī, numerandō, numerandumsupinenumerātum, numerātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

pecuniam numerare alicui (Att. 16. 16)
to pay cash.
stipendium dare, numerare, persolvere militibus
to pay the troops.
pecunia praesens (vid. sect. V. 9, note Notice too...) or numerata
cash; ready money.

nŭmĕro, āvi, ātum, 1, v. a. numerus,
I. to count, reckon, number (syn. recenseo).
I. Lit.: si singulos numeremus in singulas (civitates), Cic. Rep. 3, 4, 7: ea, si ex reis numeres, innumerabilia sunt; si ex rebus, modica, id. de Or. 2, 32, 137: numerare per digitos, Ov. F. 3, 123: votaque pro dominā vix numeranda facit, that can hardly be counted, almost innumerable, Tib. 4, 4, 12: amores divūm numerare, Verg. G. 4, 347: pecus, id. E. 3, 34: viros, Sil. 7, 51: milites, Luc. 3, 285: aureos voce digitisque numerare, Suet. Claud. 21: numera sestertia qumque omnibus in rebus—numerentur deinde labores, Juv. 9, 41 sq.: numera senatum, said to the consul by a senator opposed to a bill, and who considered that there was not a quorum of senators present; like the phrase to demand a call of the House, Paul. ex Fest. p. 170 Müll.: ne quid ad senatum consule! aut numera, Cic. Att. 5, 4, 2 Orell. N. cr.: posset rem impedire, si, ut numerarentur, postularet, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 2 (cf. also Plin. Pan. 76).—In law, of days granted for deliberation, etc.: continui dies numerantur, Gai. Inst. 2, 173; cf.: tempus numeratur, id. ib. 2, 172.—
B. In partic., of money, to count out, pay out, pay: stipendium numerare militibus, Cic. Pis. 36, 88: pecuniam de suo, id. Att. 16, 16, A, § 5; id. Fl. 19, 44; Nep. Ep. 3, 6: talenta, Suet. Caes. 4: aliquid usurae nomine, id. ib. 42: alicui pensionem, Liv. 29, 16: magnam pecuniam numerare, Caes. B. C. 3, 3.—Absol., Plaut. As. Perioch. 4.—
II. Trop.
A. To reckon, number as one's own, i. e. to have, possess (rare): donec eris felix, multos numerabis amicos, Ov. Tr. 1, 9, 5: triumphos, Juv. 6, 169: tum licet a Pico numeres genus, id. 8, 131: veterani tricena aut supra stipendia numerantes, Tac. A. 1, 35.—
B. To account, reckon, esteem, consider as any thing.—With two acc.: Sulpicium accusatorem suum numerabat, non competitorem, Cic. Mur. 24, 49: hos non numero consulares, id. Fam. 12, 2, 3: stellas singulas numeras deos, id. N. D. 3, 16, 40; id. Phil. 13, 4, 7: quae isti bona numerant, id. Tusc. 5, 15, 44; cf.: sapientes cives, qualem me et esse et numerari volo, id. Fam. 1, 9, 18: is prope alter Timarchides numerabatur, Cic. Verr. 2, 2, 70, § 169: numerare aliquid beneficii loco, id. Fam. 2, 6, 1: mors in beneficii parte (al. partem) numeretur, id. Phil. 11, 1, 3: voluptatem nullo loco, id. Fin. 2, 28, 90: aliquid in bonis, id. Leg. 2, 5, 12; id. Fin. 1, 9, 31: aliquid in actis, id. Phil. 1, 8, 19: Herennius in mediocribus oratoribus numeratus est, id. Brut. 45, 166: aliquem in septem (sc. sapientibus), id. Par. 1, 1, 8.—With inter: ipse honestissimus inter suos numerabatur, Cic. Rosc. Am. 6, 16: aliquem inter decemviros, Liv. 3, 35, 3: quae jactura inter damna numerata non est, Just. 2, 5, 11; Lact. 2, 12, 4; Val. Max. 1, 6, 11: numerabatur inter ostenta deminutus magistratuum numerus, Tac. A. 12, 64; id. G. 29; id. Or. 12; Plin. Ep. 4, 15, 1; 5, 3, 6; Quint. 3, 7, 18 al.: inter amicos, Ov. P. 4, 9, 35: aliquem post aliquem, Tac. H. 1, 77: Thucydides numquam est numeratus orator, Cic. Brut. 45, 166.—Hence, nŭmĕrātus, a, um, P. a., counted out, paid down: argentum, Plaut. Pers. 4, 3, 57; hence, in ready money, in cash: hic sunt quinque argenti lectae numeratae minae, id. Ps. 4, 7, 50: duo talenta argenti numerata, id. As. 1, 3, 41: (vendidit aedis) praesentariis Argenti minis numeratis, id. Trin. 4, 3, 75: dos uxoris numerata, Cic. Caecin. 4, 11: pecunia, id. Fl. 32, 80.—Hence, subst.: nŭmĕrātum, i, n., ready money, cash: quae tua est suavitas nolles a me hoc tempore aestimationem accipere; nam numeratum, si cuperem, non haberem, Cic. Fam. 5, 20, 9: ut numerato malim quam aestimatione, id. Att 12, 25, 1; Liv. 36, 21 fin.; Hor. Ep. 2, 2, 166: in numerato, in ready money: testamento edixit relinquere in numerato HS DC, Plin. 33, 10, 47, § 135: proferre in numerato, id. 33, 3, 17, § 55; Gai. Inst. 2, 196; 3, 141.— Hence,
B. Trop.: in numerato habere, to have in readiness (a phrase of Augustus): dictum est de actore facile dicente ex tempore, ingenium eum in numerato habere, Quint. 6, 3, 111; cf. Sen. Contr. 2, 13 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*nem-
  2. Proto-Italic*nomezos
  3. Latinnumerō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin numerō From numerus (“number”) + -ō.

Descendants
  • Frenchnombrer
  • Italiannoverare
  • Romaniannumăra
  • Romaniannumărare
  • Catalannumerar
  • Englishnumerate
  • Italiannumerare
  • Portuguesenumerar
  • Spanishnumerar
  • Aromaniannumir
adverb
numerō2
numerō (not comparable)
Classical[ˈnʊ.mɛ.roː]Ecclesiastical[ˈnuː.me.ro]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. not comparableat the right time, on the instant
  2. not comparablequickly, rapidly, soon
  3. not comparabletoo quickly, too soon

nŭmĕrō, adv., v. numerus
I. fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*nem-
  2. Proto-Italic*nomezos
  3. Latinnumerō

Proto-Indo-European *-éad Proto-Italic *-ōd Latin -ō Latin numerō From numerus + -ō.

Quick answers

What does numerō mean in Latin?
numerō, a verb, means “to count, enumerate; to pay, count out; to reckon, esteem”.
What are the principal parts of numerō?
numerō, numerāre, numerāvī, numerātum (first conjugation).
How do you pronounce numerō?
In classical Latin, [ˈnʊ.mɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnuː.me.ro].
Where does numerō come from?
Proto-Indo-European *nem- → Proto-Italic *nomezos → Latin numerō.