verbfirst conjugation, deponent
immiseror
immiseror (present infinitive immiserārī, perfect active immiserātus sum)
Classical[ɪmˈmɪ.sɛ.rɔr]Ecclesiastical[imˈmiː.s̬e.ror]
Meaning
- deponentto pity, commiserate
Malim moriri meos, quam mendicarier; Boni immiſerantur, illhunc irrident mali.
I had better the ones close to me die than take alms; the good pity them whom the wicked jeer.early 2nd century BC, Plautus, Vidularia apud Nonium Marcellum, De compendiosa doctrina 138.29–30Malam vero habitudinem, quam in Medico Valetudinario vident, & immiſerantur, […]
1718, Bernardini Ramazzini, Opera Omnia, third edition, London, page 45:
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | immiseror | immiserābar | immiserābor | — | — | — |
| 2nd sg. | immiserāris immiserāre | immiserābāris immiserābāre | immiserāberis immiserābere | — | — | — |
| 3rd sg. | immiserātur | immiserābātur | immiserābitur | — | — | — |
| 1st pl. | immiserāmur | immiserābāmur | immiserābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | immiserāminī | immiserābāminī | immiserābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | immiserantur | immiserābantur | immiserābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | immiserer | immiserārer | — | — |
| 2nd sg. | immiserēris immiserēre | immiserārēris immiserārēre | — | — |
| 3rd sg. | immiserētur | immiserārētur | — | — |
| 1st pl. | immiserēmur | immiserārēmur | — | — |
| 2nd pl. | immiserēminī | immiserārēminī | — | — |
| 3rd pl. | immiserentur | immiserārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | immiserāre | — |
| pres. 2nd pl. | immiserāminī | — |
| fut. 2nd sg. | immiserātor | — |
| fut. 3rd sg. | immiserātor | — |
| fut. 3rd pl. | immiserantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | immiserārī | — |
| perfect infinitive | immiserātum esse | — |
| future infinitive | immiserātūrum esse | — |
| present participle | immiserāns immiserante, immiserantem, immiserantēs, immiserantī, immiserantia, immiserantibus, immiserantis, immiserantīs, immiserantium | — |
| perfect participle | immiserātus immiserāta, immiserātā, immiserātae, immiserātam, immiserātārum, immiserātās, immiserāte, immiserātī, immiserātīs, immiserātō, immiserātōrum, immiserātōs | — |
| future participle | immiserātūrus immiserātūra, immiserātūrā, immiserātūrae, immiserātūram, immiserātūrārum, immiserātūrās, immiserātūre, immiserātūrī, immiserātūrīs, immiserātūrō, immiserātūrōrum, immiserātūrōs, immiserātūrum | immiserandus |
gerundimmiserandī, immiserandō, immiserandumsupineimmiserātum, immiserātū
immĭsĕror (inm-), āri,
I. v. dep. a. [in-miseror], to pity, commiserate: boni immiserantur illum, Plaut. Fragm. ap. Non. 138, 30 dub. (al. miserantur).
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinimmiseror
Proto-Indo-European *mh₂isros? Proto-Italic *misseros Latin miser Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin miseror Latin immiseror From in- (intensifier) + miseror (“bewail, pity”).