verbfirst conjugation
locō
locō (present infinitive locāre, perfect active locāvī, supine locātum)
Classical[ˈɫɔ.koː]Ecclesiastical[ˈlɔː.ko]
Meaning
- to put, place, set
- to arrange, establish
- to lease, hire out, lend
Latīnē defined in Latin in our graded readers
mercēde trādōlocō -āre — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 19
mercēde condūcendum dōlocō -āre — in Evangelium secundum Marcum, ch. 18
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | locō | locābam | locābō | locāvī | locāveram locāram | locāverō locārō |
| 2nd sg. | locās | locābās | locābis | locāvistī locāstī | locāverās locārās | locāveris locāris |
| 3rd sg. | locat | locābat | locābit | locāvit locāt | locāverat locārat | locāverit locārit |
| 1st pl. | locāmus | locābāmus | locābimus | locāvimus locāmus | locāverāmus locārāmus | locāverimus locārimus |
| 2nd pl. | locātis | locābātis | locābitis | locāvistis locāstis | locāverātis locārātis | locāveritis locāritis |
| 3rd pl. | locant | locābant | locābunt | locāvērunt locārunt, locāvēre | locāverant locārant | locāverint locārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | locem | locārem | locāverim locārim | locāvissem locāssem |
| 2nd sg. | locēs | locārēs | locāverīs locārīs | locāvissēs locāssēs |
| 3rd sg. | locet | locāret | locāverit locārit | locāvisset locāsset |
| 1st pl. | locēmus | locārēmus | locāverīmus locārīmus | locāvissēmus locāssēmus |
| 2nd pl. | locētis | locārētis | locāverītis locārītis | locāvissētis locāssētis |
| 3rd pl. | locent | locārent | locāverint locārint | locāvissent locāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | locor | locābar | locābor |
| 2nd sg. | locāris locāre | locābāris locābāre | locāberis locābere |
| 3rd sg. | locātur | locābātur | locābitur |
| 1st pl. | locāmur | locābāmur | locābimur |
| 2nd pl. | locāminī | locābāminī | locābiminī |
| 3rd pl. | locantur | locābantur | locābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | locer | locārer |
| 2nd sg. | locēris locēre | locārēris locārēre |
| 3rd sg. | locētur | locārētur |
| 1st pl. | locēmur | locārēmur |
| 2nd pl. | locēminī | locārēminī |
| 3rd pl. | locentur | locārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | locā | locāre |
| pres. 2nd pl. | locāte | locāminī |
| fut. 2nd sg. | locātō | locātor |
| fut. 3rd sg. | locātō | locātor |
| fut. 2nd pl. | locātōte | — |
| fut. 3rd pl. | locantō | locantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | locāre | locārī |
| perfect infinitive | locāvisse locāsse | locātum esse |
| future infinitive | locātūrum esse | locātum īrī |
| present participle | locāns locante, locantem, locantēs, locantī, locantia, locantibus, locantis, locantīs, locantium | — |
| perfect participle | — | locātus locāta, locātā, locātae, locātam, locātārum, locātās, locātī, locātōrum, locātōs |
| future participle | locātūrus locātūra, locātūrā, locātūrae, locātūram, locātūrārum, locātūrās, locātūre, locātūrī, locātūrīs, locātūrō, locātūrōrum, locātūrōs, locātūrum | locandus locanda, locandā, locandae, locandam, locandārum, locandās, locande, locandīs, locandōrum, locandōs |
gerundlocandī, locandō, locandumsupinelocātum, locātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- opus locare
- to contract for the building of something.
- locare opera publica
- to let out public works to contract.
- castra ponere, locare
- to encamp.
- domum aedificandam locare, conducere
- to give, undertake a contract for building a house.
- insidias collocare, locare (Mil. 10. 27)
- to set an ambuscade.
- locare aedes, vias faciendas (Phil. 9. 7. 16)
- to receive tenders for the construction of temples, highroads.
- aliquem in insidiis locare, collocare, ponere
- to place some one in ambush.
- in altissimo dignitatis gradu collocatum, locatum, positum esse
- to occupy a very high position in the state.
lŏco, āvi, ātum, 1 (old forms, locassim for locaverim, Plaut. Aul. 2, 2, 51; so,
I. Lit.
A. In gen.:
equites pro cornibus, Quint. 2, 13, 3: crates adversas locari jubet, Caes. B. C. 3, 46: milites super vallum in munimentis, Sall. J. 100: cum sol ita locatus fuisset, ut, etc., Cic. Rep. 1, 15, 23: fundamenta (urbis), Verg. A. 4, 266; cf. id. ib. 1, 428: gramineoque viros locat ipse sedili, id. ib. 8, 176: vicos, Tac. G. 16: stipendium et commeatum, Sall. J. 90.—B. In partic.
