Pīrisabōra

Via inter Anatham et mūrōs māiōrēs plēna erat rērum quās Ammiānus raptim sed acūtē notat. Thilūtha, castellum in mediō flūmine vertice inmēnsō tumēscēns, dēditiōnem mollius temptāta ita respondit ut mercātor prūdēns: intempestīvam nunc dēfectiōnem esse; sed “cum interiōra occupāverint prōtinus gradientēs Rōmānī, sē quoque utpote rēgnōrum sequelās victōribus accessūrōs” — vincite prius, tum vestrī erimus. Et — mīrum — trānseuntēs nāvēs nostrās “verēcundā quiēte” immōbilēs spectāvērunt: nec tēlum nec convīcium. Honesta computātiō timōris. Ozogardānae autem, oppidō dēsertō, “prīncipis Trāiānī tribūnal ostendēbātur”: locus unde Trāiānus ōlim iūs dīxerat. Post Gordiānī tumulum — Trāiānī tribūnal: umbrae imperātōrum viam nostram ut mīliāria custōdiunt, alia sepulcrō, alia glōriā monēns. Mox et hostis ipse appāruit: prīmā lūce ēquitēs Persae, “coruscī galeīs et horrentēs indūtibus rigidīs” — et cum eīs prīmum didicimus quid esset cataphractus: homō ferreus, cui “lāmminae singulīs membrōrum līneāmentīs cohaerenter aptātae” tōtam speciem contegunt — “ferreā nīmīrum faciē omnī.” Etiam faciēs ferrum erat. Contrā tālēs iam nōn Germānī pugnābant sed māchinae hominum; et māchinīs māchinae respondēbunt.

dēfectiō -ōnis (f) discessus ā dominō
sequela -ae (f) quod sequitur, appendix
cataphractus -ī (m) eques tōtus ferrō tēctus
lāmmina -ae (f) tenuis ferrī tabula