LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

miseror

miseror (present infinitive miserārī, perfect active miserātus sum)
Classical[ˈmɪ.sɛ.rɔr]Ecclesiastical[ˈmiː.s̬e.ror]

Meaning

  1. deponentto lament, bewail or deplore
  2. deponentto have pity or mercy, feel sorry for

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Misereri · Miserari · Miseret me

Misereri means to feel pity in the heart, to compassionate, like ἐλεεῖν; whereas miserari, to express pity in words, to commiserate, like οἰκτείρειν. For the German word erbarmen, to show pity by actions, the Latins have no separate word. 2. By misereor tui, pity is represented as an act of the free-will, and thereby the noble nature of the compassionate is depicted; whereas by miseret me tui, pity is represented as a suffering, which cannot be resisted, whereby all moral merit is taken away, and the greatness of another’s misfortune more strongly expressed. Miserere is a causative, like οἰκτίζειν. (ii. 171.)

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.miserormiserābarmiserābor———
2nd sg.miserāris
miserāre
miserābāris
miserābāre
miserāberis
miserābere
———
3rd sg.miserāturmiserābāturmiserābitur———
1st pl.miserāmurmiserābāmurmiserābimur———
2nd pl.miserāminīmiserābāminīmiserābiminī———
3rd pl.miseranturmiserābanturmiserābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.miserermiserārer——
2nd sg.miserēris
miserēre
miserārēris
miserārēre
——
3rd sg.miserēturmiserārētur——
1st pl.miserēmurmiserārēmur——
2nd pl.miserēminīmiserārēminī——
3rd pl.miserenturmiserārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.miserāre—
pres. 2nd pl.miserāminī—
fut. 2nd sg.miserātor—
fut. 3rd sg.miserātor—
fut. 3rd pl.miserantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemiserārī—
perfect infinitivemiserātum esse—
future infinitivemiserātūrum esse—
present participlemiserāns—
perfect participlemiserātus
miserāta, miserātā, miserātae, miserātam, miserātārum, miserātās, miserāte, miserātī, miserātīs, miserātō, miserātōrum, miserātōs
—
future participlemiserātūrus
miserātūra, miserātūrā, miserātūrae, miserātūram, miserātūrārum, miserātūrās, miserātūre, miserātūrī, miserātūrīs, miserātūrō, miserātūrōrum, miserātūrōs, miserātūrum
miserandus
gerundmiserandī, miserandō, miserandumsupinemiserātum, miserātū

mĭsĕror, ātus, 1, v. dep. (
I. act. collat. form, v misero) [miser].
I. To lament, bewail, deplore: miseratur is, qui conqueritur aliena incommoda: miseretur is, qui miserum sublevat, Paul. ex Fest. p. 123 Müll. (class.): quis illaec est mulier, quae ipsa se miseratur? Plaut. Ep. 4, 1, 6: communem condicionem miserari, Cic. Mur. 27, 55: sortemque animo miseratus iniquam, Verg. A. 6, 332.—Of a lamenting speech: eos miserando casum suum confirmat, Sall. J. 23, 2: casum alicujus miseratus, Tac. A. 3, 17: haec copiose miseratus est, Gell. 10, 3, 14.—
II. To have or feel compassion, to pity, compassionate: (Acestes) ab humo miserans attollit amicum, Verg. A. 5, 452; id. G. 2, 499: juvenem animi miserata, pitying in her heart, id. A. 10, 686: hostibus ipsis pallorem miserantibus, Juv. 15, 101.—
(b). With gen. (poet.): te conmiserabam magis, quam miserabar mei, Att. ap. Non. 445, 12 (Trag. Rel. v. 355 Rib.): eorum, Min. Fel. Oct. 28: poenae juvenem indignae miseratus, Sil. 11, 381.—*
(g). With dat.: servis miseratus, Coripp. Laud. Just. 2, 402.—Hence,
1. mĭsĕrandus, a, um, P. a., lamentable, deplorable, pitiable (class.).
A. Of persons: ut aliis miserandus, aliis irridendus esse videatur, Cic. de Or. 1, 37, 169; Verg. A. 5, 509; 6, 882; Ov. M. 1, 359; 6, 276; 9, 178; 11, 704.—
B. Of things: haec mihi videntur misera atque miseranda, Cic. Cat. 4, 6, 12: manus Priamo, Verg. A. 11, 259: fortuna, Sall. J. 14, 7: miserandum in modum, in a pitiable manner, Cic. Prov. Cons. 3, 5.—*
2. mĭsĕ-ranter, adv., pitifully, pathetically: lacrimose atque miseranter, Gell. 10, 3, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*mh₂isros?
  2. Proto-Italic*misseros
  3. Latinmiseror

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin miseror From miser + -or.

Quick answers

What does miseror mean in Latin?
miseror, a verb, means “to lament, bewail or deplore; to have pity or mercy, feel sorry for”.
What are the principal parts of miseror?
miseror, miserārī, miserātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce miseror?
In classical Latin, [ˈmɪ.sɛ.rɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmiː.s̬e.ror].
Where does miseror come from?
Proto-Indo-European *mh₂isros? → Proto-Italic *misseros → Latin miseror.