Duae Viae

Maestus exinde dīgressus — verba ipsa Ammiānī herī audīvistī — cursū properō Carrhās vēnit, “antīquum oppidum, Crassōrum et Rōmānī exercitūs aerumnīs īnsigne.” Sentīsne quid hoc nōmen Rōmānō mīlitī sonuerit? Hīc, ante quadringentōs ferē annōs, Crassus ille dīves cum trīgintā mīlibus cecidit; hīc signa legiōnum capta sunt quae Augustus vix precibus recēpit; hoc nōmen mātrēs Rōmānae ut dīrum ōmen vītābant. In tālī locō exercitus invāsūrus Persidem aliquot diēs morātus est — et viae ibi sē findunt: nam “duae dūcentēs Persidem viae rēgiae distinguuntur: laeva per Adiabēnam et Tigridem, dextra per Assyriōs et Euphrātēn.” Utram capiet? Nēmō adhūc sciēbat, nē hostis quidem — id enim ipsum cōnsilium erat. Sed priusquam via ēligitur, rēs ibi ācta est omnium quās hoc volūmen nārrat sēcrētissima; et Ammiānus eam ita refert ut simul nārret et fateātur sē nārrāre quod nōn vīdit:

• dīrus -a -um īnfaustus, terribilis
• findō -ere in partēs dīvidō
• invāsūrus -a -um quī invādet
• fateor -ērī, fassus apertē cōnfiteor