LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

immiseror

immiseror (present infinitive immiserārī, perfect active immiserātus sum)
Classical[ɪmˈmɪ.sɛ.rɔr]Ecclesiastical[imˈmiː.s̬e.ror]

Meaning

  1. deponentto pity, commiserate
    Malim moriri meos, quam mendicarier; Boni immiſerantur, illhunc irrident mali.I had better the ones close to me die than take alms; the good pity them whom the wicked jeer.early 2nd century BC, Plautus, Vidularia apud Nonium Marcellum, De compendiosa doctrina 138.29–30
    Malam vero habitudinem, quam in Medico Valetudinario vident, & immiſerantur, […]1718, Bernardini Ramazzini, Opera Omnia, third edition, London, page 45:

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.immiserorimmiserābarimmiserābor———
2nd sg.immiserāris
immiserāre
immiserābāris
immiserābāre
immiserāberis
immiserābere
———
3rd sg.immiserāturimmiserābāturimmiserābitur———
1st pl.immiserāmurimmiserābāmurimmiserābimur———
2nd pl.immiserāminīimmiserābāminīimmiserābiminī———
3rd pl.immiseranturimmiserābanturimmiserābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.immisererimmiserārer——
2nd sg.immiserēris
immiserēre
immiserārēris
immiserārēre
——
3rd sg.immiserēturimmiserārētur——
1st pl.immiserēmurimmiserārēmur——
2nd pl.immiserēminīimmiserārēminī——
3rd pl.immiserenturimmiserārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.immiserāre—
pres. 2nd pl.immiserāminī—
fut. 2nd sg.immiserātor—
fut. 3rd sg.immiserātor—
fut. 3rd pl.immiserantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveimmiserārī—
perfect infinitiveimmiserātum esse—
future infinitiveimmiserātūrum esse—
present participleimmiserāns
immiserante, immiserantem, immiserantēs, immiserantī, immiserantia, immiserantibus, immiserantis, immiserantīs, immiserantium
—
perfect participleimmiserātus
immiserāta, immiserātā, immiserātae, immiserātam, immiserātārum, immiserātās, immiserāte, immiserātī, immiserātīs, immiserātō, immiserātōrum, immiserātōs
—
future participleimmiserātūrus
immiserātūra, immiserātūrā, immiserātūrae, immiserātūram, immiserātūrārum, immiserātūrās, immiserātūre, immiserātūrī, immiserātūrīs, immiserātūrō, immiserātūrōrum, immiserātūrōs, immiserātūrum
immiserandus
gerundimmiserandī, immiserandō, immiserandumsupineimmiserātum, immiserātū

immĭsĕror (inm-), āri,
I. v. dep. a. [in-miseror], to pity, commiserate: boni immiserantur illum, Plaut. Fragm. ap. Non. 138, 30 dub. (al. miserantur).

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinimmiseror

Proto-Indo-European *mh₂isros? Proto-Italic *misseros Latin miser Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin miseror Latin immiseror From in- (intensifier) + miseror (“bewail, pity”).

Quick answers

What does immiseror mean in Latin?
immiseror, a verb, means “to pity, commiserate”.
What are the principal parts of immiseror?
immiseror, immiserārī, immiserātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce immiseror?
In classical Latin, [ɪmˈmɪ.sɛ.rɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈmiː.s̬e.ror].
Where does immiseror come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin immiseror.