Classis

Posterō māne, cum iūmentum ex ūsū poposcisset, equus eī oblātus est cui nōmen — audī bene — Babylōnius erat. Isque subitō, ictū torminis cōnsternātus, dum dolōrum impatiēns sē volvit, ōrnāmenta aurō lapillīsque distīncta humī conspersit. Ōmen dīrum? Minimē — sī ipse interpretēris. Iūliānus enim, “quō ostentō laetior,” plaudentibus proximīs exclāmāvit: “Babylōna humī prōcidisse, ōrnāmentīs omnibus spoliātam!” Babylōn cecidit — equus scīlicet. Sta hīc paulisper, veterāne, et compōne quae vīdistī. Sibyllae respōnsum apertum sprēvit; somnia observanda permīsit; hunc equum prō victōriā legit — et, nē quid deesset, “paulisper dētentus est, ut ōmen per hostiās lītandō firmāret”: sacrificāvit, ut ōmen quod ipse fēcerat deī cōnfirmārent. Quī ōmina contrā sē neglegit et prō sē fingit, nōn iam ā dīs regitur: sē ipsum deum interpretem fēcit. Hoc dīcō nōn ut eum culpēs — nam quis dux ante proelium nōn bona verba quaerit? — sed ut animum eius intellegās: iam nihil audīre poterat nisi “perge.”

tormina -um (n) dolor ventris acūtus
cōnsternātus -a -um pavōre turbātus
lapillus -ī (m) parva gemma
lītō -āre sacrificiō rīte placō