Maranga
Tertiacōrum prius poena expedienda est, quae quālis fuerit docet quantum mūtāverint tempora. Signa eīs adēmpta sunt; hastae diffrāctae; et omnēs quī fūgisse arguēbantur “inter inpedīmenta et sarcinās et captīvōs” iter agere iussī sunt — inter mulōs et vincula, spectante exercitū. Quattuor praetereā vexillātiōnum tribūnī sacrāmentō abiectī sunt. Et Ammiānus notat cūr nēmō morte multātus sit: “hōc enim corrēctiōnis moderāmine leniōre” contentus erat imperātor, “inpendentium cōnsīderātiōne difficultātum” — respectū eōrum quae inpendēbant. Memineris decem capita post vexillum raptum: eadem culpa tum sanguine, nunc pudōre luitur. Nōn quod iūstitia mollior facta esset, sed quod exercitus iam tam cārus erat ut nē noxiī quidem perdī possent. Etiam sevēritās suās ratiōnēs habet, et inopia omnium magistra est. Profectī deinde stadia septuāgintā, rem vīdimus quā nūlla clārius famem pingit: frūgēs “ex flammīs ipsīs raptae” — mīlitēs in agrōs ārdentēs currēbant et spīcās sēmiustās ē mediō igne ēripiēbant, quantum quisque vehere poterat. Sīc pāstus, ad tractum vēnit exercitus cui Maranga nōmen erat. Et prope lūcis cōnfīnia appāruit multitūdō Persārum inmēnsa: Merena equestris magister mīlitiae, fīliīque rēgis DUO, optimātēsque plūrimī. Nōn iam praecursōrēs: flōs Persidis tōtīus. Et quālis stābat, lege — nam haec pāgina inter clārissimās Ammiānī numerātur:
- vexillātiō -ōnis (f) turma sub vexillō
- moderāmen -inis (n) temperātiō, modus
- luō -ere, luī poenā solvō
- sēmiustus -a -um dīmidiā parte ustus
- cōnfīnium -ī (n) locus contiguus, līmes