Cōnstantīnopolis

Per Thrāciās iam discurrēbat Iūliānus, cum nūntius Mopsucrēnārum eum cōnsecūtus est: Cōnstantium mortuum esse; sē sōlum Augustum esse; bellum fīnītum esse antequam inciperet. Nōn morātus — properāre iam didicerās eum — Cōnstantīnopolim contendit: urbem Cōnstantīnī, caput Orientis, sēdem novam orbis Rōmānī. Et hoc quoque scītō, quod raro memorātur: in illā ipsā urbe Iūliānus nātus erat. Prīmus omnium imperātōrum in urbe Cōnstantīnī nātus, nunc prīmum eam Augustus intrābat: puer eius domum redībat dominus mundī. Diēs erat tertius ante Īdūs Decembrēs. Quid eō diē factum sit, Ammiānus paene sine spīritū nārrat:

• cōnsequor -ī, -secūtus sequēns attingō
• scīscō, scītō scīre dēbēs (imper.)
• rārō nōn saepe
• sine spīritū quasi anhēlāns