Glaciēs

Dum Iūliānus trāns Rhēnum pugnat, aliud perīculum ā tergō nāscitur. Francī — gēns barbara quae ad īnferiōrem Rhēnum habitat — sexcentōs mīlitēs fortissimōs mittunt, quī loca “vacua praesidiīs” vāstant: agrōs sine cūstōdibus, oppida sine mīlitibus. Callidē tempus ēlēgērunt: “Caesar in Alamannōrum sēcessibus occupātus est,” putant; “nēmō nōs vetat!” Sed exercitū redeunte metus eōs capit, et in duo castella sē recipiunt, quae flūmen Mosa “praeterlambit” — verbum pulchrum: lambere est linguā tangere, ut canis; flūmen igitur castella quasi linguā suā tangit praeteriēns. Ibi sē tuentur. Sescentī contrā exercitum tōtum — quid facere potest Iūliānus? Praeterīre et domum festīnāre? Audī cōnsilium eius: “coniciēns quōrsum ērumperet, sī īsdem trānsīsset intāctīs” — intellegit quid futūrum sit, sī hostēs integrōs post tergum relinquat. Rēgula ducis prūdentis: hostem post tergum numquam relinque. Obsidiō incipit — mediā hieme.

sexcentī -ae -a DC, sescentī
praesidium -ī (n) mīlitēs cūstōdēs locī
sēcessus -ūs (m) locus remōtus
lambō -ere linguā tangō
tueor -ērī dēfendō, servō
quōrsum in quam partem
obsidiō -ōnis (f) oppugnātiō circumdata