Adulēscēns Dīves

IamMt 19,1–12 Iēsūs ā Galilaeā discēdit et in fīnēs Iūdaeae trāns Iordānem venit. Magnae turbae eum sequuntur, et ibi multōs aegrōs sānat. Vir fēminam in mātrimōnium dūcit: fēmina quae virō in mātrimōniō iungitur uxor eius est, et vir marītus eius est. Vir uxōrem amat, et uxor marītum amat; iam nōn duo sunt, sed ūna carō. Sed ecce Pharisaeī veniunt et Iēsum temptant: “Licetne virō uxōrem suam dīmittere?” Dīmittere uxōrem est eam ā sē mittere, ut iam nōn sit uxor. Iēsūs respondet: “Nōnne lēgistis? Ab initiō Deus virum et fēminam fēcit, ut duo essent ūna carō. Quod ergō Deus coniūnxit, homō nōn sēparet.” Illī īnstant: “Cūr ergō Mōsēs dīmittere permīsit?” Iēsūs dīcit: “Propter dūritiam cordis vestrī Mōsēs id permīsit; sed ab initiō nōn fuit sīc.”

• discēdō -ere abeō, ā locō recēdō
• fīnēs -ium (m) terminī, regiō
• uxor -ōris (f) fēmina in mātrimōniō
• marītus -ī (m) vir in mātrimōniō
• carō, carnis (f) corpus vīvum
• coniungō -ere in ūnum iungō
• sēparō -āre dīvidō, disiungō
• dūritia -ae (f) dūrum ingenium, obstinātiō