1. Locare puellam in matrimonium or in matrimonio, nuptiis, nuptum, or simply locare, to give a girl in marriage, to marry her to any one: cur me huic locabas nuptiis? Enn. ap. Auct. Her. 2, 24, 38 (Trag. v. 157 Vahl.):
virginem habeo grandem, neque eam queo locare quoiquam, Plaut. Aul. 2, 2, 15: in matrimonium, id. Trin. 3, 3, 52: aliquam in luculentam familiam, id. Cist. 3, 2, 18: nuptum virginem adulescenti, Ter. Phorm. 5, 1, 25.—2. To let, lease, to hire or farm out (opp. conduco):
vectigalia, Cic. Agr. 1, 3, 7: portorium, id. Inv. 1, 30, 47: agrum frumento, Liv. 27, 3: praedia non nummo sed partibus, Plin. Ep. 9, 37, 3: tabernas civitatibus ad stationem, Suet. Ner. 37.—b. To give out on contract, to contract for having a thing done:
tu idem optimum est Loces efferendum: nam jam credo mortuus est, Plaut. Aul. 3, 6, 30: impero, ut tu me quoivis castrandum loces, id. ib. 2, 2, 73: ut quod sit sibi operis locatum ecficeret, id. As. 2, 4, 37: ego operam meam tribus nummis hodie locavi ad artis naugatorias, id. Trin. 4, 2, 2: statuam faciendam, Cic. Phil. 9, 7, 16: funera, Cic. Verr. 2, 5, 43, § 120: majore pecuniā columnas dealbandas, quam, etc., id. ib. 2, 1, 59, § 154: statuas demoliendas, id. ib. 2, 2, 67, § 161: auseribus cibaria publice locantur (sc. praebenda), id. Rosc. Am. 20, 56: Junoni templum (sc. exstruendum), Liv. 5, 23: vestimenta exercitui (sc. facienda), id. 27, 10: ingentesque locat Caesonia Rhenos, Pers. 6, 47.—c. Locare se or locare operam suam, to hire one's self out, hire out one's services:
quid si aliquo ad ludos me pro manduco locem, Plaut. Rud. 2, 6, 51: operam suam ad aliquam rem, id. Trin. 4, 2, 1; Gell. 3, 3, 14: vocem, i. e. to become a ranter, Juv. 8, 185: locare noctes, of courtesans, Ov. Am. 1, 10, 30.—d. To lend:
ornamenta quae locavi metuo ut possim recipere, Plaut. Curc. 4, 1, 3.—e. To quarter, establish in quarters:
cohortes novis hibernaculis, Tac. A. 14, 38.— 3. Of money, to invest, place:
nec quicquam argenti locavi jam diu usquam aeque bene? Plaut. Most. 1, 3, 144.—4. To put or lend out money on interest:
locare argenti nemini nummum queo, Plaut. Most. 3, 1, 4. —Hence, locare se, to bring in interest, to yield: disciplina (histrionis) quae erat (Panurgo) ab hoc (Roscio) tradita, locabat se non minus HS CCCICCC, Cic. Rosc. Com. 10, 28.—II. Trop.
A. In gen., to place, put, set, lay, fix:
metuo hercle ne illa mulier mi insidias locet, Plaut. Rud. 2, 5, 17: num tu pudicae quoipiam insidias locas? id. Curc. 1, 1, 25: vitam in tam clara luce locavit, Lucr. 5, 12: inter recte factum atque peccatum media locabat quaedam, Cic. Ac. 1, 10, 37: aliquem in amplissimo gradu dignitatis, id. Mur. 14, 30: civitas in Catonis et Bruti fide locata, id. Att. 6, 1, 5: omnia mea studia in Milonis magistratu fixi et locavi, id. Fam. 2, 6, 3: eo loco locati sumus, ut, etc., id. Lael. 12, 40: vos hortor, ut ita virtutem locetis, ut eā exceptā nihil amicitiā praestabilius esse putetis, id. ib. 27, 104: res certis in personis ac temporibus locata, id. de Or. 1, 31, 138: prudentia est locata in delectu bonorum et malorum, consists in, id. Off. 3, 17, 71: beneficium apud gratos, to confer upon, Liv. 7, 20.— B. (Acc. to I. B. 2. c.) To put out, as at interest; to place so as to secure a return: optumo optume optumam operam das;
datam pulcre locas, Plaut. Am. 1, 1, 122: beneficia apud gratos, Liv. 7, 20, 5: benefacta male locata male facta arbitror, Enn. ap. Cic. Off. 2, 18, 62 (Trag. v. 429 Vahl.).—C. Locare nomen, to become surety, Phaedr. 1, 16, 1.—Hence, P. a.: lŏcātus, a, um, only as subst.: lŏcātum, i, n., that which is placed on lease, hired out, Cic. N. D. 3, 30, 74.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
locō āvī (locāssint, for locāverint, C.), ātus, āre
locus, to place, put, lay, set, dispose, arrange : cohortes in fronte, S.: cadavera in arcā, N.: crates adversas locari iubet, Cs.: cum sol ita locatus fuisset, ut, etc.: Fundamenta (urbis), V.: litore Moenia, V.: vicos, Ta.: stipendium, S.—Fig., to place, put, set, lay, fix, establish, constitute : inter recte factum atque peccatum media locabat quaedam: eo loco locati sumus, ut, etc.: prudentia est locata in delectu bonorum et malorum, consists in.—To place in marriage, give away, give in marriage, marry : filiam suam, T.: nuptum virginem adulescenti, T.— To let, lease, hire, farm out : vectigalia: agrum frumento, L.: fundum: vocem, i. e. rant for pay (on the stage), Iu.: disciplina (histrionis) locabat se non minus HS CCCIↄↄↄ, yielded.—To give out on contract, contract for making, have done by contract : statuam faciendam: anseribus cibaria publice locantur (sc. praebenda): Iunoni templum (sc. exstruendum), L.: secanda marmora, H. — To put out, place profitably : beneficia apud gratos, L.: Bene facta male locata male facta arbitror, Enn. ap. C.
Origins
Proto-Indo-European *stel-der. Proto-Italic *stlokos? Old Latin stlocus Latin locus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin locō From locus (“place, location”) + -ō (“verbal suffix”).
Descendants
- Catalanllogar
- Frenchlouer
- Italianlocare
- Occitanlogar
- Spanishlogar
- Germanlozieren
- Englishlocate
- Franco-Provençalloyér
- Friulianlogâ
- Paelignianlocatin