Iūstitia Caesaris

Nōn omnia bella ferrō geruntur. Indūtiīs firmātīs, Iūliānus — quem Ammiānus nunc “sōbrium rēctōrem” vocat: rēctōrem mente clārā, sine ebrietāte īrae aut glōriae — ad aliud bellum sē vertit: ad tabulās et numerōs. “Tribūtī ratiōcinia dispēnsāvit”: ratiōnēs tribūtōrum īnspexit. Quid est tribūtum? Tribūtum est pecūnia quam cīvēs reī pūblicae solvunt. Genus praecipuum “capitātiō” appellātur: prō singulīs capitibus — id est prō singulīs hominibus — certa pecūnia solvitur. Sed cōgitā statum Galliae, quem ē capitulō tertiō nōvistī: agrī crematī, pecora abācta, oppida sēmiruta. Unde pauper Gallus pecūniam solvat, cuius vīlla ipsa periit? Et tamen — mīrāberis — postulātiōnēs nōn minuuntur sed crēscunt.

• sōbrius -a -um mente clārā, nōn ēbrius
• tabula -ae (f) charta ratiōnum
• ratiōcinium -ī (n) computātiō ratiōnum
• tribūtum -ī (n) pecūnia reī pūblicae dēbita
• solvō -ere pecūniam dēbitam dō
• abigō -ere, -āctum vī auferō
• sēmirutus -a -um ex parte dīrutus