LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

loculus

loculus m (genitive loculī)
Classical[ˈɫɔ.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈlɔː.ku.lus]

Meaning

  1. masculineA small place
  2. masculinecoffin
  3. masculinemanger, stall
  4. masculinepurse, pocket

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeloculusloculī
genitiveloculīloculōrum
dativeloculōloculīs
accusativeloculumloculōs
ablativeloculōloculīs
vocativeloculeloculī

lŏcŭlus, i, m. dim. locus,
I. a little place.
I. In gen.: in cella est paulum nimis loculi lubrici, Plaut. Mil. 3, 2, 38.—
II. In partic.
A. A coffin: equites in loculis asservati, Plin. 7, 16, 16, § 75; Vulg. Luc. 7, 14: hunc (pollicem regis in dextro pede) cremari cum reliquo corpore non potuisse tradunt, conditumque loculo in templo, Plin. 7, 2, 2, § 20.—
B. A bier, Fulg. Planc. Exposit. Serm. p. 558 Merc.—
C. A compartment, manger, stall: loculi vel marmore vel lapide vel ligno facti distinguendi sunt, ut singula jumenta hordeum suum ex integro nullo praeripiente consumant, Veg. Vet. 1, 56, 4.—
D. In plur.: loculi, a small receptacle with compartments, a coffer or casket for keeping all sorts of things in: gestit enim nummum in loculos demittere, Hor. Ep. 2, 1, 175; id. S. 1, 3, 17: gramina continuo loculis depromit eburnis, Ov. F. 6, 749: hos de flavā loculos implere monetā, Mart. 14, 12: in quibus (loculis) erant claves vinariae cellae, Plin. 14, 13, 14, § 89.— Hence, stimulorum loculi, applied to a bad slave, qs. you receptacle for goads (with which slaves were chastised), Plaut. Cas. 2, 8, 11; v. stimulus.—
E. Esp., a purse, pocket: e peculiaribus loculis suis, out of his own pocket, Suet. Galb. 12: laevo suspensi loculos tabulamque lacerto, Hor. S. 1, 6, 74; id. Ep. 1, 1, 56: neque enim loculis comitantibus itur ad casum tabulae, Juv. 1, 89; 10, 46 al.

Origins

Diminutive form of Latin locus.

Descendants
  • Catalanlòcul
  • Frenchlocule
  • Englishloculus
  • Englishlocule
  • Portugueselóculo

Quick answers

What does loculus mean in Latin?
loculus, a noun, means “A small place; coffin; manger, stall”.
What is the genitive of loculus?
The genitive singular is loculī. loculus is masculine, second declension.
How do you pronounce loculus?
In classical Latin, [ˈɫɔ.kʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈlɔː.ku.lus].