In Vīneā

RēgnumMt 20,1–16 caelōrum simile est patrifamiliās quī māne exit condūcere operāriōs in vīneam suam. Vīnea est ager in quō ūvae crēscunt; operārius est homō quī prō mercēde labōrat; mercēs est pecūnia quae prō labōre datur. Māne est prīma pars diēī, cum sōl oritur; vespere autem est fīnis diēī, cum sōl occidit. Māne dominus exit ut operāriōs condūcat, vespere mercēdem eīs reddit. Dominus cum operāriīs dē dēnāriō in diem convenit et mittit eōs in vīneam suam. Dēnārius est nummus argenteus, mercēs ūnīus diēī. Quid est forum? Forum est locus in mediā urbe ubi hominēs conveniunt. Ōtiōsus est quī nōn labōrat, sed vacat; operārius autem in vīneā labōrat. Exit iterum circā hōram tertiam, et sextam, et nōnam, et aliōs operāriōs condūcit. Etiam circā hōram ūndecimam, cum diēs iam paene fīnītus est, aliōs in forō ōtiōsōs invenit: “Cūr hīc tōtā diē ōtiōsī stātis?” “Quia nēmō nōs condūxit.” “Īte et vōs in vīneam.” Vespere dominus vīlicō suō dīcit: “Vocā operāriōs et redde eīs mercēdem, incipiēns ā novissimīs usque ad prīmōs.” Novissimī sunt quī ultimī vēnērunt; prīmī sunt quī ante omnēs vēnērunt. Veniunt quī circā ūndecimam hōram vēnerant, et accipiunt singulī dēnārium. Veniunt et prīmī, et plūs accipere putant; sed et ipsī singulōs dēnāriōs accipiunt. Tum contrā dominum murmurant: “Hī novissimī ūnam hōram labōrāvērunt, et parēs illōs nōbīs fēcistī, quī pondus diēī et aestūs portāvimus!” Pār est quī alterī aequālis est. Prīmī dolent quod novissimī parēs illīs factī sunt. Ille autem respondet: “Amīce, nōn faciō tibi iniūriam. Nōnne dē dēnāriō mēcum convēnistī? Tolle quod tuum est et abī. Volō autem huic novissimō dare sīcut et tibi. An nōn licet mihi facere quod volō?”

vīnea -ae (f) ager ūvārum
forum -ī (n) locus urbis pūblicus
pār paris (adj) aequālis, similis
operārius -ī (m) quī prō mercēde labōrat
condūcō -ere mercēde in opus vocō
mercēs -ēdis (f) pecūnia prō labōre
dēnārius -ī (m) nummus argenteus
ōtiōsus -a -um sine opere, vacāns