Iūdicium Ammiānī

Mortuō imperātōre, quid facit historicus? Facillimum erat Ammiānō — mīlitī Iūliānī, amīcō Iūliānī — mortuum calcāre: tyrannus fuit, saevus fuit, valē! Facillimum — et indignum. Audī igitur quid faciat, et disce semel quid sit historia. Priusquam corpus Cōnstantiī terrā tegātur, Ammiānus vītam eius tōtam in lībram impōnit: hinc bona, illinc vitia, et lēctōrī utramque lancem apertē ostendit. Nēmō ante eum dē imperātōre recentī ita scrīpserat; paucī post eum. Et rēgulam suam ipse prīmā sententiā prōnūntiat — lege:

calcō -āre pedibus premō
indignus -a -um turpis, nōn decōrus
lībra -ae (f) īnstrūmentum ponderandī
prōnūntiō -āre apertē dēclārō