Quārtum Trānsitum

Vēr redit, et cum vēre — cōnsilia. Iūliānus enim sciēbat aliquōs Alamannōrum pāgōs adhūc hostīlēs esse et “ausūrōs inmānia,” nisi ipsī quoque sternerentur, ut cēterī ante eōs strātī erant. Sed quā viā? Quā celeritāte? Prīmum — explōrāre. Mīsit igitur Hariobaudem, tribūnum fideī nōtae, ad Hortārium rēgem iam pācātum — speciē lēgātiōnis, rē vērā explōrātōrem! Nam Hariobaudēs “sermōnis barbaricī perquam gnārus” erat: linguam Germānōrum tam bene sciēbat ut audīre et intellegere posset quid rēgēs inter sē molīrentur. Ecce iterum ars Iūliānī, quam iam nōvistī: prius numerāre et scīre, deinde ferīre.

• pāgus -ī (m) regiō, pars gentis
• sternō -ere, strātus ad terram dēiciō
• speciēs -ēī (f) fōrma externa, imāgō
• explōrātor -ōris (m) quī occultē cognōscit
• gnārus -a -um (+gen) quī rem bene scit
• mōlior -īrī occultē parō