Mandātum Māximum
IterumMt 22,1–14 Iēsūs in parabolīs loquitur. “Simile est rēgnum caelōrum hominī rēgī, quī nūptiās fīliō suō facit. Nūptiae sunt convīvium magnum cum vir uxōrem dūcit. Rēx servōs mittit ut vocent invītātōs; sed illī venīre nōlunt. Iterum aliōs mittit: ‘Dīcite invītātīs: ecce prandium meum parāvī, omnia parāta sunt; venīte ad nūptiās.' Illī autem neglegunt: alius ad vīllam suam abit, alius ad negōtium; reliquī servōs tenent et occīdunt. Rēx īrātus exercitūs mittit, et hominēs illōs perdit, et cīvitātem eōrum incendit. Tum servīs dīcit: ‘Nūptiae parātae sunt, sed quī invītātī erant nōn fuērunt dignī. Īte ad exitūs viārum, et quōscumque invēneritis vocāte.' Servī exeunt et congregant omnēs quōs inveniunt, bonōs et malōs; et implentur nūptiae. Intrat autem rēx ut videat discumbentēs, et videt ibi hominem nōn vestītum veste nūptiālī: ‘Amīce, quōmodo hūc intrāstī nōn habēns vestem nūptiālem?' Ille obmūtēscit. Tunc rēx ministrīs dīcit: ‘Ligāte manūs et pedēs eius, et mittite eum in tenebrās exteriōrēs.' Multī enim sunt vocātī, paucī vērō ēlēctī.”
- nūptiae -ārum (f) convīvium mātrimōniī
- invītō -āre ad convīvium vocō
- prandium -ī (n) cibus, epulae
- neglegō -ere cūram nōn habeō, sperno
- negōtium -ī (n) opus, rēs agenda
- incendō -ere ignī cremō
- dignus -a -um meritus, aptus
- discumbō -ere ad mēnsam recumbō